กรี้ดดดดดดด เสียจริตจนได้ คู่นี้สิบห้าตอนจบไม่ลงอ่ะ
         คนอ่านอ่านเบื่อแย่เลย อ่ะเหอๆ
         แต่น่า มันหายไปนานนะ แถมหน่อยๆ
         อย่างมากคงอีกตอนสองตอนแหละก่ะ
         ว้าก เข้าเดือนห้า ต้องไปปั่นการบ้านแล้นนนนนนนน
         จะเปิดเทอมแล้วรึ เหอๆ
 
[ FICTION ] ตำนานรักก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลา 15
        " ฮัลโหล มี่ นี่พี่ต่อนะ " คุณพ้งเอาโทรศัพท์ผมไปโทรหามี่ " ตอนนี้ตรวจเสร็จเรียบร้อย หมอบอกว่าอีกสามสี่วันก็ถอดเฝือกได้แล้ว ส่วนอย่างอื่นปกติดี เออ แล้วนี่พี่ขอ
ฟีล์มเอ็กซเรย์กับพวกข้อมูลไปให้ด้วยแล้วนะ เห็นพี่จีเค้าบอกว่าอีกไม่กี่วันต้องกลับแล้ว เผื่อไปหาหมอที่นู่นต่อนะ อ่ะ โอเคๆ ได้ๆ เดี๋ยวพี่ดูให้ ให้กินยาให้ครบใช่มั้ย " รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กประถมที่คุณครูโทรคุยกับคุณแม่อยู่ยังไงก็ไม่รู้ " ครับ ครับ ได้ๆ คุยกับพี่จีหน่อยมั้ย อ้าว ไม่เหรอ " ทำไมล่ะคะมี่ " เอ่ะ คุณแม่ฝากบอกพี่จีว่าได้ออกนอกบ้านแล้วอย่าซนมากใช่มั้ย " อย่ามาแอบขำนะคุณพ้ง " ได้ๆ เดี๋ยวพี่จะคอยดูให้นะ ไม่ปล่อยให้ไปวิ่งเล่นที่ไหนคนเดียวหรอก " ไม่ใช่ประถมแล้ว นี่มันอนุบาลมากกว่า " ครับ โอเค เดี๋ยวถ้าจะกลับเดี๋ยวพี่โทรหาอีกทีนะ ได้ๆ ครับๆ สวัสดีครับ " คุณพ้งวางสายแล้วส่งมือถือคืนให้ผม
      " แม่นายฝากบอกแน่ะว่าอย่าซนมาก ห้ามวิ่งเล่นตามคนแปลกหน้าไป " คุณพ้งพูดไปแอบขำไป " แม่นายนี่ขี้เล่นเกินคาดนะ "
      " ไม่หรอก ก็ปกติ " ถ้าเทียบกับคุณพ่อแล้ว คุณแม่เป็นดาวตลกเลยล่ะ
      " ผิดกับที่เจอเมื่อเช้านะ เมื่อเช้าดูน่ากลัวชิบเป๋ง " ช่วงนี้ที่บริษัทกำลังยุ่งน่ะ คุณแม่เลยหงุดหงิดง่าย พอเมื่อเช้าเจอคุณพ้งไปรับผมทำให้ผิดแผนที่วางไว้ว่าจะมาด้วยกันคงโมโหนิดหน่อย เดินลงมาส่งผมถึงรถคุณพ้งเลย จ้องซะตาแทบหลุดเลยนะครับคุณแม่  " แต่โคตรสวยอ่ะ กินยาอายุวัฒนะเป็นอาหารเช้ารึ งามเช้งกระเด้ะ"
      " นั่นแม่ผมนะ คุณพ้ง "
      " รู้น่า หน้ายังกะโขกออกมาจากพิมพ์เดียวกัน  แต่ดูแล้วนายเหมือนแม่มากกว่ามี่นะ "
      " มีแต่คนพูดแบบนั้น " เหมือนทั้งหน้าตา วิธีการคิด แล้วก็ลักษณะนิสัยเลยล่ะ
      " แม่ดุป่ะเนี่ย "
      " ผมชินแล้วผมก็ว่าไม่ แต่ถ้าถามมี่มี่อาจจะไม่คิดแบบผม " ว่าแต่ คุณพ้งจะถามทำไม
      " แล้วทำไงถึงชิน "
      " ก็ลองคิดว่าถ้าเป็นคุณแม่คุณแม่จะมีวิธีคิดแบบไหน ทำไมถึงดุ เล่นได้ระดับไหนถึงต้องหยุด จริงๆคุณแม่เค้าชอบให้คนเถียงกับเค้าเล่นๆนะ เค้าบอกสนุกดี " ผมกับคุณแม่สนิทกันนะ แต่คุณแม่จะใจดีกับมี่มากกว่า เพราะมี่จะกลัวคุณแม่มากกว่า
      " ฟังดูยากจัง ถ้ายังไงสอนบ้างละกัน "
      " จะรู้ไปทำไม " จะเริ่มยิงมุขอีกแล้วใช่มั้ย
      " ก็อยากให้แม่ถูกใจ จะได้กล้าไปขอจีจี้ไง " ว่าแล้วเชียว แต่ไม่เป็นไร คิดไว้แล้วล่ะว่าจะเป็นแบบนี้ 
      " อยากไปขอไม่ต้องให้แม่ถูกใจหรอก ให้ผมถูกใจก็พอ " มาสิ ไม่ได้พูดเล่นนะ แต่ไม่บอกให้รู้หรอก
      " แล้วทำไงถึงถูกใจล่ะครับจีจี้ "
      " ไม่ต้องทำอะไรหรอกครับพี่ต่อ แค่เป็นพี่ต่อที่หน้าเหมือนอาแปะร้านก๋วยเตี๋ยวแบบนี้ก็พอแล้ว ผมชนะ"มาแบบนี้นี้ก็ดีนะ พูดอะไรที่คิดออกไปเท่าไหร่ก็ทำให้มันเป็นส่วนหนึ่งของเกมไปซะ มันก็เป็นแค่รูปธรรม นามธรรมที่ซ่อนอยู่มันส่งไปไม่ถึงอยู่แล้ว ไม่มีวันถึงด้วย
     " ช่วงนี้จัดหนักนะจีจี้ "
     " อะไรเหรอ "
     " ถ้าเกิดฉันรักนายขึ้นมาจริงๆนี่ไม่รู้ด้วยนะ " ไม่ได้เป็นจีจี้กับพี่ต่อแฮะ ชักแปลกๆ " เพลาๆมั่งเถอะ "
     " หมายความว่าไง "  หรือจะหยอดมุขอีก
     " ไม่เข้าใจล่ะดีแล้ว " อะไรของเค้านะ แปลกคน " ลืมไปซะก็ดีนะ ที่พูดเมื่อกี้นี้น่ะ "
     " มุขแนวใหม่เหรอ " อย่ามาให้ความหวังเลยนะ ผิดหวังแล้วมันจะทนไม่ได้
     " แล้วแต่นายจะคิดละกัน " ตอบมาเหมือนทุกทีสิว่าใช่ แล้วก็ยิ้มตาตี่ให้ก่อนจะพูดว่า ชนะแล้ว เหมือนทุกทีสิ
     " มุขอีกแล้วสินะ "
     " ใช่แล้ว " นั่นไง กะแล้วเชียว " ไม่กล้าให้เป็นอย่างอื่นหรอก "พูดอะไรของเค้านะ ได้ยินไม่ถนัด
     " เมื่อครู่นี้พูดว่าอะไรเหรอ "
     " ปล๊าววววววว " เปล่าเสียงสูงและยาว โกหกอยู่นี่ " ช่างมันเถอะ "
     " วันนี้นี่จะพาไปไหนเหรอพี่ต่อ "
     " เมื่อวานก็บอกแล้วนี่ ว่าไปสวนรถไฟ "
     " ย้อนกลับไปข้างๆจตุจักรอีกน่ะนะ "
     " จริงๆมันต้องต่อกัน ตอนเช้าๆไปสวนรถไฟ อยู่ได้ถึงเที่ยงๆหลบแดดออกมากินข้าว แล้วตอนบ่ายเดินเจเจต่อ " อย่าบอกนะว่า " แบบนี้ล่ะแบบที่เคยไปกับไอ้ฟ้า "
     " นี่คุณพ้งนัดคุณฟ้ามาด้วยรึเปล่า "ถ้านัดมาด้วยนี่จะเกินไปแล้ว
     " บ้าเรอะ มาเดทกะจีจี้จะนัดไอ้ฟ้ามาทำไม มีแค่สามคนน่า พี่ต่อ จีจี้ และอลัน " อลันกำมะลอน่ะสิ
     ตอนนั้นคุณฟ้ายังจะนัดคุณพ้งมาเดินเที่ยวกับผม ในที่เดทแรกนี่น่ะนะ " แค่หน้าด้านไม่พอนะเนี่ย "
     " อะไร "
     " ถ้ารู้แบบนี้ วันนั้นไม่จบแค่คำว่าเอาแต่ได้หรอก " คุณพ้งไม่โกรธบ้างเลยรึไง
     " ทำไมนายแคร์ฉันจัง " นึกว่าจะหันมาด่าอีกนะเนี่ย วันนี้คุณพ้งแปลกๆนะ โดนกวนจนเครียดแล้วซึมเศร้ารึเปล่า ไม่น่าเกี่ยว  
     " ก็คุณพ้งไม่แคร์ตัวเอง ปล่อยให้เค้าเหยียบหัวอยู่ได้ " อยากให้บอกตรงๆมั้ยว่า เพราะผมรักคุณพ้งไง " พวกสุภาพบุรุษมันน่ารำคาญ เห็นแล้วมันหงุดหงิด "
     " เหรอ  งั้นถามอีกข้อนึงได้ป่ะ "
     " ไม่ " ไม่พูดแล้ว เดี๋ยวหลุดปากบอกรักไปจะยุ่ง
     " วันนั้นร้องไห้ทำไม " ทำไมอยู่ๆมาถามนะ อุตส่าห์ภาวนาอยู่ทุกวันว่าให้ลืมไปซะ
     " ก็ทำบีบน้ำตาแบบที่คุณพ้งบอกไง " ถ้าตอบว่าน้อยใจที่พี่ต่อไม่รักนี่คงชนะราบคาบ เหอะ ใครจะไปพูดกัน ไม่บอกหรอกว่าร้องเพราะแค้นที่ทำอะไรก็ผิดไปหมด การร้องไห้ในรอบสิบสี่ปีเพราะไอ้ตี่นี่ คิดแล้วงี่เง่าชะมัด
     " โอ๋ โอ๋ อย่าน้อยใจนะจีจี้ จีจี้ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย"
     " อะไร " อย่ามาทำเป็นโอ๋นะ คุณพ้งไม่เข้าใจหรอก
     " อุตส่าห์แคร์พี่ต่อขนาดนี้ ขอบคุณนะครับ " จะมาไม้ไหนอีกเนี่ย " ที่ถามเพราะวันนั้นคาใจกับไอ้ประโยค สุดท้ายถึงจะแคร์ขนาดไหน ไม่ว่าทำอะไรก็ผิดอยู่ดีของจีจี้ จะคิดเข้าข้างตัวเองว่าจีจี้เฮิร์ทที่พี่ต่อไม่รักก็ไม่กล้าคิดขนาดนั้น " คิดไปเถอะ อนุญาต " วันนี้เลยลองถามดูอีกที แล้วได้ข้อสรุปเรียบร้อย "
     " ได้ข้อสรุปว่า "
     " ฉันชนะ " ตกลงนี่ก็แกล้งสินะ มาบอกให้เราเพลาๆมือแล้วมาทำแบบนี้เหรอไอ้ตี่ "แน่ะ โดนหลอกเนียนเลย " ทำมายิ้มหน้าบานเชียวนะ
     " ฝากไว้ก่อนเหอะ "
     " ได้เลย จะมาเอาคืนเมื่อไหร่พร้อมทุกเมื่อ " ไอ้พี่ต่อเว้นช่วงไปสักพักก่อนจะพูดต่อ " แต่ขอบคุณน่ะจริงๆ ขอบคุณที่แคร์กันขนาดนี้นะ "
     " กองไว้ตรงนั้นเถอะ " ไม่ต้องขอบคุณหรอก แค่รับรู้ก็พอ
     " พูดจาไม่น่ารักเลยนะจีจี้ เป็นเด็กไม่ดีเดี๋ยวพี่ต่อโทรไปฟ้องคุณแม่นะครับ "
     " อย่าทำขู่นะพี่ต่อ เดี๋ยวถ้าผมฟ้องแม่บ้างพี่ต่อน่ะจะได้ไปนอนมุ้งสายบัว "
     " มุ้งสายบัวไม่เอา เอามุ้งสายใยรักแทนนะ "
     " เสี่ยว "
     ไอ้พี่ต่อหันมายิ้มให้ ยิ้มไม่กวนด้วย อืม ดูใจดีกว่าทุกที แต่ดูเหงาๆพิกล เป็นอะไรรึเปล่านะ
      สงสัยจะเริ่มทนไม่ได้แล้วใช่มั้ย
      เล่นกับคนที่เกลียดขี้หน้ามานานขนาดนี้ได้ก็เก่งแล้วล่ะ
      หรือจะเลิกวันนี้เลยดี จริงๆนี่ก็พอแล้วนะ
      ถ้านานกว่านี้ตัวเรานี่ล่ะจะยิ่งแย่
      แต่เรายังทนได้เลย กับการแกล้งเป็นแฟนนี่น่ะ
      ทั้งๆที่รู้ว่าไอ้สถานการณ์ทุกอย่างที่ทำให้มีความสุขนี่มันจะไม่ใช่ของจริงก็ตาม
      เพราะงั้นคุณพ้งต้องทนได้สิ
      อีกสองวันเองนะคุณพ้ง เดี๋ยวผมจะปล่อยคุณพ้งเป็นอิสระแล้วนะ
      เพราะงั้น  ทำตัวกวนๆมีความสุขเหมือนทุกทีเถอะ
-------------------------------------------------
     ตอนนี้ผมยืนรอคุณพ้งที่กำลังไปเช่าจักรยาน วิวที่อยู่ตรงหน้ามีแต่พื้นหญ้าสีเขียวกับต้นไม้สูงให้ร่มเงาดูเย็นสบาย เห็นเขียวๆแบบนี้แล้วผ่อนคลายดีจัง
     " มาแล้วจีจี้ " คุณพ้งเข็นจักรยานเดินตรงมาหาผม บอกจนเบื่อแล้วว่าอย่าเรียกจีจี้ อยากเรียกอะไรก็เรียกไปเถอะ ไม่เรียกชื่อจริงๆก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่อินจนเกินไป
     " ทำไมมีคันเดียว " นึกว่าจะเช่ามาเผื่อ งกค่าเช่าสินะ
     " จีจี้แขนเจ็บจะปั่นจักรยานได้ไง " พูดก่อนส่งยิ้มกวนๆมาให้ " มาซ้อนพี่ต่อดีกว่าครับ มาเร็ว " ทำเป็นตบเบาะเรียกนะ
     ผมเลยจำใจเดินไปนั่งซ้อนท้ายจักรยาน ให้ไอ้ตี่ปั่นให้ก็ดีเหมือนกัน ไม่ต้องเหนื่อย
     นั่งเพลินๆ  ลมเย็นดีจัง ตามสเต็ปถ้าเป็นแฟนกันจริงๆนี่คนซ้อนต้องเกาะเอวคนปั่นใช่มั้ย
     แต่นั่นมันกรณีของผู้ชายกับผู้หญิง ที่เป็นแฟนกัน
     ถ้าเราทำบ้างนี่คุณพ้งคงจะสยองพอสมควรเลย น่าจะงั้นเนอะ
     คิดแล้วผมก็ยกมือ (ข้างที่แขนไม่ร้าว)ไปจับเอวคุณพ้งเบาๆ  ถ้าคุณพ้งหันมาเตะเราตกจักรยานจะหลบทันมั้ยนะ แต่คุณพ้งบอกมี่ไปเองนี่ว่าวันนี้จะดูแลพี่จีของมี่เป็นอย่างดี คงไม่เตะเราตกจักรยานหรอกมั้ง หรือถ้าคุณพ้งบ้าจี้แล้วจักรยานเสียหลักจะกระโดดออกไปท่าไหนถึงเจ็บตัวน้อยสุดนะ
     " อะไรเนี่ย โจมตีพี่ต่ออีกแล้วเหรอจีจี้ " ใช่แล้ว ถูกต้อง " รออยู่เลยเชียว "อะไรนะ
     คุณพ้งไม่ได้หันมาเตะผม แล้วก็ไม่ได้บ้าจี้ตามที่คิดไว้ แต่คุณพ้งคว้ามือผมที่เกาะเอวอยู่ไปกอดเอวเค้า แล้วจับมือผมไว้ " แค่เกาะพี่ต่อไม่อนุญาตนะครับ ต้องกอดแน่นๆนะจีจี้
เคยเห็นสก๊อยส์กอดเอวแว้นท์ตามทีวีมั้ย ถ้าจะกอดต้องกอดแบบนั้นนะครับ นี่รู้จักแว้นท์กับสก้อยส์ป่ะเนี่ย " รู้สิ ไม่อยู่หลายปีแต่อินเตอร์เน็ทมีนะ
     " สก๊อยส์เค้าไม่ได้เน้นกอดเอว เค้าเน้นกางเกงสั้นๆ " ช่วงที่มันฟีเวอร์หนักๆ จำได้ว่าเคยเตือนมี่ว่า ห้ามไปเป็นสก๊อยส์ซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ใครนะ ตอนนั้นมี่ขำใหญ่ แล้วก็บอกว่า มอเตอร์ไซค์น่ะ ซ้อนท้ายอั๊งคนเดียว แบบนี้ไม่ถือเป็นสก๊อยส์นะคะพี่จี  
     " แน่ะ รู้ซะด้วย "
     " แล้วแว้นท์ก็ตาไม่ตี่ด้วย " เพราะมันต้องขับมอเตอร์ไซค์เร็ว เวลาขับมันก็ต้องหรี่ตาอยู่แล้ว ถ้าตาตี่อีกจะหรี่ตาไม่ได้
     " ตาตี่แต่ลีลาเร้าใจนะ " ลาวมาเชียว " มาว่าแว้นท์ตาตี่ ว่างๆไปแว้นท์กันมั้ยล่ะ รอสก๊อยส์แขนหายเดี้ยงก่อน รับรองจะติดใจ " อีกสามวันผมก็ไปแล้วคุณพ้ง " แต่เดี๋ยวอีกสองวันนายก็ทิ้งฉันแล้วนี่ " อย่าพูดแบบนั้นสิ พูดเหมือนเสียใจเลยนะ
     " จะบอกว่าเสียใจที่จะโดนทิ้งเหรอ "
     " เออ " มุขอีกล่ะสิ " ตามบทโดนทิ้งมันต้องเสียใจสิ" เสียใจตามบทสินะ โจมตีระลอกสองเลยดีกว่า จำได้ว่าเคยเห็นในหนังที่ไปดูกับมี่
     ผมเอนหัวแตะหลังคุณพ้ง คราวนี้ต้องโดนเตะชัวร์ เตรียมหลบเลยดีมั้ยนะ ทำไมนิ่งล่ะ เมื่อไหร่จะหงุดหงิดให้เห็นบ้างเนี่ย โจมตีอะไรดูไม่ค่อยสำเร็จเลย หรือปลงซะแล้ว ถือว่าโดนผีอำสินะ
     " เสื้อซักมาสะอาดเอี่ยม อย่ามาแค่แตะ ซบเลย " เอาจริงเหรอ  ต้าร์ พี่รู้แล้วว่าต้าร์ไม่ได้วางยาพี่ คุณพ้งเค้าผิดปกติจริงๆ " หรือไม่กล้า " ใครจะไปยอมแพ้ล่ะ ไม่รู้รึไงว่ายังไงผมก็กำไรอยู่ดี
     ในเมื่อโดนท้ามาผมเลยเอียงหัวไปซบหลังคุณพ้งเต็มที่ ดีนะ ที่อยู่ข้างหลัง ถ้าคุณพ้งหันมาเห็นหน้าเราตอนนี้ล่ะขายขี้หน้าเป็นบ้า แพ้ราบคาบ คนนะ ไม่ใช่พระอิฐพระปูน คนที่ชอบมายอมให้กอดเอว มายอมให้ซบหลังแบบนี้ ใครจะทนไม่คิดอะไรได้
     " แต่ถ้าเค้าไม่ด่ากราดประณามบรรพบุรุษพี่ แถมทำเนียนๆให้พี่เล่นเค้าต่อ ต้าร์ว่า ในใจเค้าก็มีอะไรๆๆๆ อยู่แน่น้อน " ทำไมไอ้อะไรๆของต้าร์ถึงได้ผุดขึ้นมาตอนนี้นะ อันนี้มันเกินกว่าเนียนๆแล้วนะต้าร์
     แบบนี้ถ้าคิดเข้าข้างตัวเองบ้างสักนิดจะผิดมั้ยนะ
     " โอ๋ เด็กดี " คุณพ้งเอี้ยวตัวมาดึงตัวผมเข้าไปใกล้อีก ทั้งๆที่มืออีกข้างยังจับมือผมไว้ เฮ้ ไม่ได้จับแฮนด์จักรยานไว้นะ" ใกล้อีกหน่อยก็ได้ ไม่กัด "
     " แล้วจักรยาน "
     " ขายังปั่นอยู่น่า "
   &nb