โอ้ว เริ่มดุเดือด อาจเกิดการนองเลือดที่พารากอนได้ในตอนนี้
    ใครใส่เพลงในบล็อกเป็นบ้างง่ะ สอนหน่อยดิ (ถ้าจะให้ดีใส่แบบที่ให้กดฟังเองอ่ะ แบบเข้ามาแล้วเพลงขึ้นเลยมันขืนใจผู้บริโภคเกินอ่ะก่ะ)
    จะเอาเพลงริงโทนพี่พ้งมาให้ฟัง
    เค้าชอบอ่ะ เพลง anatawa ( อนาถาหว่ะ ) ของจุ๋ยจุ๋ยส์อ่ะ 
    อ่า มาต่อดีกว่า 
 
[ FICTION ] ตำนานรักก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลา 11
    ผมทำตัวเป็นสตอล์คเกอร์โรคจิตเดินตามไอ้คู่รักสารเล-นี่มาพักใหญ่ กิจกรรมที่เห็นก็ ก็ไม่ได้อะไรหรอกนะคุณๆ ไอ้สองคนนี่มันก็เดินชอปปิ้งเสื้อผ้าไปตามเรื่อง ไอ้หล่อทรมานตีน(ไอ้วี กูขอยืมมาใช้หน่อยนะ)มันก็เลือกนู่นเลือกนี่ให้กิ้กใหม่ที่กลับจากนรกของมันลองอยู่ตลอด ตอนแรกผมก็ยังคิดอยู่หรอกนะ หรือแค่เป็นเพื่อนกันมาเดินเที่ยว จนกระทั่งไปเห็นไอ้เชี่ยคุณต้าร์มันลองรองเท้า มันให้ไอ้จีจี้นั่งแล้วคุกเข่าลงไปนั่งใส่ให้อ่ะ กิ้กจากนรกมึงเป็นง่อยเหรอครับ สัด  แถมไอ้เชี่ยจีที่ปกติหน้านิ่งยังกะอะไรยังทำหน้าเหมือนจะเขินอาย ไอ้สัดหมา แย่งผู้ชายชาวบ้านแล้วยังอายเป็นอีกเหรอมึง
    ผมแอบตามไอ้คู่รักสารเลวนี่มาถึงร้านอาหารหรูร้านนึง เอาไงดีวะ ตามมันเข้าไปดีมั้ย โอ้ว แอบดูเมนูหน้าร้าน พระเจ้า ราคามัน มัน แบบว่า กินแล้วกูจะเหาะกลับบ้านได้สินะ ถ้าเหาะไม่ได้คืนตังค์กูมาเลยน้า แต่ อ้ะ อย่ามัวแต่ช้า มันเข้าไปนั่งกันแล้ว ไอ้วี กูเป็นเพื่อนที่ประเสริฐขนาดนี้ สำนึกบุญคุณกูซะนะ ชาตินี้จะหายอดเกลอที่ไหนดีกว่ากูไม่มีอีกแล้วนะเว้ย
    ผมเข้าไปนั่งในร้าน โดยเลือกที่นั่งใกล้ๆไอ้คู่รักสารเลว แต่มีฉากกั้นบังอยู่ อ่า ยอด ทำเลดี อยู่ตรงนี้ได้ยินมันคุยกันด้วย
    หลังจากที่อาหาราคาแพงระยับมาเสริฟ์ทั้งโต๊ะมันและโต๊ะผม ผมก็ได้ยินพวกมันเริ่มคุยกัน 
    " พี่จี ต้าร์จะทำยังไงดี "
    " อันนี้มันแล้วแต่นายนะ นายต้องเป็นคนเลือกเอง " เลือกอะไรวะครับ " แต่ถ้าเป็นพี่ พี่จะเลือกคนที่พี่รักนะ " ถุย ไอ้เลว
    " ต้าร์รู้ แต่ต้าร์ไม่กล้าบอกเค้าอ่ะ ต้าร์สงสารเค้า " ไม่ต้องมาทำเป็นสงสารเพื่อนกูเลย ไอ้โคตรชั่ว " ยังไงเมื่อก่อนต้าร์กับเค้าก็เคยมีเวลาดีๆด้วยกันนะ "
    " แล้วนายจะหลอกเค้าไปอีกนานเท่าไหร่ล่ะ "
    " ต้าร์ไม่ได้หลอกนะพี่จี แต่ต้าร์แค่ยังไม่ได้บอก " โห ไอ้สันขวาน ช่างกล้าพูดออกมานะมึง
    " นายทำแบบนี้ มันเจ็บทั้งสองฝ่ายนะ " อ้อนตรีนมากครับพี่น้อง
    " ต้าร์รู้ แต่ว่า-"
    " อะไรที่ค้างๆคาๆอยู่ ไปจัดการให้จบเถอะนะต้าร์ อย่าเอาคนอื่นมาสำคัญกว่าคนที่นายรักสิ " น่าถีบมากอ่ะครับ สัด  " เลิกซะ "
    " พี่จี "
    " ไปบอกเลิกเค้าซะ "
    " ต้าร์- "
    " ความสงสารมันไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอกต้าร์ บอกทุกอย่างกับเค้าไปซะ บอกไปซะว่านายไม่เหลือความรู้สึกอะไรให้เค้าแล้ว ให้นายกับเค้าเป็นอดีตไปซะ " ไอ้เลว มึง "แล้วจะได้มีความสุขสักที"
      อ๋อ ใช่สิ พวกมึงมีความสุข แล้วเพื่อนกูล่ะ ไอ้เชี่ยส้นตีนต้าร์ มึงมาตามจีบเพื่อนกูเป็นปี ตามตื้อมัน ทำเป็นว่ารักมันมาก ทำจนมันเป็นเกย์ พอมันรักมึงหัวปักหัวปำแล้วตอนนี้มาบอกว่าไม่อยากเลิกกับเพื่อนกูเพราะสงสาร ไอ้สารเลวเอ้ย พวกมึงจะเคยคบกันมาก่อนยังไงกูไม่รู้หรอก ไอ้เหี้-จี แต่ในเมื่อมึงเคยทิ้งไอ้สันดานนี่ไป มึงมีสิทธ์มาเรียกร้องหาความสุขส้นตีนอะไรวะไอ้เชี่ย แม่ง ตอนไอ้จักรกูอุตส่าห์เข้าข้างมึง ไปกล่อมมันว่าแฟนมันมาตามตื้อมึงเอง คอยห้ามไอ้จักรเวลามันคิดจะมากระทืบมึงให้จมตีน ถ้ากูรู้ว่ามึงจะมาสันดานแบบนี้ใส่เพื่อนกูนะ กูปล่อยให้ไอ้จักรมันมากระทืบมึงให้ใส้ไหลไปนานแล้ว แม่ง กูอุตส่าห์นึกว่าเป็นคนดี อุตส่าห์เห็นเป็นเพื่อน ไอ้เชี่ยเอ้ย ไอ้เชี่ย มาทำเหมือนเป็นคนดี ไอ้สันดานเอ้ย
     " อุ้ย ขอโทษค่ะ "
     " พี่จี เลอะหมดเลย "
     " เดี๋ยวพี่ไปล้างหน่อยดีกว่า เดี๋ยวมานะต้าร์ " เท่าที่จับใจความได้ เหมือนไอ้เหี้-จีจะโดนอะไรหกใส่ ลุกเดินออกจากร้านไป พระเจ้าครับ ผมถือว่าพระเจ้าเปิดโอกาสให้ผมนะ
      ไอ้จักร กูขอโทษนะที่กูเคยห้ามมึง เดี๋ยววันนี้แหละ กูจะไปกระทืบมันแทนมึงเอง
       ผมจ่ายเงินก่อนจะลุกออกจากร้านเดินตามไอ้ชั่วจีไป ( กะว่าคงใช้เวลาไปเลือกมีดในซุปเปอร์มาแล่ศพมันนาน จ่ายตังค์ไปเลยดีกว่า ) แม่ง ยิ่งคิดยิ่งแค้น เผลอคิดไปได้ไงวะว่าแม่งเป็นคนดี วันนั้นไปนั่งแดกข้าวกับมันได้ไงวะ รู้งี้วันนั้นกูจะจับกุ้งกรอกปากให้ตายห่-ไม่รอดกลับมารังควานเพื่อนกูอีก 
       ผมรอจังหวะที่ไอ้จีเดินผ่านทางเชื่อมระหว่างร้าน ผมตรงเข้าไปกระชากแขนมันเข้าไปในข้างในทางเชื่อมที่เป็นมุมอับ ผมเหวี่ยงไอ้คนตรงหน้ากระแทกกำแพง ก่อนจะประเคนหมัดเสยหน้ามันไปสามครั้งติด
      หมัดแรกนี่ของไอ้จักร ถึงจะไม่ใช่ความผิดมึงทั้งหมด แต่มึงก็ผิดที่เสือกไปทำตัวค้างคา
      ส่วนนี่ของไอ้ฟ้า มึงไม่มีสิทธ์ไปว่าไอ้ฟ้า เพราะที่มึงทำนี่เลวกว่าที่ไอ้ฟ้าทำชนิดเทียบกันไม่ได้
      " คุณพ้ง นี่มันอะไร - " ผมกระชากคอเสื้อมันขึ้นมา ก่อนจะต่อยหน้ามันอีกรอบ อย่ามาเรียกชื่อกู ไอ้เหี้ยจี กูไม่รู้จักไอ้เลวที่ชอบแย่งแฟนคนอื่นไปทั่วแบบมึง มึงรู้มั้ยว่ามึงสองคนทำให้เพื่อนกูเสียใจขนาดไหน " เป็นบ้าอะไรน่ะคุณพ้ง "
      ไอ้จีตั้งหลักได้หลังจากโดนผมต่อยไปประมาณสี่ห้าที มันล็อกมือที่กำลังจะกำหมัดเตรียมชกมันต่อไว้  ไอ้จีตอนนี้สภาพยับเยิน ปากแตก คิ้วแตก แต่แค่นี้มันยังไม่สาสมกับที่มึงทำไว้หรอก   " เป็นบ้าอะไรน่ะคุณพ้ง "เออ กูมันบ้า บ้าที่เสือกไปหลงคิดว่ามึงเป็นคนดีไง อุตส่าห์คิดว่าเป็นเพื่อน แล้วแม่ง -
      " มึงมากกว่า เป็นบ้าอะไร ชอบแย่งแฟนคนอื่น หา! "
      " คุณพ้งพูดอะไร "
      "อย่ามาทำเป็นโง่ ! มึงไม่รู้รึไงว่าไอ้คนที่มาด้วยมันมีแฟนแล้ว "
      " รู้ ก็ผม - " ไม่ปล่อยให้มันพูดต่อหรอก กูจะไม่ทนฟังมึงพูดอะไรไปมากกว่านี้แล้ว
      ผมประเคนหมัดอัดมันไปอีกหลายที  " คุณพ้ง นี่มันเรื่องบ้าอะไร "ไอ้จีพยายามหลบ แต่ไม่มีสวนกลับ ทำตามสโลแกนที่ว่าพวกโง่ชอบใช้กำลังคนฉลาดแบบมึงไม่เอาตัวลงมาแปดเปื้อนสินะ เออ กูโง่เว้ย ตังค์ห้าร้อยกูมีจ่าย กูจะขึ้นโรงพักพร้อมมึงและคู่ขาประจานให้โลกรู้
      ผมเห็นเงาร่าง ร.ป.ภ ของห้างเดินเหมือนจะเข้ามาใกล้ พี่ครับ ขออีกแป้ปนะครับพี่ ขออัดมันให้หายแค้นก่อน แล้วจะเป็นอาชญากรที่ดียอมตามพี่ไปโรงพัก จะประกาศก้องบอกลูกค้าของห้างว่า ผมมีความแค้นกับมันส่วนตัว ไม่ได้มีเจตนาคุกคามลูกค้าท่านอื่นของห้างแต่ประการใด ห้างนี้ยังปลอดภัยร้อยเปอร์เซนต์
      เหมือนไอ้จีจะหันไปเห็น ร.ป.ภ ไง เข้าทางมึงเลยล่ะเซ่ แต่กูไม่หยุดหรอกนะ กูเป็นลูกผู้ชายพอ ไม่เคยทำตัวลับๆล่อๆคอยจ้องแดกของๆชาวบ้าน ทำผิดกูกล้ารับผิดเว้ย
      ไอ้จีที่พยายามหลบล็อกแขนผมได้อีกรอบ นิ้วเรียวๆนั่นกำแขนผมแน่นจนสั่น " เลิกบ้าได้แล้ว! " ไอ้จีมันลากผมวิ่งออกมาจากทางเดินอย่างเร็ว ผมงงกับไอ้คนตรงหน้าจนลืมชกมันไปชั่วขณะ ไง จะลากกูไปหา ร.ป.ภ ละสิ เอาเลย
     " นี่คุณ! " ร.ป.ภ ตะโกนเรียกผมกับมัน เห็นสภาพของเราทั้งคู่ก็คงเดาได้ไม่ยากว่าก่อเหตุทะเลาะวิวาทกันชัวร์  ไอ้จียังคงลากผมวิ่งไปกับมันเรื่อยๆ ลากผมลงบันไดเลื่อน โดยที่พี่ยามวิ่งตามมาทิ้งระยะห่างอยู่ช่วงใหญ่ ผมยิ่งงงกับพฤติกรรมของมัน แล้วทำไมผมต้องยอมตามมันมาด้วยวะ
    ผมสะบัดมือมันทิ้ง แต่ไอ้จีมันยิ่งจิกแขนผมแน่นกว่าเดิม ก่อยจะหันมาตวาดด่า " อยากโดนจับรึไง ! "
    ผมกับมันวิ่งมาถึงที่จอดรถ ไอ้จีลากผมไปที่รถหน้าตาไฮโซของมัน กดรีโมทเปิดประตูรถ  " มัวยืนโง่อะไรอยู่   " ไอ้จีผลักผมเข้าไปในรถ ก่อนจะเดินอ้อมไปด้านที่นั่งคนขับ ขึ้นรถ สตาร์ทแล้วออกรถอย่างเร็ว
    กลุ่ม ร.ป.ภ ยังคงวิ่งตามมา พวกพี่เค้าทำหน้างงๆตอนที่เห็นรถไอ้จีวิ่งออกมา อ่า พี่ครับ อย่าว่าแต่พี่เลย ผมก็งงอยู่ ว่ามันลากเอาจำเลยที่อัดมันหน้ายับขึ้นรถหนีมากับมันทำไม
    ไอ้จีขับเหยียบอย่างมิดตีนไปตามถนนที่วันนี้ค่อนข้างโล่ง ตอนนี้อัดมันต่อไม่ได้ครับ มันขับรถอยู่ เดี๋ยวรถมีปัญหาเกิดไปชนใครตายไปด้วยจะแย่ ถ้าตอนนี้ได้เอามันลงนรก แต่ผมต้องติดไปด้วยตอนนี้นี้ผมโอเคนะ " คุณพ้ง ตกลงนี่วันนี้เป็นบ้าอะไร " ไอ้จีถามขึ้นมา
     " กูไม่เสวนากับมึง ไอ้สันดานชอบแย่งแฟนชาวบ้าน  "
     " ใคร "
     " มึงไงไอ้เหี้ย ไอ้คู่ขามึงวันนี้น่ะแฟนเพื่อนกู ถามจริงเหอะจี มึงเป็นเหี้- อะไรวะชอบแย่งแฟนคนอื่น เห็นคนเค้ารักกันนี่มึงทนไม่ได้รึไง หา! "
     " แฟนใคร "
     " อย่ามาทำเป็นโง่หน่อยเลย-" เสียงริงโทนมือถือไอ้จีดังขึ้น ไอ้จีหยิบสมอล์ทอล์คขึ้นมาใส่ ก่อนกดรับ " ครับ"
     " พี่จี พี่จีอยู่ไหนแล้ว " ผมได้ยินเสียงแว่วออกมาเบาๆ ไอ้เชี่ยต้าร์สินะ
     " พี่มีธุระนิดหน่อย ต้าร์กลับเลยละกัน นี่พี่ออก-"
     " ไอ้เชี่ยต้าร์ คู่ขามึงอยู่กับกูนี่ " ผมดึงสมอลทอล์คจากไอ้จีมาใส่ " ถามจริง มึงทำแบบนี้กับไอ้วีได้ไงวะ! "
     " คุณพ้ง หุบปากได้แล้ว ! " ไอ้จีตะโกนสวนขึ้นมา " ช่วยเงียบปากไปซะที "
     " ไม่ ทำไม สแลงหูรึไง" ผมตะโกนใส่หูฟัง " นี่ ไอ้ไฮโซร้อยล้าน มึงเงียบทำไมวะ ตอบกูมาหน่อยดิ้ว่ามึงทำแบบนี้กับเพื่อนกูทำไม ไปทำให้มันรักแล้วพอเบื่อก็เขวี้ยงมันทิ้งรึไง
 โห ทำเป็นพูดว่าสงสาร สันดาน ไม่ต้องสารเพื่อนกูหรอก - "
     " เอามา!" ไอ้จีหันมาดึงสมอลทอลค์จากผม เมื่อไม่สำเร็จ มันเลยเอื้อมมือไปจะกดวางสาย
     ผมกระชากแขนมันขึ้นมา " ทำไม ทนไม่ได้ จะตัดสายหนีรึไง กูไม่ให้มึงตัดหรอก นี่ ไอ้เชี่ยต้าร์ กูรู้ว่ามึงฟังอยู่ ไม่ต้องมาสงสารเพื่อนกู เพื่อนกูไม่มีมึงมันไม่ตายหรอก อย่างมากก็แค่เจ็บนิดหน่อยเหมือนโดนหนามทิ่มตีน แค่หนามทิ่มตีนกูดูแลมันได้ ! "
     " คุณพ้ง มันไม่ใช่- "
     " แล้วมึงไม่ต้องไปบอกเลิกมันนะ เดี๋ยวกูจะพามังไปบอกเลิกมึงเอง ไอ้สันด- " เสียงแตรดังลั่นทำให้ผมหยุดชะงัก ไอ้จีเลี้ยวรถเข้าไปจอดในซอย ก่อนจะดึงสมอลทอลค์มาจากผม แล้วกดวางสาย
      " น้องรหัส "
      " เชี่ยอะไร "
      " ต้าร์เป็นน้องรหัสผมสมัยเรียน " เห อะไรนะ " ผมไม่ได้เป็นคู่ขาต้าร์! "ตะโกนเสียงดัง ท่าทางกริ้วไม่ใช่เล่น ( คนเขียน-แหงดิ มันไม่ถีบนายตกรถก็ดีแล้วต่อพ้ง )
      " เหอะ! เดินซื้อของอี๋อ๋อกันขนาดนั้นน่ะนะ "
      " เบอร์สามสิบสาม "
      " อะไรอีก "
      "เพื่อนคุณพ้งใส่รองเท้าเบอร์สามสิบสาม ผมใส่เบอร์สามสิบสองครึ่ง- "
      " ไม่ได้ถาม "
      " ช่วยเงียบปากฟังให้จบก่อนได้มั้ย ! ต้าร์มันยืมเท้าผมไปลองรองเท้าให้เพื่อนคุณ ! ขาดไปครึ่งเบอร์มันเลยลองเอานิ้วเสียบว่าพอดีมั้ย "คิดๆไปแล้วมันก็เป็นได้หว่ะ อุ่ย
      " พูดเป็นเล่น เห็นทำหน้า-"
      " เป็นคุณพ้งมีเพื่อนผู้ชายมานั่งคุกเข่าใส่รองเท้าให้นี่ไม่รู้สึกอะไรเลยรึไง ! "
      " แต่ยังไง นายก็ไปยุให้ไอ้เชี่ยต้าร์มันเลิกกับไอ้วีอยู่ดี! "
      " เหอะ ปัญญาอ่อน แอบฟังมาแล้วยังจะมั่วอีก "
      " มั่วอะไร ได้ยินมาเต็มสองรูหู "
       " ผมพูดสักคำเหรอว่าให้ต้าร์ไปเลิกกับเพื่อนคุณ หา ตอบมาสิ! "
       " ก็บอกให้ไปเลิก- " ไม่ยอมให้แถหนีไปได้หรอก อย่ามาเนียน 
       " เลิกกับผู้หญิงที่ต้าร์เคยคบช่วงเข้าวงการใหม่ๆ ! เค้าไปเรียนเมคอัพอยู่หลายปี เพิ่งกลับมาเดือนที่แล้ว ! " อุ่ย ข้อมูลตรงกันซะด้วย " ช่วงนั้นต้าร์มันมีปัญหากับเพื่อนคุณเรื่องนางแบบอีกคนนี่ ใช่มั้ย " อ่ะ เหมือนจะใช่  " พอเจอคนปลอบใจเข้า มันเลยเผลอไป "
       " เผลอไปเอากันบนเตียงเพื่อนผมงั้นสิ "
       " เพื่อนคุณรู้แล้ว- " 
       " เออ มันรู้แล้ว ก็เล่นประกาศศักดาเขียนจดหมายพลอดรักหักสวาทเสียบไว้ใต้หมอน เพื่อนผมไม่ใช่ควาย อ่านหนังสือออก  "
       " แต่ดูท่าคุณจะเป็นควาย "
       " ก็ใครจะไปคิดล่ะ เห็นเดินอี๋อ๋อคลอเคลียชะเมียงเรียงมาเป็นคู่ "
       " นี่สะกดรอยตามด้วย ? โรคจิต "
       " ก็เห็นมันดูมีแนวโน้มจะเป็นไปได้ ไม่บอกก่อนล่ะว่าเป็นน้องรหัส " ตัวเองอ่ะ ปล่อยให้เค้าต่อยเอาๆ เกือบเสียห้าร้อยฟรีแล้วมั้ยล่ะกู รู้งี้ไปต่อยไอ้เชี่ยต้าร์ดีกว่า ยังไงก็เท่าทุน
       " กล้าถามนะ เปิดโอกาสให้พูดมั้ยล่ะ "
       " ก็เห็นชอบปากดี "
       " ตกลงนี่ที่คุณพ้งเป็นบ้าวิ่งมาต่อยกันกลางห้างนี่ เพราะคิดว่าผมแย่งแฟนเพื่อนคุณอีกใช่มั้ย "
       " ก็มันน่าคิด "
       " ไม่ได้แค่นี้หรอก "
       " เรื่องไอ้ฟ้าด้วยส่วนนึง ไอ้วีแปดในสิบ ไอ้ฟ้าหนึ่งจุดเจ็ด ไอ้จักรศูนย์จุดสาม เคลียร์พอมั้ย " อันที่จริง เราควรจะขอโทษมันนะ แต่ มันยังขึ้นอยู่อ่ะ " ทำไมต้องพูดกับไอ้ฟ้าขนาดนั้นวะ "
      " นี่โทรไปฟ้องแล้วล่ะสิ "
      " ผมจะรู้มาจากไหนมันก็เรื่องของผม "
      " เหอะ ผู้หญิงเอาแต่ได้ "
      " เฮ้ยนี่ ไม่ชอบมันก็บอกมันไปตรงๆ ไม่ต้องไปด่ามันขนาดนั้นก็ได้นะ ให้เกียรติผู้หญิงน่ะ รู้จักบ้างมั้ย " ตอนนี้ ความรู้สึกโกรธมันแล่นพุ่งริ้วๆ ขึ้นมาอีกแล้ว
      " ไม่นับกับผู้หญิงหน้าด้าน- " ไอ้จีพูดไม่ทันจบ ผมก็ประเคนหมัดเสยหน้ามันอีกรอบ
      " ไปด่ามันหน้าด้าน ว่ามันสารพัด คิดว่าตัวเองดีนักรึไง ทำตัวเหมือนเป็นคนดี แล้วลับหลังก็มาด่าเอาๆ "
      " แล้วผมต้องทนให้เค้าเหยียบหัวคุณพ้งเป็นสะพานไต่มาหาผมรึไง ! คุณพ้งยังรักเค้าอยู่มันเป็นเรื่องของคุณพ้ง คุณพ้งไม่มีสิทธ์มาบังคับให้ผมทำดีกับผู้หญิงที่คุณพ้งรักทั้งๆที่เค้าเอาคุณมาใช้ประโยชน์! " เฮ้ย มายาวเป็นเมตรเลย ท่าทางจะแค้นจัดเว้ย " สุดท้ายถึงผมจะแคร์คุณพ้งขนาดไหน ไม่ว่าทำอะไรผมก็ผิดอยู่ดี ! " ถ้าหากว่าตอนนี้ผมไม่ได้ตาฝาดหรือเห็นภาพหลอน ผมเห็นไอ้คนตรงหน้าน้ำตาไหล นี่มันแค้นจนร้องไห้เลยเหรอ ตู้เย็นแบบไอ้จีเนี่ยนะ
      " เฮ้ย จี เป็นอะไร " ตอนนี้ไอ้จีหันหน้าหลบไปอีกฝั่งเรียบร้อย ยกมือขึ้นมาปาดน้ำตา แต่เหมือนจะปาดโดนแผลฟกช้ำที่ผมตั้นหน้ามันไป มือเลยชะงัก " อย่ามาเล่นมุขบีบน้ำตาน่า สยอง "
      " ลงไป "
      " เฮ้ย จี "
      " ช่วยไสหัวลงไปได้แล้ว! ลงไป! " โดนมันตะโกนไล่ขนาดนี้ ใครจะไปนั่งอยู่ล่ะครับ โห่ ไอ้อาชญากร
      ผมโดดลงจากรถกระแทกประตูดังปัง นี่มันอยู่ส่วนไหนของกรุงเทพวะเนี่ย อ่า เห็นยอดตึกหอศิลป์หยอยๆ คงไม่ไกลสยามมาก เดี๋ยวเดินออกไปหน้าปากซอยโบกแท็กซี่ดีกว่า กลับไปเอารถแล้วแวะซื้อเบดปาป้ากลับไปสักห้ากล่องแม่งเลย สงสัยวันนี้ได้เข้าลัทธิกินแก้เครียดกับไอ้วีแหง
      ผมเดินไปหน้าปากซอย ยืนคอยรถอยู่สักพัก เอ ทำไมยังไม่เห็นรถมันขับออกมาเลยวะ หรือขับออกมาไม่ไหว โดนอัดยับขนาดนั้น เดินกลับเข้าไปดูมันหน่อยดีมั้ยวะ ยังไงมันก็เป็นพี่ชายน้องแอมมี่นะ ถ้าเกิดตายอยู่ในซอยน้องเค้าจะเสียใจ 
      ผมเลยตัดสินใจเดินกลับเข้าไป ไม่ได้เป็นห่วงมันหรอกนะ แค่เห็นแก่มิตรภาพระหว่างน้องๆ ไม่ได้ห่วงมันเล้ย จริงๆ เมื่อกี้ใส่ไปซะเต็มแรงเลยกู มือยังเจ็บเลยเนี่ย หน้ามันที่เหมือนน้องแอมมี่จะเสียโฉมรึเปล่าวะ อ้าว พอกลับไปยังที่เดิม ไอ้รถหน้าตาดีมันขับหนีไปซะแล้ว ออกไปทางไหนของมันวะ  คนอุตส่าห์จะกลับมาดู เจือกหนีไปเฉ้ย ไอ้อาชญากรนี่ แย่ๆ
      กะจะขอโทษสักหน่อย หนีไปแล้วซะงั้น
      ทั้งๆที่ต่อยมันซะเละ มันยังอุตส่าห์ลากเราหนี ร.ป.ภ มา
      แถมมาเป็นโกรธเป็นแค้นเรื่องไอ้ฟ้าแทนอีก
      " สุดท้ายถึงผมจะแคร์คุณพ้งขนาดไหน ไม่ว่าทำอะไรผมก็ผิดอยู่ดี ! " ไอ้ประโยคนี้เหมือนน้อยใจอะไรอยู่นิดๆนะ
      เห็นมันร้องไห้ ไม่โอ๋มัน เสือกไปด่ามันซ้ำอีก
      ทำไมกูแลดูเลวจังวะ
      ไอ้ที่คิดๆมาทั้งหมดนี่แค่ประมวลเหตุการณ์นะ ไม่ได้สำนึกผิด
      ไม่ได้สำนึกผิดเลยนะ จริงๆนะ
      โทรหามันดีมั้ยวะ
      โห่ ไม่เอาอ่ะ ช่างแม่งเว้ย เดี๋ยวกลับไปประมวลเหตุการณ์ดูก่อนดีกว่า
      ต่อพ้ง วันนี้ต่อพ้งเลวจัง
      อะไร คนเรามันเข้าใจผิดกันได้
      ก็มันปากหมาอ่ะ แถมไล่ซะยังกะหมูกะหมา
      โอย ช่างแม่ง ออกไปหน้าปากซอยโบกแท็กซี่ดีกว่า
----- อ่า ตัดตรงนี้ดีกว่า ถ้าไปต่อเดี๋ยวยาวเกิน ติดตามตอนต่อไปด้วยนะเด้อจ่ะ ------------------

Comment

Comment:

Tweet

ก๊าก เพลงอนาถาวะของจุ๋ยจุ๋ยเหรอ XD แหม๊ บรรเจิดจริงอะไรจริง!!
อ่ากกกกกกกก พี่พ้งใจเย๊นนนน ม่ายย ไม่นะ เค้าไม่ชอบพี่พ้งดุร้ายป่าเถื่อนเลย ฮือ อ่านแล้วเครียดลงกระเพาะ orz อดรีนาลีนหลั่งไหล เข้าถึงอารมณ์ม๊าก ไม่แนะนำให้เฮียพ้งใช้คำหยาบคายยามอารมร์ดุเดือดเช่นนี้ (แต่ถ้าใช้แบบซาดิสต์อีโรติกก็ไม่ว่ากัน ..เอ๊ะ?)
แต่มันไม่จริงชิมั้ยยยยย ทำไมเป็นจีจี้=[]=!!!!! แต่ตอนนี้เราตกใจจีจี้มาก โดนอัดอยู่ฝ่ายเดียว แต่ลากหนีรปภ.ให้ด้วยว่ะเอ๊อะ! จีจี้เป็นคนดีจังเลยยยยยย TwTb!!!

ตาร์เจอสาวช่างแต่งหน้าปลอบ แล้วก็เลยไปปลอบกันบนเตียงนี่มัน.......orz!!!! ย่ำแย่นะคะต้าร์=_=+ คราวนี้ดูร้ายแรง แต่เลิกกันจริงๆก็ไม่เอานะะะะ อุตส่าห์เชียร์มาตั้งภาคนึงงง
ทีแรกก็คิดว่าจีจี้ไม่ค่อยเป็นสุภาพบุรุษจริงๆนะ แต่พอได้อ่านเหตุผลแล้วก็รู้สึกว่า เออ จีจี้ทำถูกแล้วอ่ะ ฮือ orz น่าสงสาร(แต่ก็โดนต่อยไปแล้ว)

" สุดท้ายถึงผมจะแคร์คุณพ้งขนาดไหน ไม่ว่าทำอะไรผมก็ผิดอยู่ดี ! "
โด๊น!!!!! ประโยคนี้มันโดน!!!!TwTb!!!! ขอบอกว่าตอนนี้พี่พ้งแลดูเลวจริงอะไรจริงTwT!! อย่ามาาาาา พี่พ้งไม่เหมาะกับเป็นคนเลวว อย่าทำแบบเน้~~~ เหห็นใจจีจี้ ถ้าจีจี้ไม่พูดสุภาพซะอย่าง ด่าหยาบคายกลับบ้างออาจจะพอสมน้ำสมเนื้อบ้าง =w=+หึ<<อินเว่อร์ๆๆ

พี่พ้ง!!กลับตัวกลับใจได้เร็วๆนะ!!TwT!! *วิ่งไปอ่านต่อ

#2 By SenRitSu on 2010-05-25 16:45