กร๊าก ขอบคุณพระพุทธเจ้าที่ยังรอดพ้นจากเงื้อมทีนท่านผู้อ่าน รอดมาดีดต่อได้ อะห้อยๆ และเราก็ทำให้คนที่ลงมือทำเรื่องชั่วน่าสงสารกว่าผู้ถูกกระทำอีกแล้ว เหอๆ
     หวังว่าบ้านคงจะรู้ว่าน้องเค้ารักมากขนาดไหน
     ถึงร่างกายน้องจะเจ็บไม่มาก แต่หัวใจนั้นแทบพังทลาย ซึ่งนั่นทำให้คนเขียน สะใจมากกกกกกกกก ( อย่าฆ่าเค้าว )
     ยืนยันอีกครั้ง เค้าไม่ได้โรคจิตนะตัว
     อ่ะ ทำอะไรที่ไม่ได้ทำมานาน นั่นคือ ตอบแม้น ( มี 1 แม้นเอ้งงงง แง แต่เป็นหนึ่งแม้นที่ยาวมากกก  )        เริ่มด้วยนี่ --->โอววววว บ้าน อีส ทู ฟิวเรียส <----- ตะเอ้ง ฟิวเรียสแปลว่าอิหยังก่อ เค้ากะเหรี่ยงง่ะ เค้าม่ารุ มากๆๆๆๆๆ กรี้ดดดดดดดดดดด เถื่อน ชอบบบ นึกหน้าพี่บ้านโหดๆแล้วน่าจะเซ็กซี่ดีนะ เพราะมีเลือดด้วย (เอาสมองส่วนไหนบอกว่าเซ็กซี่เพราะเลือดเนี่ย ก๊ากกกกก)<----- คิดลงเอสี่นะตะเอง เค้าจะรอ * ทำตาวิบแว้บ *  
ความแค้นเธอรุนแรงมากฮ่ะ ถึงกับทำให้เลือดตกยางออกได้นี่ พีคมากนะเนี่ย
       บ้าน - อ่ะ แน่น้อน แต่พอมาตอนนี้ อูย เจ็บชิบเป๋ง เคี้ยวข้าวแรงๆก็ไม่ได้ เจ็บกระเทือนหู ไม่ได้แทะไก่ทอดมาสามวันแระ กรูอยากไก่ ไก่จ๋า ไก่อย่าไปบราซิลเลยนะ นอกเรื่องแระ เวลาอาบน้ำทีละสยิวกิ้ว แสบซี้ดซ้าด  ยิ่งเวลาทายาเข้าใจความรู้สึกแม่นาคตอนดึงผ้ากะขื่อจะคลอดลูกเลย โอยยยยย
      คนเขียน - แกแค่หูแหว่ง อิปอร์มันกินยาตายเลยนะเว้ย
      บ้าน - พูดเป็นเล่นไป ไอ้ฆาตกรโรคจิตนั่นมันไม่คิดหรอกว่าเราจะรู้สึกยังไง ( เมินหน้างอนๆ )
      คนเขียน - แกอ่านตอนสิบสามปะเนี่ย อิหน้าบ้าน
      บ้าน -  เปล่า ปั่นโปรเจคอยู่ รู้แค่ส่วนที่เราออกอ่ะ เอาเป็นว่าถ้ามันตายจริง เขียนบทให้งานศพมันเลี้ยงหูฉลามละกัน แล้วเราจะไป
      คนเขียน - อิบ้าน ถ้าน้องเค้าตายจริงแกไม่เสียใจเหรอ ( ทำหน้าจริงจังไซโคมัน )
      บ้าน - คนเขียนไม่ฆ่ามันหรอก เป็นรองประธานสมาคมนิยมอิชายแห่งประเทศไทยนิ ( หาประธานอยู่ ใครสนใจเป็นประธานติดต่อข้าพเจ้าได้ )
      คนเขียน - รู้จักป่ะ รักต้องฆ่าอ่ะ กร๊ากกกกกก
      บ้าน - .......... ตอบเม้นต่อดิ ตอบๆ ( เปลี่ยนเรื่องสุดๆ)
      ต่อด้วยนี่  --->บ้าที่สุดดดดดดด บ้านเหยียดยิ้มทั้งๆที่น้ำตาไหล จิ้นแล้วสุดยอดมากกกกกกก คะแนนนิยมพุ่งงงงงง 5555 เวลาบ้านอกหักนี่แมนได้ใจจริงๆ(รัศมีเมะพุ่งมากกกก ปลื้มม 5555)<----- สาบานได้ว่าอิปอร์ไม่ปลื้ม โดยเฉพาะในวงเล็บ  รู้สึกแมนกว่าชายเย้อะอ่ะ 55555 ชายบอบบาง <----- น้องเค้าไม่ได้บอบบาง เค้าแค่อ่อนไหวง่าย ไว้ให้บ้านไปแทคแคร์ให้บนเตียง(โรงพยาบาล)นะจ้ะ กรั่กๆๆๆๆๆๆๆ<-----เกรงว่ามันในตอนนี้จะไปอาละวาดทำให้น้องเค้าตายเร็วขึ้นมากกว่า
     บ้าน - อาไร้ ฆ่าคนตายมันบาป โรงบาลโรงเบินอะไร อย่ามาอำกันน่า คนเขียน ( เริ่มเลิกลั่ก )
 บ้านยอมรับแล้วว่าหลงชายปอร์หัวปักหัวปำ กรี๊ดดดด ตรงนี้แหละนะที่น่าปลื้มเป็นบ้าเลย ฮิ้ววว <----- ตรงนี้ทำให้เรารู้สึกว่า เราได้สร้างตัวละครมาโซออกมาซะแล้ว เวลาเค้าหยอดคำหวานใส่อ่ะไม่สนใจ แต่พอทำร้ายจิตใจกลับยอมรับว่ารักซะงั้น อิหน้าบ้านโรคจิต ชอบความรุนแรง
     ตามด้วย--->อ่านแล้วสงสารปอร์ น้องได้รับการคาดคั้นมานี่เองถึงได้ทำไรแบบนั้นไป ตอนนี้น้องเศร้าซึ้งมากก จิตใจน้องปอร์แบบว่าบอบบางเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ โอ้วม่ายยยยย <----- บ้าน : แล้วมันก็ได้คะแนนสงสารไปอย่างถล่มทลาย กลายเป็นว่ากุรุนแรงซะง้าน แม่ม
   ตามด้วย---> อิบ้านกลับมาดูใจน้องด่วนนนน!!!!!!
    บ้าน : มันทำร้ายจิตใจเรานะเว้ย ทำไมเรียกเราไปดูใจวะ จะเข้าข้างกันเกินไปแระ ไปให้โดนมันเขี่ยทิ้งเป็นกระดาษทิชชูใช้แล้วอีกรอบเรอะไง ฝันไปเหอะ
    คนเขียน : เฮ้ย ไม่ได้เข้าข้างนะเว้ย น้องมันเครียดมาก มันเสียใจที่ทำให้พี่บ้านเสียใจ เครียดจัดซัดยานอนหลับไปครึ่งกระปุกอ่ะ
    บ้าน :  อย่ามาหลอกกัลล์ซะให้ยาก ( ว่าแต่ วันนี้ไม่เห็นมันมาตอบแม้นด้วยเรย ชักแปลกๆ)
    คนเขียน : เดี๋ยวแกก็รู้  เฮอะ
     และสุดท้าย--->น้องป๊อปครับ พี่ชอบบน้องจังเลยยยยย (เปล่าหมายถึงบ้านนะ อันนี้ส่วนตัว 555) บ้านเริ่มมีใจให้เด็กหนุ่มมากขึ้นสินะนี่ 5555 ขอแค่ใจ ร่างกายไม่เกี่ยงใช่ม้า กร๊ากกกก <----- เราก็รักน้องป๊อบ เพราะงั้นเราจะเก็บน้องป๊อบให้พ้นจากวงจรสีม่วงนี้ ( แปลว่า ไม่มีซีรี่ย์น้องป๊อบเป็นซีรีย์ลูกโซ่ นั่นเอง )
    วันนี้ตอนแรกเชิญน้องป๊อบมาตอบแม้นด้วย แต่น้องป๊อบตอบปฎิเสธ เนื่องจากขอไปเฝ้าเพื่อนที่โรงบาล
   *  อิอ๊างงงงง  เพื่อนสุดประเสริฐแห่งปี อยากมีเพื่อนแบบนี้บ้างจังงงงงง *
เอาล่ะ ไปอ่านต่อกันเรยยยยย

[FICTION ] บ้านและรถ 14
      ผมค่อยๆขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งช้าๆ ภาพเพดานสีขาวค่อยๆปรากฎชัดขึ้น
      " ปอร์เช่ ได้ยินพ่อมั้ย ตอบพ่อหน่อยสิลูก " พ่อจับมือผมแน่น มืออีกข้างกดสัญญาณเรียกหมอ
      " พ่อ "
      " ทำไมปอร์ต้องกดดันพ่อด้วยวิธีนี้ "
      " ผมทำอะไรเหรอ "
      คุณหมอวัยกลางคนท่าทางใจดีเดินเข้ามาพร้อมนางพยาบาลสาว ตรวจอาการผมสักพัก แล้วก็บอกให้พักมากๆ สองสามวันก็กลับบ้านได้
     "บ้าน" เหรอ
     ไม่มี"บ้าน"ให้กลับไปหาแล้วล่ะ 
     ตอนนี้ผมคงไม่ค่อยมีสติ แค่คำว่าบ้าน ผมก็ปล่อยให้ตัวเองน้ำตาไหลไปแล้ว
     เราเงียบกันอยู่สักพัก ก่อนที่พ่อที่ยังคงนั่งอยู่ข้างเตียงเอ่ยถามขึ้นมาว่า
      " ปอร์ทำแบบนี้ทำไม " พ่อถามด้วยเสียงสั่นเครือ " เราคุยกันได้ทุกเรื่องไม่ใช่เหรอ "
      " ผมทำอะไรเหรอครับ ผมแค่นอนไม่หลับ ดูเหมือนยายี่ห้อนี้มันจะห่วย ผมเลยเผลอกินเยอะไปหน่อย " ผมไม่ได้คิดจะฆ่าตัวตายจริงๆนะพ่อ เพราะผมน่ะต้องอยู่เพื่อรับผลกรรมกับสิ่งที่ผมทำไว้กับพี่บ้านให้นานกว่านี้ก่อน จมอยู่กับความรู้สึกแบบนี้ไปจนตาย มันถึงจะชดใช้กันได้ " จริงๆนะครับ "
      " พ่อแค่เสนอทางเลือกให้ลูก พ่อแค่บอกให้ลูกลองคิดดูดีๆ- "
      " ผมคิดแล้วครับว่าที่พ่อแนะนำผมมันถูกทุกอย่าง- "
      " ปอร์ก็รู้ใช่มั้ยว่าพ่อเหลือแค่ลูกคนเดียว !! " พ่อพูดดังจนเกือบคล้ายๆจะตะโกน " แล้วนี่เหรอวิธีที่ปอร์ทำกับเรื่องที่ปอร์คิดว่ามันถูกแล้ว !! "
     " ผมขอโทษ "
     " พ่อไม่ได้อยากได้ยินคำว่าขอโทษ !!! " ตอนนี้ ผมรู้แล้วว่า นอกจากพี่บ้านกับตัวเองแล้ว ผมยังทำร้ายคนอีกคนที่ผมรักมากโดยที่ไม่คาดคิด
     " ผมคุยกับพ่อได้ทุกเรื่องจริงเหรอ "
     " พูดมาเถอะ ไม่ว่าอะไร พ่อจะฟัง แค่ปอร์บอกพ่อมา พ่อจะยอมรับให้ได้  "
     " ผมขอโทษ " ผมขอโทษครับพ่อ ผมหลอกทุกคนได้ แต่ผมหลอกตัวเองไม่ได้ " ผมทำไม่ได้   ผมทำตามที่พ่อต้องการไม่ได้  ผมไม่รู้จะทำยังไง ทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นทางเลือกที่ถูก แต่ผมทำไม่ได้ พ่อให้เวลาผมอีกสักพักนะ " น้ำตาที่ทนกลั้นไว้มานานไหลออกมาไม่หยุด " ผมจะพยายาม --"
     " ไม่ต้องแล้วลูก พอแล้ว " พ่อก้มตัวลงกอดผมไว้ในอ้อมแขน  พ่อทำแบบนี้เสมอตั้งแต่ผมเป็นเด็ก ทุกครั้งที่ถูกแม่ทำร้ายอย่างไร้สาเหตุ ทุกครั้งที่ผมเสียใจกับความรู้สึกที่โดนแม่เกลียด ทุกครั้งที่ผมต้องทนทรมานกับโรคสารพัดชนิด พ่อจะทำแบบนี้เสมอ " ลูกไม่ต้องฝืนแล้ว พ่อรู้แล้วว่าลูกพยายามมากแล้ว พ่อเองก็ต้องพยายามเหมือนกัน เพราะงั้นพอแล้วล่ะปอร์  พอแล้ว "
     " ผมขอโทษ "
     " ไม่ใช่ความผิดของลูก " ผมรู้ว่าพ่อโกหก
     แต่อย่างน้อยครั้งนี้ผมขอเชื่อคำโกหกของพ่อ แล้วก็ได้แต่หวังอยู่ลึกๆว่า ถ้าผมไปพูดคำๆนี้กับคนอีกคน ขอให้เค้าบอกผมเหมือนที่พ่อบอก ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องโกหก...ก็ตาม
      ผมหลับไปอีกครั้ง แล้วตื่นมาอีกทีด้วยอารมณ์ที่เสถียรขึ้น ก่อนจะได้ดูหนังซ้ำอีกรอบ บทคล้ายๆเดิม แต่เปลี่ยนตัวแสดง
    " ไอ้โง่ ไอ้ฟายปอร์ ไอ้สัดปอร์ เมิงเป็นเชี่ยอะไรของมรึง "
    " ป๊อบ  ตะโกนทำไม อยู่ใกล้แค่นี้เอง " อย่างน้อยด่ายังดีกว่าลงมือ เมื่อกี้ไอ้โอทำหน้าโหดใส่ก่อนต่อยเข้าให้ทีนึง แล้วเดินกระแทกเท้าจากไป  หวังว่าป๊อบคงไม่ต่อยเค้าอีกคนนะป๊อบนะ
    " มรึงเงียบปากไปเลยไอ้เชี่ย ทำอะไรของเมิงเนี่ย แค่อกหักครั้งเดียวนี่เมิงคิดสั้นเลยเหรอ "
    " ก็บอกว่าไม่ได้ตั้งใจ กรูแค่นอนไม่หลับ " ทำไมไม่มีใครเชื่อเลยนะ
    " มรึงมีอะไร มรึงมีเรื่องอะไรมรึงก็ไม่เล่า มีอะไรมรึงก็ไม่พูด มรึงเห็นยานอนหลับดีกว่าพวกกรูเหรอ กรูเป็นเพื่อนมรึงนะเว้ย มีอะไรมรึงบอกกรูดิ " ไอ้ป๊อบทำหน้าเหมือนจะร้องไห้  ปกติคนที่จะฆ่าตัวตายน่าจะเป็นฝ่ายที่จิตตกให้คนอื่นมาปลอบนะ แล้วดูเพื่อนผมแต่ละคนดิ ด่าเอาๆ ต่อยเอาๆ บอกว่าแค่นอนไม่หลับไม่มีใครเชื่อเลย  " แล้วถ้าเกิดเมิงตายเนี่ย ความผิดกรูด้วยนะเว้ยที่ไม่โทรกลับ เชี่ย "
     " ก็บอกแล้วไงว่ากรูแค่นอนไม่หลับ จริงๆเว้ยป๊อบ ถ้ากรูอยากตายจริงกรูกินอย่างอื่นไปแล้ว ไม่กินแค่ยานอนหลับหรอก "
     " เดี๋ยวกรูต่อยให้ปากเจ่ออีกข้างเลย ควาย "
     " ขอบใจนะป๊อบที่เป็นห่วง  ไม่ต้องห่วงกรูแล้วนะ กรูไม่เป็นไรแล้ว"
     " โกหก กรูไม่เชื่อเมิง "
     " เชื่อกรูหน่อยน่า กรูจะไปเคลียร์กับเค้า ถ้ากรูเศร้ากลับมาดูแลกรูด้วยนะ "
     " ตกลงนี่อกหักจากสาวที่ไหนมา "
     " เปล่า " เพื่อนมันห่วงขนาดนี้ ไม่เล่าก็ใจร้ายไปหน่อยเนอะ " ไปบอกเลิกเค้า เค้าเสียใจมาก " ไม่เชิงบอกเลิกแล้วก็ไม่ใช่สาวว่ะป๊อบ โทดทีที่บอกรายละเอียดไม่ได้
     " แล้วมรึงเศร้าทำศาลพระภูมิอะไร หา ไอ้ควาย " อย่าด่ากรูดิ นึกขึ้นมานี่กรูก็เสียใจพอแล้วนะเว้ย จะเอาให้กรูขาดน้ำตายเพราะน้ำในร่างกายกลายเป็นน้ำตาไปเลยรึไง
     " ก็กรูรักเค้า "
     " แล้วไง บอกเลิกเค้าเพราะเค้าไม่รักเมิงเหรอ "
    " เปล่า เค้าใจดีกับกรูมาก จริงใจมากด้วย เป็นคนที่ร่าเริงแจ่มใสเหมือนดวงอาทิตย์ " แต่ผมก็ทำให้ดวงอาทิตย์ดวงนั้นต้องหมองลง เพราะความงี่เง่าของตัวผมเอง
     " แล้วเลิกกะเค้าทำแมวอะไรวะ ไอ้ปัญญาอ่อน "
     " ก็กรูยังไม่แน่ใจว่ากรูรักเค้ารึเปล่า "
     " ไอ้-- เชี่ย กรูไม่รู้จะด่ามรึงว่าอะไรแล้ว ไม่รู้ว่ารักมั้ยแต่เสียใจเป็นบ้าเป็นบอตอนเลิกกับเค้า เรื่องแค่นี้เด็กอนุบาลยังบอกได้เลย ว่ามรึงอ่ะโคตรรักเค้าเลย  "
     " จริงเหรอวะป๊อบ "
     " อ่ะ ไม่งั้นอะไรทำให้เมิงไม่แน่ใจ "
     " ก็กรูคิดไม่ออกว่าทำไมกรูถึงรักเค้า มันหาเหตุผลไม่ได้ว่ะเมิง "
     " ไอ้โง่ ไอ้โคตรโง่ มรึงแดกยานอนหลับไปครึ่งกระปุก แค่เพราะว่า เมิงไม่รู้ว่ารักเค้าเพราะอะไรเนี่ยนะ "
     " ด่าคำอื่นแทนได้ป่ะป๊อบ "
     " ทำไมวะ อย่างมรึงอะไอ้โง่ยังน้อยไป แค่โง่ทำเป็นทนฟังไม่ได้เหรอ "
     " ก็ด่าคำอื่นดิ อย่าด่าโง่ ได้ยินแล้วกรูคิดถึงเค้า เค้าชอบด่ากรูโง่ " แล้วผมก็ห้ามน้ำตาตัวเองไว้ไม่ได้อีกแล้ว
     " เฮ้ย ปอร์ กรูขอโทษ กรูไม่รู้ "
     " ช่างมันเหอะ เหตุผลแค่นี่แหละป๊อบ ที่กรูไปบอกเลิกเค้า  กรูถึงบอกไง ว่ากรูแม่งเหี้- เอง  "
     " ไปขอโทษเค้าดิ "
     " มันไม่ได้จบง่ายๆแค่คำว่าขอโทษไงป๊อบ ที่กรูทำมันเหี้- มาก "
     " มรึงวางเพลิงบ้านเค้ารึไง "
     " เปล่า "
     " หรือมรึงวางแผนฆ่าบุพการีเค้า " ดูมันถามดิ
     " เปล่า "
     " หรือมรึงทำธุรกิจบ้านเค้าล้มละลาย "
     " เปล่า "
     " หรือมรึงทำน้องสาวเค้าท้อง แล้วบังคับน้องเค้าไปทำแท้ง "
     " เกินไปแล้วป๊อบ " มรึงเห็นกรูเป็นตัวอะไรเนี่ย ไอ้ป๊อบหัวเราะแหะๆตอนผมว่ามัน
     " งั้นเมิงทำอะไร "
     " ขอโทษว่ะ บอกไม่ได้ " มรึงรู้แล้วมรึงจะตกใจ กรูไม่อยากให้เพื่อนขวัญเสีย " เอาเป็นว่าเหี้- มากละกัน "
     " มีความลับนะเมิงง่ะ "
     " เออน่า เอาเป็นว่ากรูเหี้- โอเค "
     " ยิ่งมรึงรู้ตัวว่าทำเหี้-ไป มรึงยิ่งต้องขอโทษ อย่างน้อยต่อให้กลับมาเหมือนเดิมไม่ได้ มรึงก็ยังสบายใจที่อย่างน้อยเมิงก็ได้ขอโทษเค้าไปแล้ว  จากกันด้วยดี"
     " ไม่ "
     " อะไรของมรึงเนี่ย "
     "ถ้ากรูกลับไปหาเค้า กรูจะไม่ยอมเสียเค้าไป กรูรักเค้ามั้ยไม่รู้ แต่ที่กรูรู้มาตลอดคือ กรูทนเห็นเค้ามีคนอื่นที่ไม่ใช่กรูอยู่ข้างๆเค้าไม่ได้ "
    " มรึงคิดงี้มาตลอดเลยรึเปล่า "
    " ตั้งแต่เริ่มสนิทกับเค้ามากขึ้น "
    " ไอ้ ไอ้ ไอ้ควายยยย แล้วมรึงยังมาบอกว่า ไม่รู้รักเค้าเพราะอะไรเนี่ยนะ " ผมดูแล้วว่า มันคงอยากตบหัวผมสุดๆแล้ว ติดแต่ว่ามันเป็นคนดีเกินไป ไม่ทำร้ายคนป่วย หัวของผมเลยยังอยู่ดีมีสวัสดิภาพ
    " งั้นมรึงรู้เหรอ ว่ากรูรักเค้าเพราะอะไร "
    " ง่ายๆ มรึงรักเค้าก็เพราะมรึงรักเค้า "
    " ง่ายไปป่ะ "
   " ทำไมต้องคิดให้ยากวะ ไม่ใช่ตอบโจทย์แคลนะเว้ยที่ต้องดิฟแล้วดิฟอีก มรึงอ่ะบ้า ไอ้บ้า คิดมากเกินไปแล้ว "
    " ปกติจะทำอะไรสักอย่างมันต้องมีเหตุผลมารองรับไม่ใช่เหรอ "
    " งั้นที่เมิงเป็นเพื่อนกรูนี่เมิงมีเหตุผลกี่ร้อยข้อ "
    " มรึงน่ารัก มรึงใจดี มรึงอ้วนกลมตัวขาวดีน่าฟัด หน้ามรึงเวลาเศร้าเพราะสอบตกน่ารักมาก เวลาเมิงเขินเพราะเจอแอ๊ฟก็ฮาดี เวลาเมิงวิ่งบึ่งเข้าห้องเรียนเพราะมาสายเห็นแล้วมีความสุข "
    " กวนทีนแล้วนะเมิงง่ะ " ไม่ได้กวนตีนนะป๊อบ กรูพูดความจริง
    " มีต่ออีก อยากฟังมั้ย "
    " พอเลย พอๆ แล้วคนที่เมิงบอกเลิกเค้ามาไม่น่ารักเหรอ "
    " น่ารัก "
    " ใจดีป่ะ "
    " ที่สุดเท่าที่เคยเจอมาบนโลกนี้ "
    " มีจุดน่าสนใจมั้ย "
    "พฤติกรรมพี่เค้าน่าติดตามมาก "
    " ที่เมิงตอบกรูเมื่อกี้แหละ เหตุผลที่เมิงรักเค้า ถ้าเค้าถามเมิงว่าเมิงกลับมาทำไม เมิงก็ตอบเค้าไปตามนี้ แต่ถ้าจะให้ดีตัดข้อสุดท้ายออก เชื่อกรู "
    " เค้าจะยอมพูดกับกรูมั้ยกรูยังไม่รู้เลย "
    " ไม่รู้ก็ต้องลองเว้ย แต่กรูเชื่อว่ะ ว่าเค้าต้องใจอ่อนยกโทษให้มรึง "
    " ทำไม "
    " เพราะเมิงเป็นเพื่อนกรู"
    ตอนนี้ไม่มีอะไรจะเสียแล้วนี่ ขอลองเชื่อไอ้ป๊อบดูละกัน  
--------------------------------------------------------
    " ฉ้านทำอะไรลงไป ฉ้านดีไม่พอใช่มั้ย อยู่ดีๆก็จากกันไป ความผิดอารายยยย ก็ไม่เคยได้รู้ " เสียงโหยหวนของไอ้ต้อนยังคงโหยหวนอยู่ท่ามกลางหมู่เพื่อนรอบตู้คาราโอเกะในร้านเจ้าประจำ ที่พี่เค้ารู้ใจจัดโต๊ะริมบึงที่ห่างจากฝูงชนไว้ให้พวกผมโซโล่และเมากันได้เต็มที่ ใช่แล้วครับ ฉลองการอกหักครั้งที่ห้าสิบของผมเอง แต่คราวนี้กลายเป็นเทศกาลใหญ่ เมื่อมีเพื่อนตบเท้าเข้าร่วมชมรมนิยมแห้วกับผมอีกถึงสองชีวิต โดยไอ้ต้อนและไอ้นัทเข้าเป็นสมาชิกหน้าใหม่ของชมรมแห้วกระป๋องเมื่อปลายสัปดาห์นี่เอง บทบาทของคลื่นลูกใหม่ย่อมโดดเด่นกว่าขาประจำแบบผมเป็นทำมะดา ( โบรคแบล็กเมาเท่นที่บ้านว้อนท์เลยโดนตัดออกจากโปรแกรมไปโดยปริยาย ชิส์ )  " ฉ้านทำอะรายลงปาย แม้นานเท่าไหร่ยังตั้งคำถามอยู่ อยู่ในใจจนตายยยยย " กูไม่เห็นมีใครจะตายจริงเลย เว่อร์ " หยุดซะทีจะได้ม้ายยยยย โว้วววว "
    " พอเลย ไอ้ต้อน ตากรูแล้ว " ไอ้นัทเดินไปดึงไมค์จากมือเพื่อน " นี่ เพลงนี้ตากรู "
    สักพัก เสียงดนตรีก็เริ่มดังขึ้น ไอ้นัทค่อยๆแหกปากเสียงดังขึ้นจนถึงท่อนฮุก  " มันจบลงไปแล้วววว เธอจากฉ้านไปแล้วววววววว "
     ไอ้พวกนี้มันยังอ่อนหัดนัก ต้องกรูนี่ มือโปร
     " เพลงต่อไปตาท่านประธานแล้วเว้ย " ไอ้ขันพูดเรียกเสียงตบมือเกรียวกราวจากเพื่อนๆ " ขอเชิญ ท่านประธานชมรมแห้วกระป๋องขึ้นโชว์ได้แล้วคร้าบบบบ "
    " ท่านประธานมาแล้วว รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้มายืน ณ จุดๆนี้ บ้านปลื้ม บ้านซึ้งมากกกก "
    " ให้เกียรติท่านประธาน สองเพลงเรย "
    " ขอขอบคุณพี่น้องประชาชนมากครับ บ้านจะไม่ทำให้พี่น้องทุกทั่นผิดหวัง " ไม่รอช้า ผมเริ่มที่เพลง " ฉ้านเหมือนคนที่โดนเธอแทงข้างหลางงงงงงง แล้วมันทะลุถึงเครื่องในนนน " เพลงต้นฉบับมันเศร้าไป
ไม่เข้าแก้บบ้าน ต้องแปลงกันหน่อยยย " ร่องฉ้านตื้นหรือเธอยาวไป( อุ้ยว้าย ติดเรท ขอโต้ดด้วย ) ไม่อาจจะเข้าใจ  ไม่เอาอีกแล้ว ถั่วดำไม่มีเวิ้คสักอย่างงงงงงง หยาบคายยยย" 
     เรียกเสียงฮาไปได้หนึ่งกรึ้บใหญ่ ก่อนที่จะตามด้วยอีกเพลง
     " เปลี่ยนกันม้ายยยยย ให้เธอเป็นคนถูกทิ้ง " โอย ร้องเพลงน้องเค้าแล้วนึกขึ้นมาได้ เชี่ย คลิปอยู่ในมือถือเครื่องที่กระทืบทิ้งไปนี่หว่า แสดดดดดด กรูน่าจะเอาไปเผยแพร่ให้ชาวโลกยลเป็นการล้างแค้นซักน่อย แม่ม พลาด " ต้องเป็นผู้ฉิงที่ต้องไม่มี ไม่มีใคร บุ๋ง บุ๋งบุ๋ง " นี่แหละครับดำน้ำ มุขในตำนานของบ้าน แต่ยังดำได้ไม่ทันไร
ก็มีมือมาแตะข้างหลัง
     " เฮ้ย อารายกัน ตามคิวสิวะ ท่านประธานยังร้องไม่จบเลย " อ้าว เหล่มองไปเพื่อนกรูนั่งหน้าเมาตาเยิ้มเรียงกันหน้าสลอนครบถ้วนทุกตัวคนเลยนี่หว่า แล้วใครสะกิดกรูวะ
     ยังไม่ทันหันไปมอง ก็โดนซัมทิ่งลากตัวให้ตามมันไป ตอนนี้ขอเรียกซัมทิ่งก่อนนะครับเพราะไม่รู้มันครืออะไร หรือเสียงกรูห่วยจนอนาคอนด้ากริ้วจะมาแด้กกรูหว่า จะลากกรูไปหนาย
    ซัมทิ่งลากแขนผมให้ตามไปอย่างเร็ว ไม่มีใครคิดจะตามมาช่วยท่านประธานเลยเหรอวะ เกิดกรูโดนอนาคอนด้าแดกไปใครจะมาเป็นเสาหลักให้ชมรมเราวะ ช่วยกรูด้วย
   บ๊ะ อยากจะเป็นนางเอกหนังสักหน่อย พับผึ่ย ไม่มีใครตามมาช่วยกรูเลย กรูขัดขืนเองก็ได้วะ ผมพลิกตัวกลับไป หมายจะใช้แรงควายทึ้งพลังฉุดให้ขาด แต่พอหันมาเห็นซัมทิ่งก็รู้สึกหมดเรี่ยวแรงขึ้นมากะทันหัน
 .... มรึงกลับมาทำไมอีก โผล่มาให้กรูเห็นทำไมอีก ....
 .... ยังไม่สะใจอีกเหรอ ....
..... ยังทรมานกูไม่พอเหรอ.....
....  กูกำลังจะหาย กูกำลังจะผ่านเรื่องนี้ไปได้
    " ปล่อย !!! " ผมตะโกนพลางพยายามสลัดแขนไปคนตรงหน้าให้หลุด แต่แรงมันเยอะครับ เยอะเหลือเชื่อ ทั้งๆที่มือมันสั่น
    มันยังคงลากผมไปเรื่อยๆ จนถึงหน้าร้านที่รถคันคุ้นตาจอดอยู่ มันเปิดประตูรถ ก่อนจะเหวี่ยงตัวผมเข้าไปในรถ แล้วรีบขึ้นมาสตาร์ทรถอย่างรวดเร็ว
    " จอด กูจะลง  ถ้ามึงไม่จอดกูจะโดดลง"
    มันหันไปกดล็อกไฟฟ้าเป็นคำตอบ
    " เรามีเรื่องต้องคุยกันนะ พี่บ้าน "
------ เหอๆๆๆ ตอนหน้าจบแล้ว ติดตามกันด้วยน้า จะจบแบบหวานละมุนนุ่มละไมหรือฆ่ากันตายห่านไปโปรดติดตามชม ----------