กรี้ดดดดดด ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้
      บรรยากาศกุ๊กกิ๊ก(แบบกวนๆ) เริ่มอวลไอในชั้นบรรยากาศ
      ของคู่อื่นเค้าเริ่มสวีวี่วีกันตั้งแต่ตอนหกตอนเจ็ด ไอ้คู่นี้ตีกันยันตอนสิบเอ็ด แถมดองไว้ตั้งสามปี อิอิ เค้าขอโต๊ด แต่แหม่ ปลาร้ายิ่งดองมันยิ่งเข้มข้นใช่ม้า--------
      พอใกล้ๆเปิดเทอมแล้นพลังจิ้นมันพลุ่งพล่านนนนนนนน
      อ่ากกกก การบ้านก็ยังไม่ได้สัมผัสเลยแม้แต่นิด โอ้ว โน้วววววว( ถ้าใครตามอ่านมาตั้งแต่เริ่มเขียนบล็อก จะเห็นได้ว่าคนเขียนมันชอบดองการบ้านไว้ตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสี่ อิอิ )
      แต่น่า เหลืออีกตั้งหนึ่งเดือน ขอดีดต่อละกันนะก้ะ
      พอเป็นโหมดจีจี้แล้วภาษาสุภาพขึ้นในทันใด( คนเขียนค่อนข้างเครียด ต้องพยายามเขียนให้ไพเราะและไม่เพ้อจนเกินงาม )
      อ่า ตอนนี้ไปอ่านกันต่อเลยนะจ้ะ

[ FICTION ] ตำนานรักก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลา 13
     " ครับ " ผมกดรับสายโทรศัพท์  ในที่สุด วันนี้มี่ก็ยอมคืนมือถือให้จนได้ " จิรฤทธิ์พูดครับ "
     " พี่จี พี่จีเป็นไงมั่งอ่ะ " ต้าร์กรอกเสียงมาตามสาย
     " ยังไม่ตายน่า "
     " ต้าร์ขอโทษ ทำพี่จีซวยด้วยเลย ต้าร์ขอโทษนะ "แล้วมันก็เริ่มร่ายยาว " ปกติคุณพ้งเค้าไม่ใช่คนแบบนี้นะพี่จี เค้าเป็นคนดีนะพี่จี " ไม่ต้องบอก พี่รู้ " เค้าโกรธเรื่องต้าร์มากๆแน่เลยเค้าเลยมาต่อยพี่จีอ่ะ พี่จีเป็นอะไรมากมั้ย โดนทำอะไรมั่งอ่ะ ต้าร์ขอโทษษษษษษษ "
     " โดนใช้แทนกระสอบทรายอยู่พักใหญ่ ที่หนักๆก็แขนซ้ายกระดูกร้าวไปหน่อยนึง นอกนั้นก็แผลต่อยกันตามปกติ "
     " นิดหน่อยแล้วทำไมโดนน้องมี่ยึดโทรศัพท์ตั้งสามสี่วันอ่ะ "
     ตี้ดๆ สัญญาณแบตเตอรี่ใกล้หมดดังขึ้นก่อนสัญญาณจะขาดไป ผมเสียบปลั๊กชาร์ตโทรศัพท์อยู่พักใหญ่  พอเปิดเครื่องได้ต้าร์ก็โทรกลับมาแทบจะในทันที " พี่จี เมื่อกี้เป็นอะไรอ่ะ "( คนเขียน - ต่อพ้ง รู้แล้วสินะว่าทำไมโทรไม่ติด )
     " แบตหมด ชาร์ตแล้ว มีอะไรก็ว่ามา "
     " เดี๋ยวเรื่องพี่จีต้าร์จะไปเคลียร์กับคุณพ้งให้แน่ๆนะ แต่คงต้องรออีกสักกะแป้บนึงนะพี่จีนะ- "
     " เรื่องพี่พี่จัดการเองได้ นายไปจัดการเรื่องตัวเองให้รอดก่อนเถอะ "
     " พี่จีแม่งใจร้ายว่ะ ก็นั่นแหละ ต้าร์ ต้าร์จะทำไงดีอ่ะพี่จี "
     " วันนั้นก็บอกไปแล้วไงว่าอะไรที่มันค้างคาอยู่ก็เลิกซะ เลือกเอาคนใคคนนึง ถ้าเกรงใจคุณภารณีก็ไปเลิกกับหมอเมสุดที่รักของนายซะ- "
     " ไม่ ต้าร์ไม่มีวันยอมเลิกกับหมอเม " เวลาไปบอกเลิกคุณภารณีเด็ดขาดได้สักครึ่งของไอ้ที่พูดประโยคนี้ออกมา ป่านนี้จบไปนานแล้ว " ต้าร์รักหมอเมจริงๆนะพี่จี "
     " แต่ถ้ายังอยากอยู่กับหมอเมสุดที่รักของนาย ก็ไปบอกคุณภารณีให้เด็ดขาดซะว่านายกับเค้ามันเป็นอดีตไปแล้ว แล้วถ้าหมอเมของนายถามอะไรก็สารภาพเค้าไปซะให้หมด เรื่องง่ายๆ ให้พูดซ้ำๆมันน่ารำคาญ "
      " ใช่เด่ พี่จีพูดง่ายนี่ ต้าร์ไม่ได้เลือดเย็นแบบพี่จีนี่หว่า " นี่โทรมาปรึกษา ยังจะมาเกรียนใส่อีกเหรอ
      " เลือดเย็นดีกว่าโดนแฟนทิ้งละกัน ถ้าหมอเมสุดที่รักของนายเค้าทนไม่ได้บอกเลิกนายขึ้นมา โทรมาบอกด้วยนะ จะช่วยซ้ำเติม "
      " พี่จีแม่งโคตรโหดอ่ะ ปลอบใจน้องอ่ะ ทำเป็นมั่งมั้ย "
      " พอดีไม่ชอบโกหกคนอื่นน่ะ เอาแต่ยึกยักหาความจริงใจไม่ได้ "
      " นี่พี่จีว่าแดกต้าร์อยู่ใช่ป่ะเนี่ย ต้าร์ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้สักหน่อยนะ " เสียงเริ่มหงอยลงอย่างเห็นได้ชัด ท่าทางจะไล่บี้ล้ำเส้นไปหน่อย " ถ้าหมอเมมาบอกเลิกต้าร์จริงๆต้าร์จะทำไงดีอ่ะพี่จี "
      " ทำใจซะ คิดให้ตัวเองสบายใจซะก็ได้ว่าพลีชีพเพื่อความเป็นสุภาพบุรุษ " ไอ้พวกสุภาพบุรุษทุกกระเบียดเซนต์นี่น่ารำคาญจริงๆ
      " พี่จี อย่าเอาแต่โขกสับต้าร์ได้มั้ย " นี่ เดี๋ยวนี้ขี้แงนะ แหย่นิดแหย่หน่อยร้องไห้เลย สงสัยแฟนคนปัจจุบันนี่จะโอ๋มาก ง้องแง้งหนักกว่าเดิมอีก อายุจะสามสิบแล้วนะต้าร์  อายเด็กบ้างเถอะ" ต้าร์เครียดจริงๆนะพี่จี "
      " ไม่ต้องมาอ้อนเลย ถ้าจะไปอ้อนไปอ้อนแม่วิของนายไป "
      " เล่าเรื่องมิตตารอบแรกให้แม่ฟังไปอ่ะพี่จี แม่บอกว่า สมน้ำหน้า ถ้าโดนหมอเมบอกเลิกมา แม่จะตัดออกจากกองมรดกซ้ำให้ " หืม เพื่อนวีของคุณพ้งนี่มีแบ็คอัพผู้ทรงอิทธิพลหนุนหลังนะเนี่ย  คุณวิมานดาวนี่ปกติโอ๋ไอ้ต้าร์ยังกะอะไรดี " เรื่องมรดกช่างมันเหอะ แต่ต้าร์ไม่อยากเลิกกับหมอเมอ่ะพี่จี ต้าร์รักหมอเมนะพี่จี "
      " ต้าร์ นายรักแฟนนายก็ไปบอกแฟนนายสิ ไปสารภาพผิดแล้วบอกเค้าไปซะ มาพูดกับพี่กี่สิบรอบเค้าก็ไม่รับรู้กับนายหรอก"
      " พี่จี สารภาพผิดมันต้องใช้ความกล้านะ  ต้าร์กลัวหมอเมรับไม่ได้อ่ะ " ได้ไม่ได้เค้าก็รับไปหมดแล้วน่ะต้าร์ ไปสารภาพซะเหอะ เหลือฟางเส้นนี้เป็นเส้นสุดท้ายแล้ว แต่บอกมันไปตอนนี้เดี๋ยวมันโวยวายอีก น่ารำคาญ ให้มันไปสารภาพเองละกัน
      " เออ งั้นจะทำอะไรก็ตามใจละกัน  "
      " พี่จี ช่วยต้าร์คิดหน่อยดิ ต้าร์ไม่รู้จะทำยังไง " ตอนนี้ต้าร์เริ่มร้องไห้หนักขึ้น " ต้าร์ไม่อยากให้หมอเมเสียใจ ต้าร์ไม่อยากให้หมอเมโกรธต้าร์อ่ะพี่จี ต้าร์กลัวเค้าทิ้งต้าร์อ่ะพี่จี เค้าเคยโกรธต้าร์แล้วให้ร.ป.ภลากต้าร์ออกจากสนามบินนะพี่จี  เวลาเค้าโกรธขึ้นมาเค้าจะไม่ยอมฟังอะไรเลยอ่ะพี่จี เค้าจะเอาแต่หลบหน้าต้าร์ หนีต้าร์ไปไกลๆ เวลาเจอต้าร์ก็จะทำเป็นเมินไม่เห็นต้าร์อยู่ในสายตา " โห โหดได้ที่เหมือนกันนะเนี่ย  " ต้าร์ยอมให้เค้าโกรธต้าร์ ด่าต้าร์ จะทำอะไรกับต้าร์ก็ได้ แต่ต้าร์ทนไม่ได้ถ้าเค้าหนีหน้าต้าร์ " ต้าร์ ใจเย็น ร้องไห้ไปพูดไปขนาดนี้เดี๋ยวหายใจไม่ทัน ตอนนี้เบี่ยงประเด็นเปลี่ยนเรื่องก่อนละกัน ให้ไปปลอบใจมันแบบว่า น่าต้าร์ ไม่เป็นไรหรอก หมอเมเค้าไม่โกรธต้าร์หรอก มันทำไม่ลงน่ะ ให้พูดตรงๆก็ทำตัวเองทั้งนั้น เหมือนเราน่ะแหละ ทำตัวเองทั้งนั้น ก็รู้ว่าอดีตแฟนเค้าเป็นของสูง แตะต้องไม่ได้ ยังจะไปหาเรื่องเค้าอีก เฮ้อ ช่างมันเถอะ
     " ต้าร์ ใจเย็นๆ ถ้าว่างมางอแงขนาดนี้มาช่วยพี่คิดหน่อยมา ถ้ามีคนที่เราชอบเค้า แต่เค้าเกลียดเรามาก มายื่นข้อเสนอไถ่โทษว่าจะยอมทำอะไรก็ได้ให้หนึ่งอย่าง  ต้าร์ว่าพี่ให้เค้าทำอะไรดี "
     " เห คนที่พี่จีชอบเหรอ " นั่น หยุดคร่ำครวญในทันใด แต่ยังแอบสูดน้ำมูกฟืดๆให้ได้ยินบ้าง " ใครอ่ะ " ถ้าเดาจากสถานการณ์ คิดดีๆพี่ว่าต้าร์น่าจะรู้นะ
     " ไม่ต้องมายุ่งเรื่องพี่หรอก "
     " พี่จีอ่ะ เขินอีกอ่ะดิ เลิกซะทีเหอะน่า ไอ้ชอบแอบรักเค้าอยู่ห่างๆน่ะ "
     " ก็เลือดเย็นแบบพี่ใครจะไปทนได้ ต้าร์พูดเองนี่ " รู้ตัวครับว่านิสัยไม่ดี แล้วก็ไม่คิดจะแกล้งทำตัวนิสัยดีด้วย
     " พี่จีไม่กล้าบอกเค้าอ่ะดิ เดี๋ยวต้าร์ไปจีบให้เอาป่าว "ดูมัน น่าหมั่นไส้ " ผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะพี่จี เดี๋ยวนี้ต้าร์จีบได้ทั้งสองเพศน้า "
     " คดีที่ก่ออยู่นี่ตามแก้ให้เสร็จก่อนเถอะ งานนี้มีมรดกพันล้านเป็นเดิมพันเชียวนะต้าร์ "
     " พี่จี เลิกจิกต้าร์สักพักนึงเหอะนะ แค่นี้ก็เครียดจะตายแล้ว ต้าร์ขอเหอะ ว่าแต่ พี่จีมาถามต้าร์นี่ มีคิดอะไรไว้ในใจยัง "
     " มี แต่คงเอาไปทำจริงไม่ได้ เดี๋ยวตำรวจจับ "
     " อะไรง่ะ "
     " แก้ผ้าเต้นอะโกโก้รูดเสาในรถไฟฟ้าตั้งแต่สถานีอ่อนนุชยันหมอชิต  " พออ่านโน๊ตนั่น ประโยคนี้แว่บเข้ามาแล้ว ผมคิดอย่างอื่นไม่ออกจริงๆครับ ถ้าโทรกลับไปบอกแบบนี้ สงสัยโดนต่อยอีกรอบแน่ หน้ามีแผลจนแทบไม่เหลือที่ว่างแล้ว ประมวลผลแล้วอย่าดีกว่า 
     " พี่จี คิดได้ไงอ่ะ " ต้าร์ถามทั้งๆที่ยังหัวเราะไม่หยุด " สมมติฐานตั้งต้นของพี่คืออะไรถึงได้ข้อสรุปนี้ออกมา "
     " ทำให้ขายหน้าในที่สาธารณะ มีความโดดเด่นน่าจดจำ กินเวลาพอสมควรให้อัดเก็บไว้เป็นที่ระลึกได้ "
     " แรงมากอ่ะพี่ ต้าร์ว่าไม่เวิ้คนะ เอางี้มั้ยพี่ นี่เลย  ชื่อแผน แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารัก  "( เป็นชื่อซีรี่ย์เกาหลีนะ รู้ป่าวเพื่อนๆ )
     " ฟังดูไร้รสนิยมพิกลนะต้าร์ "แต่น่าสนใจเหมือนกันนะ
     " พี่จีนี่เรื่องมากจัง ฟังรายละเอียดก่อนเด่ ว่าแต่ พี่จีต้องกลับวันไหนอ่ะ"
     " พุธหน้า "
     " หนึ่ง สอง สาม สี่ อ้ะ เหลือหกวันใช่ป่ะ "
     " ใช่ "
     " นี่ๆ เอางี้ๆ พรุ่งนี้วันพฤหัสใช่ป่ะ พี่จีไปบอกเลยว่า ให้เค้าแกล้งทำเป็นแฟนกับพี่จีห้าวัน เริ่มวันศุกร์ เลิกกันวันอังคาร แล้วตอนบอกเลิกให้พี่จีเป็นฝ่ายบอกเลิก  "
     " หน้าด้านไปมั้ยต้าร์ "
     " เดี๋ยวดิพี่จี นี่ พี่จีคิดดูนะ ถ้าเค้าเกลียดพี่จีม้ากมากแบบที่พี่จีบอกนะเค้าไม่ยอมหรอก ถ้าเค้าไม่ยอมพี่ก็จิกกัดเค้าไปตามสไตล์พี่ เดี๋ยวเค้าก็ต้องยอมแบบคลั่งแค้นอกแทบแตกตาย " อืม ฟังดูเป็นไปได้
    "  แล้วไงต่อ "
    " แต่ถ้าเค้าตกปากรับคำพี่ง่ายๆ แปลว่าเค้าก็มีอะไรๆในใจเหมือนกันนะ "
    " ไอ้อะไรๆของนายน่ะมันอะไร "
    " แน่ะ เขินอ่ะดิ แล้วนี่นะถ้าเค้าเกลียดพี่ขนาดนั้นนะ กิ้กกับพี่สองวันก็จะกระอักเลือดตายแล้ว " โทษทีนะที่พี่มันแย่ขนาดนั้น " พี่ก็ขยันจิกกัดๆเป็นพักๆ ให้เค้าคลุ้มคลั่งเป็นระยะๆ จะถือโอกาสก้อร่อก้อติกลวนลามนิดๆยุกยิกหน่อยๆเหมือนแกล้งให้เค้าสยอง แต่จริงๆตอดเป็นกำไรอะไรๆบ้างก็ได้น้า " ไอ้ชีกอเอ้ย " แต่ถ้าเค้าไม่ด่ากราดประณามบรรพบุรุษพี่ แถมทำเนียนๆให้พี่เล่นเค้าต่อ ต้าร์ว่า ในใจเค้าก็มีอะไรๆๆๆ อยู่แน่น้อน "
     " พอทีเหอะต้าร์ ไอ้อะไรๆ ของนายน่ะ รำคาญ "
     " เขินแล้วดุกลบนะพี่จี น่า เอาเถอะ ความขี้อายของพี่จีก็เป็นจุดนึงที่น่ารักของพี่จีนะ อ่ะต่อๆ แล้วพอทีนี้ ตอนครบห้าวันนะ พี่ก็บอกเลิกเค้า จิกกัดตามแบบพี่ทิ้งท้าย แล้วก็สะบัดตูดจากมาอย่างไร้เยื่อใย แล้วก็ขึ้นเครื่องบินหนีกลับไปสู่นาซ่าเสีย ฟอร์มตู้เย็นขี้เก๊กแปดล้านของพี่ก็ยังอยู่ดี ฝ่ายนั้น อ่า ถ้าเค้าเกลียดพี่ม้ากๆนะ ก็จะรู้สึกสยดสยองไปอีกหลายวัน แต่ถ้าเค้าไม่ได้เกลียดพี่มากขนาดที่พี่คิดนะ เค้าจะเจ็บชนิดที่พี่จะสะใจไปอีกหลายปีเลยล่ะ "
    " ทำไมล่ะ " ฟังดูรุนแรงนะ
    " เพราะถ้าคนที่ได้รู้จักพี่จีจริงๆน่ะ แค่ห้าวันก็เกินพอแล้วที่จะตกหลุมรักพี่ "
    " โอเว่อร์มากต้าร์ "
    "  ต้าร์ไม่ได้พูดเว่อร์นะ ต้าร์กับพวกพี่เล็ก พี่วัฒน์ก็เคยบอกพี่ไปตั้งหลายรอบแล้ว ว่าถ้าพี่จีไม่ได้มีอะไรดีมากพอนะ ไม่มีใครทนให้พี่จิกมาจนป่านนี้หรอก "อ๋อ เหรอ " ดูอย่างต้าร์ดิ ขนาดรู้อยู่แล้วว่าถ้ามีปัญหามาปรึกษาพี่จะต้องโดนพี่ด่าจิกทึ้งสารพัด แต่ต้าร์ก็ยังอยากปรึกษาพี่ที่สุดอยู่ดี ไม่อยากจะยอให้พี่หลงตัวเองเลยนะพี่จี แต่พี่เชื่อต้าร์เหอะ พี่มีอะไรดีอีกเป็นล้านที่ตัวพี่ไม่รู้ตัว แต่พวกต้าร์น่ะรู้ "
    " กะจะเอาให้ลอยกลับอเมริกาตอนนี้เลยเหรอไง เยินยอกันซะ "
    " แน่ะ เขินล่ะสิ พ่อคนขี้อาย "
    " จะเลิกแซวได้รึยัง "
    " เลิกแซวแล้วก็ได้ เอ้ย ห้าทุ่มกว่าแล้ว เลยเวลากินยาพี่จีมายังอ่ะ"
    " เลยมาสองชั่วโมงกว่าแล้ว "
    " ต้าร์ขอโทษนะ เห็นเปล่า ต้าร์บอกแล้ว จริงๆพี่จีน่ะใจดีจะตาย "
    " เพราะนายเอาแต่พล่ามมากกว่า หาจังหวะวางไม่ลงสักที "
    " พี่จีจี้ คนใจดี ขี้อายจัง " อย่ามาร้องเป็นทำนองนะต้าร์ " ต้าร์ขอโทษนะพี่จี กวนพี่จีตั้งนาน พี่จีนอนเยอะๆนะ จะได้หายไวๆ จะได้ออกไปแก้แค้นคนที่พี่ชอบได้ พรุ่งนี้ต้าร์ว่าง
ตอนบ่าย เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้าร์ซื้อบัวลอยเผือกกับขนมปุยฝ้ายร้านโปรดพี่จีไปฝากนะ เดี๋ยวต้าร์เข้าไปหา "
    " ถ้าว่างจะเข้ามาหาพี่ก็ไปเคลียร์กับคุณภารณีดีกว่า เอาให้จบแล้วค่อยเข้ามารายงาน ถ้ายังยืดเยื้ออยู่ก็ไม่ต้องโผล