เอิ่ม พอดีดีดตอนแรกเสร็จก็โด้ตอนสองต่อเลยอ่ะ เลยไม่มีการตอบแม้นใดๆนะเด้อ ( ไม่รู้จะมีแม้นมั้ย เหอๆ ) ไม่รู้ผู้อ่านจะชอบกันมั้ย เอาเป็นว่ฝากคู่นี้ไว้อีกคู่นะเด้อ
เอาล่ะ เริ่มกันเลยดีกว่า
ป.ล พวกชื่อตำแหน่งอารายพวกนี้เราไม่มีความรู้เลยอ่ะ ขออภัยล่วงหน้านะเด้อ ถ้ามันจะมั่วเกิ้นนนนน
[ FICTION ] ปิ๊งรักหนุ่มรถตู้ 2
" อริญญ์ สถานุพัฒน์ เจ้าหน้าที่ฝ่ายวิเคราะห์การตลาด " โห ฝ่ายการตลาด แต่เสือกมีตังค์เหลือร้อยยี่สิบเนี่ยนะ แถมนั่งรถตู้กลับบ้านอีก จนจริง " บริษัท slk จำกัด " slk ชื่อคุ้นๆนะ รู้สึกจะเป็นบริษัทเพื่อนแม่รึเปล่า ใบนี้ไม่น่าสนใจ ลองหาบัตรประชาชนดีกว่า อ้ะนี่ เจอแล้ว หยิบมาดูหน่อยดิ้ โทษฐานทำให้กรูอดกินเหล้า ไอ้เวร " ชื่อ นาย อริญญ์ สถานุพัฒน์ เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2525 ศาสนาพุทธ หมู่เลือด เอบี ที่อยู่ 48 ถนนพสิงศ์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ 50200" เป็นหนุ่มเมืองเหนือเหรอเนี่ย โห รูปบัตรประชาชนงี้ขาวเด้งเชียว เหอะ ก็หน้าตาดีอ่ะนะ แต่หล่อสู้เราไม่ได้หรอกเฮอะ
" คุณจั๊กคะ คุณจั๊ก โทรศัพท์ค่ะ " พี่พิณตะโกนเรียกพลางเคาะประตูห้องผม " คุณจั๊กหลับยังคะ "
" ยัง พี่พิณ เอามาเลย " ใครมันมาโทรเข้าบ้านตอนนี้วะแมร่ง " ใครอ่ะครับ "
" พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะคุณจั๊ก แต่น่าจะเป็นผู้ชายนะคะ เสียงดูเครียดๆไงไม่รู้อ่ะค่ะ " ไอ้หมอนี่บ้ารึเปล่านะ ไอ้บ้า แทนที่จะโทรเข้าเครื่องตัวเอง โง่หว่ะ
" ครับ " ผมเอ่ยทักเสียงปลายสาย " สวัสดี "
" ส สวัสดีครับ คุณจักราใช่มั้ยครับ ข- ขอโทษด้วยนะครับที่โทรมาตอนนี้ พ-พอดีว่า กระเป๋าเรา หยิบสลับกัน-น-น่ะครับ พ-พอดี ในนั้นมีเอกสารข--ของบริษัท " ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วยวะ กรูก็คนปกตินะครับ "
" ครับ ทราบแล้ว คุณทำงานอยู่ slk ใช่มั้ยครับ "
" ค -ครับ "
" พรุ่งนี้หลังเลิกงานเดี๋ยวผมไปที่หน้าบริษัทคุณก็ได้ "
" ค - ครับ ขอบคุณมากครับคุณจักรา "
" หมดธุระแล้วใช่มั้ย "
" เอ่อ เมื่อสักครู่นี้คุณแม่ของคุณโทรข้ามประเทศมาน่ะครับ ว่าจะคุยเรื่องรถ ล-แล้วก็ คุณเชอร์รี่ส่งข้อความมา ผมยังไม่ได้เปิดอ่านนะครับ ข-ขอโทษด้วยนะครับที่ถือวิสาสะยุ่งกับโทรศัพท์คุณ "
รี่ส่งเมสเส็จมางั้นเหรอ รี่จะส่งอะไรมา " ถ้าไงวานคุณเปิดเมสเส็จที่ส่งเข้ามาอ่านให้ผมฟังหน่อยได้มั้ย "
" จ-จะดีเหรอครับ "
" ผมวานคุณเอง ไม่ถือหรอก "
" สักครู่นะครับ " ผมได้ยินเสียงปุ่มกดโทรศัพท์ดังเป็นระยะๆ เสียงจากปลายสายเงียบไปสักพัก ก่อนเอ่ยขึ้นว่า " ข- ขอโทษนะครับ คุณจักราอย่าคิดมากนะครับ ขอโทษจริงๆนะครับ " ก็บอกกูมาสักทีสิว่ารี่ส่งมาว่าอะไร " จั๊ก สำหรับของทุกอย่างที่จั๊กเคยให้รี่ รี่จะส่งคืนไปให้ที่บ้านจั๊กนะ จั๊กจะทำยังไงกับมันก็ได้ ขอโทษอีกครั้งสำหรับทุกอย่าง ขอให้จั๊กลืมรี่ไปซะนะ นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายที่รี่จะติดต่อมา หวังว่าเราคงจะไม่ได้เจอกันอีก ลาก่อน คุณจักราครับ "
" ผมฟังอยู่ " เสียงผมตอนนี้คงจะสั่นน่าดู ปลายสายถึงรีบพูดสวนขึ้นมา
" ขอโทษจริงๆนะครับ "
" เรื่อง - ฟืด เรื่องอะไรของคุณ ไม่ใช่เรื่อง "
" ค-ครับ "
" พรุ่งนี้เจอกันหลังเลิก ฟืด เลิกงานละกันนะครับ "
" ครับ "
ผมกำลังจะวางหู แต่อีกฝ่ายพูดสวนขึ้นมา " ค-คุณจักราครับ "
" ครับ "
" ร้องไห้มากจะเสียสุขภาพนะครับ ขอโทษด้วยนะครับถ้าพูดมากไป " ไอ้บ้านี่ตลกดีหว่ะ " ขอโทษด้วยนะครับที่ผมอ่านเมสเส็จให้ฟัง "
" คุณนี่ตลกดีนะ แต่ ขอบคุณละกัน "
" ครับ สวัสดีครับ " เสียงปลายสายวางหูไป
" นายนี่ตลกดีหว่ะ " ผมบ่นกับตัวเองเบาๆ " ชีวิตเราตอนนี้ก็ตลกเหมือนกัน ตกลงว่าจบจริงๆสินะ ทุกอย่างที่เคยมีระหว่างเรากับรี่จบจริงๆสินะ " บ่นพึมพำวนไปวนมาพร้อมๆกับน้ำตาที่ค่อยๆเริ่มไหลออกมาเรื่อยๆ
ผมทิ้งตัวเองให้อยู่กับความเงียบอีกสักพัก เสียงโทรศัพท์บ้านก็ดังขึ้นอีกครั้ง จะเป็นไอ้หมอนั่นรึเปล่านะ
" ครับ " ผมกดปุ่มรับสาย " แม่ จั๊กไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย เปล่า แม่ เลิกกันแล้ว อย่าซ้ำเติมน่าแม่ ฟืด ไม่ร้องหรอกแม่ จั๊กไม่ ฟืด-จั๊กไม่ร้องหรอกน่า แม่ รี่เค้าบอกว่าที่เค้ามีคนอื่นเพราะจั๊กน่ะแม่ จั๊กทำให้รี่กลายเป็นคนไม่ดีใช่มั้ยแม่...... " ผมคุยกับแม่ไปพร้อมๆกับน้ำตาที่ไหลออกมาเรื่อยๆ " แม่กลับวันไหน อยากเจอ แต่แม่คุยงานให้เสร็จก่อนนะ ครับ เดี๋ยวจะนอนแล้วครับ ตอนแรกก็คิด แต่ดันหยิบกระเป๋าผิด กระเป๋าที่หยิบผิดมาดันมีตังค์อยู่ร้อยยี่สิบ โคตรเซ็งเลยแม่ ครับ แม่ จั๊กไม่เครียดแล้วแม่ แต่แม่รีบๆกลับมานะ คิดถึงแม่นะครับ ครับ แม่ จั๊กไม่ร้องแล้วน่า ไป แม่ พรุ่งนี้จั๊กเข้าแม่ งานค้างไว้ตรึมเลยแม่ ไม่เป็นไรน่าแม่ ... "
--------------------------------------------------------
วันรุ่งขึ้น ผมตื่นรับเช้าวันใหม่ด้วยดวงตาแดงก่ำ พูดตรงๆเลยว่า นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมได้ลิ้มรสชาติของการอกหัก ผมน่ะ รักใครรักจริงเหอะ หัวใจน่ะมีดวงเดียว แต่บางทีแอบมีหลายก๊อปปี้ แค่นั้นเอง วันนี้ไม่อยากไปทำงานเลยหว่ะ ไม่อยากเอาตาบวมๆไปปรากฎต่อสายตาชาวโลก หน้าจั๊กที่ปรากฎต่อชาวโลกมันต้องหล่อหมดจดทุกกระเบียดนิ้วดิ แต่แม่ง ถ้าหยุดงานเดี๋ยวไอ้พวกลุงแก่พวกนั้นมันหาว่าใช้อภิสิทธ์ลูกชายประธานบริษัททำตัวอู้งาน เดี๋ยวมันมาถอนหงอกแม่เรา ไม่ได้ๆ ต้องไป
ผมพยายามหาทางกลบเกลื่อนอาการตาบวมที่ไม่น่าอภิรมย์อยู่พักใหญ่ ก่อนจะเดินทางออกจากบ้านโดยให้คนขับรถของที่บ้านพาไปส่ง ช่วงนี้ไม่มีรถให้ขับเองอ่ะ เมื่อวานแม่ดุใหญ่เลยที่ขับรถตกบึง แม่สั่งไม่ให้ขับรถเองจนกว่าอารมณ์จะเสถียร เฮ้อ เซ็งเลย
ตอนนี้มาถึงหน้าบริษัทแล้วครับ พอยามเห็นรถของบ้านผมขับเข้ามาก็รีบเดินมาเปิดประตูให้ " สวัสดีครับท่าน" ผมเดินลงจากรถ ยิ้มทักพี่ยามหนึ่งที ก่อนจะเดินเข้าตึก ขึ้นลิฟต์ตรงดิ่งไปชั้นยี่สิบ
" สวัสดีค่ะท่าน " เลขาสาวแผนกบัญชีเอ่ยทักผมด้วยรอยยิ้ม เอ ชื่ออะไรนะ กิ้ฟๆใช่ๆชื่อกิ้ฟ คนนี้เคยแอบไปหลีตอนยังไม่ได้มาทำงาน แต่เค้าไม่เล่นด้วย ก็ยังคุยกันได้นี่ไง
" เรียกจั๊กเหมือนเดิมก็ได้ครับ กิ้ฟ "
" ไม่ได้หรอกค่ะ ตอนนี้คุณจั๊กเป็นถึงกรรมการผู้จัดการแล้วนะคะ "
" ตอนยังไม่ถึงโต๊ะผมก็เป็นคนปกติน่า กิ้ฟก็ "
กิ้ง ลิฟต์ถึงแผนกบัญชีชั้นสิบพอดี กิ้ฟเอ่ยลาก่อนออกจากลิฟต์ไป สักพัก ลิฟต์ก็มาถึงชั้นยี่สิบพอดี วันนี้ทำไมมันโล่งๆจังหว่า พวกน้าๆไปไหนกันหมด ทั้งชั้นโล่งเชียว
" อ้าว คุณจั๊ก " ศิรานี เลขาของผมเอ่ยทัก " วันนี้มาทำงานด้วยเหรอคะ เห็นเมื่อเช้าท่านประธานโทรข้ามประเทศมาบอกว่าให้คุณจั๊กพัก วันนี้ไม่ต้องเข้านี่นา "
" ไม่ได้หรอกพี่ศิ งานค้างตรึมเลย เดี๋ยวไอ้ช้างน้ำแก่นั่นมันมาหาเรื่อง " ก็เข้ามาแบบแม่เป็นเจ้าของบริษัท มันก็ต้องมีคนเขม่นเป็นธรรมดา ก็เข้าใจอ่ะนะครับ แต่ว่า เราก็พิสูจน์ตัวเองไป
หลายงานแล้วนี่หว่า ถึงกูจะหล่อ แต่กูก็มีสมองนะเฟร้ย สมองฉลาดล้ำด้วยเหอะ คนอื่นเค้าก็ยอมรับ และออกจะเอ็นดูเรา เหลือไอ้ลุงแก่ขจรเนี่ย หาเรื่องกูจริง
" วันนี้บอร์ดไม่เข้าประชุมหรอกค่ะ เราประชุมไปก่อนท่านประธานจะไปแล้วนี่คะ " เออ จริงด้วย " คุณขจรก็ไม่เข้าหรอกค่ะ รู้สึกว่าแกจะเดินตกบันไดเมื่อวานนี้ " ข่าวดีในรอบปีเลยนะเนี่ย " หลังเดาะอ่ะค่ะ ท่าทางจะไม่ได้มาอีกหลายวัน " ฮา ฮา ไอ้แก่ แพ้ภัยตัวเอง ไอ้ช้างน้ำชราเอ้ยยยยยย
" คุณจั๊ก ไหน ตาบวมจริงๆด้วย ที่ท่านประธานบอกว่าตอนนี้คุณจั๊กกำลังชีช้ำอกหักรักคุด อกหักครั้งแรกแสบไปถึงทรวง " พี่ศิ ถึงจะซี้กันแต่จั๊กก็เป็นเจ้านายนะพี่ พูดแบบนี้ เดี๋ยวเกรียนใส่เลย ฮึ่ย " จริงๆด้วย โถ คุณจั๊ก พี่เตือนแล้วไม่เคยเชื่อพี่มั่งเลย "
" แม่บอกพี่เหรอ "
" ท่านเล่าให้ฟังครบทุกรายละเอียดเลยค่ะ " คันปากมากสินะแม่ ลงทุนโทรข้ามประเทศมาเม้าท์กับพี่ศิเนี่ย พี่ศิเคยเป็นเลขาแม่ครับ เป็นเลขาคู่บุญเลยด้วย ที่แม่จำต้องสละเลขาคู่ชีพมาเป็นเลขาผม แล้วยึดเอาน้องนินที่เป็นเลขาผมตอนแรกไปแทน ก็เพราะผมทำความสนิทสนมกับน้องนินมากไปนิดนึง ( แม่บอกว่า ผมแสดงความขี้หลีชีกอจนคุกคามสวัสดิภาพน้องเค้าครับ
ชีกงชีกออะไร แม่นี่พูดเวอร์จริง ก็แค่ทำความสนิทสนิมแค่นั้นเอ้ง ) จริงๆพี่ศิแกควรจะเป็น น้าศิ ไม่ก็ป้าศิ ได้แล้วเหอะ แต่แกไม่ยอมแก่ ให้ผมเรียกพี่อยู่นั่นล่ะ ผมเห็นพี่ศิมาตั้งแต่เด็กจนเหมือนพี่เค้าเป็นคนในครอบครัวเลยล่ะ
บางคนอาจสงสัยว่า ทำไมแม่ไม่หาเลขาชายมาให้ผมแทน เหอๆ แม่เคยแล้วครับ ผมยังจำมันไม่ลืม คนแรก มันชื่อเศวต สูงเกือบๆสองเมตร ตัวอย่างบึ๊ก ผิวคล้ำๆหน่อย เป็นไอ้หนุ่มปักษ์ใต้ แอบดูดีแบบดิบๆ ตอนแรกผมสนิทกับมันนะครับ พี่เหวต ( เหวต มาจากศเวตอ่ะครับ เรียกสั้นๆ ) ทำงานเก่งมาก พูดเก่ง โคตรใจดีเลยด้วย พออยู่มาได้สักสามเดือน มันเสือกอยากเลื่อนขั้น จากเลขากรรมการผู้จัดการ เป็น ผัวกรรมการผู้จัดการ เชี่ย มันจะปล้ำผมครับ มันจ้องจะทำให้ผู้ชายหล่อลากไส้ กระชากใจสาวแบบผมตกเป็นเมียมัน มันตาถั่วและตาต่ำมากครับ วันนั้นเป็นวันที่สยองมาก บรึ๋อ ไม่อยากจะพูดถึง เอาเป็นว่าวันนั้นผมรอดมาได้ละกัน แล้ว นึกขึ้นมาแล้วมันปรี้ด มันเสือกบอกอีกว่า มันไม่ได้เป็นเกย์นะ แต่ว่าหน้าตาผม(ที่ค่อนข้างเหมือนแม่ แม่ผมสวยนะครับ สาวๆมีแต่คนแย่งกันจีบ แต่ผมคอนเฟิร์มว่าผมอ่ะ หล่อลากใส้ ) ทำให้มันเข้าใจผิดตอนแวบแรกว่าเป็นผู้หญิง มันเลยหลงรักหัวปักหัวปำ กว่าจะรู้ว่าเป็นผู้ชายก็สายเสียแล้ว ไอ้เลวเอ้ย ( คุณๆอาจจะคิดว่าผมเกลียดเกย์ ไม่นะครับ ผมมีเพื่อนสาวอยู่หลายนายทีเดียว ไอ้พวกนี้มันรสนิยมดีนะครับ สินค้าตัวไหนจะออกใหม่แล้วผมไม่ชัวร์จะเอาไปให้พวกมันช่วยดู อันไหนมันบอกเริ่ด อ่ะยอดขายกระฉูด แต่อันไหนมันบอกโลว์ไพร์ซนี่เจ๊งทุกรอบตามที่มันบอกเด๊ะ ) แต่กระนั้นเลย แม่ยังไม่ละเลิกความพยายาม แม่ยังหาเลขาชายคนที่สองมาให้ ไอ้คนนี้ก็เชี่ยไม่แพ้กัน มันชื่อนิก ไอ้นิกนี่ตัวสูงๆ แต่บางๆ โย่งๆ ผอมๆใส่แว่น ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะสายตาสั้นห้าร้อย (แม่บอกว่า กะว่า ถ้าเค้าคิดจะปล้ำจั๊ก จั๊กคงเตะเค้ากระเด็นได้แหละลูก ดูแม่ผมดิ ) แรกๆก็ดีอีกแล้วครับ เงียบๆ ทำงานเก่งอีกแล้วครับ แต่แปลกตรงที่ของในถังขยะข้างโต๊ะผม จำพวกกระดาษทิชชูใช้แล้ว กระดาษเอสี่ที่เขียนงานเจ๊งแล้วผมขยำทิ้ง มันหายไปอยู่เรื่อยเลย ก็แค่ขยะหาย ช่างมันเหอะ จนหลังๆเริ่มหายหนัก แก้วน้ำใบโปรด ช้อนชงกาแฟ ปลอกปากกาอันเก่งที่ผมชอบกัดๆหน่อยเวลาคิดงานไม่ออก กระดาษซับมัน มันเอาไปทั้งแพ็คเลยอ่ะ ผ้าเช็ดหน้าด้วย จนวันนึง ความลับก็ได้รับการเปิดเผย ไอ้ของที่หายๆไป มันกลายเป็นของสะสมในลิ้นชักไอ้พี่นิก ที่สยองกว่านั้น มันเก็บเส้นผมของผมที่หล่นอยู่ตามพรมไปเก็บใส่ถุงไว้ด้วย ไอ้เชี่ยนิกมันบอกว่า ผมอยากรู้สึกถึงทุกอณูของคุณจั๊ก เชี่ยแม่มรึงงงงงงงงงง หลังจากเรื่องไอ้พี่นิก แม่เลยยอมยกพี่ศิให้เป็นเลขาผมจนทุกวันนี้
" คุณจั๊ก เมื่อคืนได้นอนมั้ยเนี่ยฮึ ร้องไห้ทั้งคืนเลยรึเปล่า ทานอะไรมายัง เดี๋ยวพี่ศิทำแซนด์วิซให้ทานมั้ย "
" กินแล้วพี่ ที่บ้านทำให้กินยังกะผมหลงป่ามาสามวัน บังคับกินด้วยเหอะ "นึกแล้วเซ็ง แต่ละคนปลอยใจและพูดย้ำกันใหญ่ ก็บอกคุณจั๊กแล้วว่าให้เลิกเจ้าชู้ เหอะ
" โอ๋ๆ อย่าทำหน้ามู่ทู่ ถ้าเหงาเดี๋ยวพี่โทรตามตาเศวตให้มั้ย "
" พี่ยังติดต่อกับไอ้เชี่ยเหวตอีกเหรอ "
" ก็วันก่อน เค้าแวะมาเยี่ยมที่บริษัท เดี๋ยวนี้เค้ากลับไปรับสืบทอดกิจการโรงงานน้ำพริกของที่บ้านแล้วนา แต่มีแอบๆถามถึงคุณจั๊กเหมือนกันนะ เค้าว่า ยังไงเค้าก็ลืมคุณจั๊กไม่ได้-"
" พอเลยพี่ หยุดแค่นี้พอ ช่วงนี้ชีวิตเฮงซวยพอแล้วพี่ "
" โห่ คุณจั๊กก็ เล่นด้วยหน่อยก็ไม่ได้ "
" เออ พี่ศิ แล้วที่ประชุมรอบดึกเมื่อวานผมไม่ได้เข้า เค้าว่าไงกันมั่ง "
" เมื่อวานคุณขจรตกบันได คุณศักดิ์ชายแฟนเข้าโรงพยาบาล แล้วคุณจั๊กก็ติดต่อไม่ได้ เลยเลื่อนน่ะค่ะ เมื่อวานพวกท่านๆที่มาเค้าเลยยกทีวีมาดูบอลเชลซีแมนยูกันในห้องประชุมเลยค่ะ มันกันลืมแก่เลยเชียว " เออ เชี่ย เมื่อวานมัวแต่ดราม่า ลืมดูเลยกู เป็นไงบ้างหว่า
" โอเคครับ งั้นผมเข้าไปลุยที่ค้างไว้ก่อนนะ วันนี้ผมไม่ต้องไปไหนใช่ปะ "
" คุณจั๊กไม่กลับบ้านเหรอคะ "
" พี่อยากหยุดงานอ่ะดิ "
" เปล่านะ พี่เห็นคุณจั๊กดูเพลียๆ "
" พอดีวันนี้มีนัดตอนเย็นพี่ ไปเอากระเป๋าคืน เดี๋ยวนั่งเคลียร์งานดีกว่า " ผมพูดทิ้งท้าย ก่อนจะเปิดประตูเดินเข้าห้องทำงาน
ผมนั่งเคลียร์งานอยู่พักใหญ่ จนเสียงเคาะประตูดังขึ้นหน้าห้อง " พี่ศิ เข้ามาเลย "
" คุณจั๊กทานมื้อเที่ยงได้แล้ว " พี่ศิยกแซนด์วิชกับสลัดมาวางบนโต๊ะ " พอมั้ยคะเนี่ย แต่อย่าเพิ่งทานอิ่มมาก พี่ซื้อเค้กกาแฟร้านโปรดคุณจั๊กมาด้วย เหลือชิ้นสุดท้ายพอดีเลย "
" ขอบคุณครับพี่ศิ "
" ทานนี่เสร็จเรียกพี่นะ เดี๋ยวพี่ยกเค้กมาให้ "
" ครับพี่ "
พี่ศิกำลังจะเดินออกจากห้อง ผมเรียกพี่ศิไว้ ถามพี่ศิหน่อยดีกว่า " พี่ศิ รู้จักบริษัท SLK มั้ยพี่ "
" SLK รู้สิคะ คุณลลิล ประธานบริษัทนั้นน่ะ เป็นเพื่อนสนิทท่านประธานสมัยเรียนเลยค่ะ เราทำงานโคกับเค้าบ่อยนะ เค้าบริษัทเล็ก เค้าเจาะลูกค้าเฉพาะกลุ่มน่ะค่ะ ส่วนใหญ่เค้าทำการตลาดให้พวกสายอุปกรณ์ก่อสร้างแน่ะค่ะ บางทีเค้าคิดโปรเจ็กต์แล้วสโคปมันเกินแรงเค้า เค้ามาขายเรา ให้เราไปขายลูกค้าต่อก็มี บางงานที่เราจะทำกับกลุ่มลูกค้าที่ไปในแนวของบริษัทเค้า เราก็จ้างบุคลากรเค้ามาโคกับทีมตลาดเรา " ฟังดูสนิทและเชื่อใจกันพอตัวเลยนี่หว่า " พอคุณจั๊กพูดขึ้นมาแล้วก็นึกได้ ฝ่ายวิเคราะห์ตลาดคนนึงหล่อมาก-----น้องโอ๊ค น้องโอ๊ค พูดแล้วคิดถึงเลยนะเนี่ย " หล่อไงก็หล่อสู้จั๊กไม่ได้หรอกใช่มะ พี่ศิ " เผลอๆหล่อกว่าคุณจั๊กอีกนะเนี่ย "เฮ้ย ว่าไงนะ บังอาจมากกกกกกก
" พี่ศิ "
" โถ คุณจั๊กก็ มันคนละแบบกันนี่คะ คุณจั๊กอ่ะกระเดียดไปทางหน้าหวานหน่อยๆนี่คะ หน้าตาเหมือนท่านประธานซะขนาดนี้ แต่น้องโอ๊คเค้าหล่อแบบหล่อม๊ากกกกกกกกกก " แบบหล่อมากมันแบบจั๊กเว้ย " คนหล่ออะไรก็ไม่รู้ขี้อ๊ายขี้อาย " เค้าอาจจะกลัวป้าก็ได้มั้งป้า " น่ารักเป็นที่สุดน่ะน้องโอ๊ค วุ้ย พูดแล้วหมั่นเขี้ยว "
" พี่ พอแล้ว พี่เคยเจอฝ่ายตลาดบริษัทนี้ครบทุกคนปะ "
" ครบค่ะ "
" แล้วรู้จักไอ้หมอนี่ป่ะ อริญญ์ สถานุพัฒน์ "
" คุณจั๊กไปเอาชื่อนี้มาจากไหนคะเนี่ย "พี่ศิถามด้วยความตื่นเต้น รอยยิ้มแปลกๆฉาบอยู่บนใบหน้า
" จากนามบัตรในกระเป๋าตังค์ที่หยิบสลับกันเมื่อวาน "
" คุณจั๊กก็เจอน้องโอ๊คแล้วนี่นา " ไอ้แร็ปเปอร์ ข-ข-ขอโทษครับ นี่นะ หล่อกว่ากรู เหอะ ในโลกนี้มีผู้ชายสองคนเท่านั้นเฟร้ยที่จั๊กยอมรับว่าหล่อกว่าจั๊กนิดนึง คือ โดม ปกรณ์ลัม กับ อนันดา
เอเวอริ่งแฮม เท่านั้น หล่อกว่าแค่นิดนึงเท่านั้นด้วยนะเว้ย ขอบอก " หล่อป่ะละ "
" เหอะ เห็นรูปในบัตรประชาชนแล้วก็งั้นๆน่ะ "
" ไม่มีใครถ่ายบัตรประชาชนแล้วหน้าตาดีหรอกค่ะคุณจั๊ก " นั่น พนักงานเราเข้าข้างมันอ่ะ เฮ้ยๆ " คุณจั๊กลองเอาบัตรประชาชนตัวเองมาดูสิคะ " อย่าพูดถึง มันเป็นความผิดพลาดทางเทคนิค
" เหอะ "
" แปลว่าเย็นนี้ที่คุณจั๊กนัดไว้คือน้องโอ๊คใช่มั้ยคะ "
" อืม "
" พี่ไปด้วยดิ "
" ไม่ "
พี่ศิยิ้มนิดนึงก่อนเดินออกจากห้อง " โอเคๆ ทานเสร็จแล้วเรียกพี่ละกันค่ะ " ยิ้มงี้คิดว่าเราโกรธที่บอกว่าคนอื่นหล่อกว่าใช่ป่ะล่ะ ก็มันน่าโกรธนี่หว่า พูดเรื่องไม่จริงมาได้ไง เหอะ
หลังจากฟาดเค้กกาแฟจนอิ่มหนำสำราญ ผมก็นั่งเคลียร์งานต่อจนห้าโมงเย็น เวลางานเลิกแล้วนี่หว่า ไปแล้วดีกว่า เหลืออีกนิดหน่อย ไว้มาทำต่อพรุ่งนี้ละกัน อยากไปดูน้ำหน้าไอ้คนหล่อมากสักหน่อย หนังหน้ามันจะเป็นยังไง เหอะ
ว่าแล้ว ผมก็โทรตามลุงปุ๊ง คนขับรถประจำตระกูล ให้มารับผมไปส่งที่หน้าบริษัทSLK พอใกล้ๆถึง โทรศัพท์ของไอ้หล่อมากกกก ก็ดังขึ้น วันนี้ฉลาดแล้วสินะ ไอ้ฟรายยยยย ผมกดรับ
" ครับ "
" คุณจักราใช่มั้ยครับ "
" ครับ ใกล้ถึงแล้วครับ "
" ผมโทรมาเร่งเหรอครับ ขอโทษด้วยนะครับ " ไอ้หมอนี่มันเป็นประธานสมาคมขออภัยแห่งชาติรึเปล่าวะเนี่ย
" เปล่า หน้าบริษัทคุณมีน้ำพุใช่มั้ยล่ะ ยืนรออยู่แถวนั้นละกัน ถึงแล้วผมจะโทรเข้าไป "
" ครับ สวัสดีครับ "
สักพัก ผมก็มาถึงที่หมาย
" ให้รอมั้ยครับคุณจั๊ก "
" ไม่เป็นไรครับลุง เดี๋ยวผมกลับเอง "
" ครับๆ ถ้าเปลี่ยนใจโทรหาลุงนะ " ลุงปุ๊งพูดทิ้งท้ายก่อนจะออกรถไป
ผมมองไปเห็นผู้ชายคนนึงยืนเก้ๆกังๆเหลียวซ้ายเหลียวขวา อยู่แถวๆน้ำพุ สะพายกระเป๋าแบบเดียวกับกระเป๋าเราเลย ไอ้หมอนี่แหงๆ ไอ้หล่อมากกกก เหอะ เดินเข้าไปเลยดีกว่า ผมเดินเข้าไปถึงตัวเจ้าหมอนั่น แน่ะ ยังจะมองไปไหน กรูยืนอยู่ข้างๆเมิงแล้วววววว " คุณโอ๊ค " ผมเรียกอีกฝ่าย ไอ้หมอนี่สะดุ้งโหยง หันมาทางผมอย่างเร็ว ขวัญอ่อนนะพ่อคุณ
" ค-ครับ มีอะไรเหรอครับ "
" ผมเอากระเป๋าที่เราหยิบสลับกันมาคืน "
" คุณจักราเหรอครับ "
" ครับ เรียกจั๊กก็ได้ครับ "
" ขอโทษด้วยครับ คุณจั๊กนะครับ " ตั้งแต่พูดกันมาผมยังไม่เห็นหน้ามันชัดๆเลย เหมือนไอ้หล่อมากนี่มันจะไม่ยอมสบตาไงพิกล โอ๊ครีบส่งกระเป๋าให้ " เช็คของในกระเป๋าดูก่อนนะครับ คือ เมื่อวานผมหยิบเงินคุณจ่ายค่ารถตู้ไปยี่สิบห้าบาท ค่าสองแถวอีกเจ็ดบาท แล้วก็ค่ามาม่าสองห่ออีกสิบบาทครับ แต่จ่ายคืนให้แล้วนะครับ ขอโทษนะครับที่เปิดกระเป๋าโดยไม่ได้รับอนุญาติ"
" เมื่อวานผมก็ใช้บัตรรถไฟฟ้าคุณไปเที่ยวนึงเหมือนกัน พอดีขี้เกียจแลกเหรียญ แต่ยังไม่ได้จ่ายคืนให้ ลืมคิด " แต่ทั้งนั้นทั้งนี้ เรารื้อกระเป๋าตังค์นายเสียสิ้นแล้วหว่ะ แม่ดูใจดีนะ น้องสาวมีแฟนยัง นัดทำฟันวันมะรืนนี้อย่าลืมซะล่ะ
" ไม่เป็นไรหรอกครับ ตรวจของในกระเป๋าเถอะครับ เผื่อมีอะไรขาดไป "
ผมตรวจของในกระเป๋าดู อยู่ครบทุกอย่างจริงๆ อยู่แม้กระทั่ง กล่องกำมะหยี่สีดำในถุงสีเขียวหยกที่ไม่ควรจะอยู่ที่นี่ตอนนี้ ของในกล่องมันควรจะไปอยู่บนนิ้วของผู้หญิงคนนึงที่ผมรักมากที่สุด แต่มันจบไปแล้วล่ะ แค่นึก น้ำตาก็พาลจะไหลอีกจนได้
ผมยืนมองกล่องแหวนอยู่นาน น้ำตาปริ่มจวนจะไหล แต่เรื่องอะไรถึงต้องเสียฟอร์มต่อหน้าคนอื่นด้วยล่ะวะ ทนไว้จั๊ก " คุณจักราครับ " โอ๊คเรียกผม "คุณจักรา "
" บอกว่าเรียกจั๊กก็ได้ไง "
" ครับๆ คุณจั๊กเป็นอะไรรึเปล่าครับ "
ผมยังคงมองกล่องแหวนในมือ อยากจะให้มันหายไป แต่ตาก็ยังมองมันอยู่ รู้สึกมือสั่นๆ อยากจะปล่อยมันทิ้ง แต่ก็ยังถือไว้อยู่ เหมือนเรื่องระหว่างผมกับรี่ที่รู้ว่าควรจะปล่อยให้มันจบ เพราะมันจบไปแล้ว แต่ว่าลึกๆก็ยังอยากยื้อมันไว้อีกสักนิด ความรู้สึกตอนนี้มันสับสนทรมาน คงจะสาสมแล้วล่ะมั้งกับที่ผ่านมาที่รี่ต้องทนกับความเจ้าชู้ของผมมาตลอด ตอนแรก ผมเอาแต่โทษว่าเป็นความผิดของรี่ แต่ที่จริง ถ้ายอมรับความจริงแล้ว คนที่ผิดตั้งแต่ต้นคือผมเองมากกว่า ที่เอาแต่เจ้าชู้จีบสาวไปเรื่อยๆไม่จบไม่สิ้น " คุณจั๊กไม่สบายรึเปล่าครับ ถ้ายังไงนั่งพักก่อนมั้ย "
" ไม่ ไม่มีอะไร " ผมหยิบแหวนออกจากกล่องยื่นให้คนตรงหน้า " ผมจ่ายค่าบัตรรถไฟฟ้าด้วยไอ้นี่ละกัน คุณช่วยเอาไปทีนะ "
" ไม่ได้หรอกครับ ของสำคัญนะครับ " มันเคยสำคัญ แต่มาถึงตอนนี้ไม่มีความหมายแล้วล่ะ " คุณจั๊กใจเย็นๆก่อนดีมั้ยครับ "
" ถ้าคุณไม่เอางั้นก็ไม่เป็นไร " พูดจบผมก็เขวี้ยงแหวนแพลตตินั่มในมือลงน้ำพุที่ห่างออกไปเล็กน้อย ผมเห็นโอ๊คมองตามแหวนไปด้วยท่าทางตกใจ
" คุณจั๊กทำอะไรน่ะครับ ทำอย่างนี้ไม่ได้นะครับ ขอโทษนะครับ รอตรงนี้สักครู่นะครับ อย่าเพิ่งไปไหนนะครับ " โอ๊คอ้อมไปที่น้ำพุอีกฟาก ถอดเสื้อนอกออกไปพาดไว้ขอบบ่อน้ำพุ ก่อนจะพับแขนเสื้อขึ้น ไอ้บ้าตรงหน้านี่กำลังงมแหวนที่ผมโยนทิ้งน้ำไปอยู่ โอ๊คควานหาอยู่พักใหญ่ด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ทำไมไอ้หมอนี่มันเสือกเรื่องชาวบ้านจริงวะ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เป็นคนดีไประวังอายุสั้นนะมรึง
สักพัก บนใบหน้าขาวผ่องที่ใครๆต่างพากันบอกว่ามันหล่อกว่าผม มีรอยยิ้มปรากฎขึ้นมาเล็กน้อย โอ๊คลุกขึ้นจากขอบบ่อ เดินตรงมาหาผม ก่อนจะก้มหน้าหลบตา แล้วส่งแหวนคืนให้
" ขอโทษนะครับที่ยุ่งไม่เข้าเรื่อง " รู้ตัวนี่หว่าไอ้บ้า " แต่ผมว่าคุณจั๊กต้องเสียใจที่หลังแน่ ถ้าเกิดโยนแหวนวงนี้ทิ้งไปจริงๆ ขอโทษนะครับที่พูดอะไรแปลกๆ " พูดแบบไม่ยอมมองหน้าแต่ว่ามือที่ส่งแหวนคืนมาให้ดูแน่วแน่เอามากๆ ชักติดใจไอ้หมอนี่แล้วสิ คนอะไรมันจะดีเว่อร์ขนาดนี้ ตอนนี้ไม่อยากเห็นแหวนวงนี้ แต่ว่าอุตส่าห์มีไอ้บ้างมขึ้นมาคืนให้ จะทิ้งอีกก็เกรงใจ เอางี้ละกัน
" ให้ผมมาตอนนี้เดี๋ยวผมก็โยนทิ้งอีกอยู่ดี ผมฝากคุณไว้ก่อนละกัน เดี๋ยวผมอยากได้คืนเมื่อไหร่ จะมาเอาคืนละกัน ตอนนี้ผมไม่อยากเห็นมัน "
" จ จะดีเหรอครับ ของแพงๆ มาฝากผมไว้ ผมกลัวทำพัง " ไอ้บ้านี่มันจะฮาไปถึงไหนเนี่ย
" อยู่กับคุณคงดีกว่าโยนทิ้งอ่ะนะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมกลับก่อนละกัน "
" ครับ ข - ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้เสียเวลา จะพยายามเก็บไว้ให้เป็นอย่างดีเลยครับ " จะเอาไปจำนำให้ในกระเป๋ามีตังค์มากกว่าร้อยยี่สิบก็ไม่ว่านะ เออ นึกอะไรสนุกๆออกแล้ว
" นี่ โอ๊ค " ผมตะโกนเรียกไอ้หน้าหล่อกว่าผมที่เดินคล้อยหลังไปได้แป็ปเดียว โอ๊คสะดุ้งโหยง ไอ้หมอนี่ขวัญอ่อนเอามากๆเลยนะเนี่ย " ผมขอเบอร์คุณหน่อยสิ "
โอ๊คหันกลับมาช้าๆ ทำหน้าอึ้งอยู่พักนึง ก่อนจะพูดตะกุกตะกัก " จะ จะดีเหรอครับคุณจักรา "
" เผื่อผมจะเอาแหวนคืนไง " เปล่าหรอก จะบอกว่าลึกๆเริ่มติดใจโอ๊คแล้วล่ะสิ ท่าทางอยู่ด้วยแล้วจะไม่ธรรมดา
" เออ จริงด้วย " นี่ลืมจริงๆ หรือแกล้งลืมเนี่ย โอ๊คค่อยๆเดินกลับมากดโทรศัพท์ " ผมขออนุญาตโทรเข้าเครื่องคุณจั๊กนะครับ " ทำไมต้องขออนุญาตด้วยล่ะ ไอ้บ้านี่
ไอ้หมอนี่ตลกดีนะเนี่ย ชักน่าสนใจ SLK เหรอ อืม บางทีลองย้ายที่ทำงานดูอาจจะไม่เลวนะเนี่ย
------------------ ติดตามตอนต่อไปด้วยนะเด้อ เหอๆ------------------------
