อ่า เอ้อ จบแล้วกับตำนานที่ดองมาอย่างยาวนานถึงสามปี พ้งกับจีเป็นอีกคู่ที่เขียนสนุกมาก ( สำหรับเราคู่ที่หนุกสุดคือบ้านกับชายน้อย เพราะวัยใกล้และสถานการณ์ใกล้ตัว 555 ถัดลงมาก็เป็นคู่นี้แล้วล่ะ เฉือนกันนิดส์เดียว ) และยาวมาก
   คู่นี้มีพ้อยท์ที่อยากจะเขียนถึงอีกเยอะเลย ภาคพิเศษคงจะมีโผล่มาบ้างแน่นอน ( เท่าที่แอบไปดูตารางสอนมา ปีสี่ค่อนข้างโล่งโปร่ง ซาบาย-------ฮ่าฮ่าฮ่า )
   คิดแล้วก็แอบเหงาเล็กๆที่ไหดองเค็มจากเราไปอีกใบ
   แต่โอกาสหน้า เจอกันอีกแน่นอน 
                                                                    capicon-p
                                                            25-5-2553 11.20 am (วันแห่งประวัติศาสตร์ที่ข้าต้องจารึกกก )


       
[ FICTION ] ตำนานรักก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลา 17
    ตอนนี้  ผมกับคุณพ้งนั่งกินข้าวอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง เราสองคนคุยกันเรื่องทั่วๆไป คุณพ้งไม่พูดถึงเรื่องกระดุมหรือเรื่องอื่นๆอีก
....คงแค่บังเอิญสินะ อย่าจำอะไรขึ้นมาได้เลย
    เพราะถ้าเกิดคุณทวงถามอะไรขึ้นมา...ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทนได้อีกแค่ไหน
    หลังจากนั่งกินข้าวกันอยู่เงียบๆได้สักพัก คุณพ้งก็เริ่มพูดขึ้นมา
     " แต่ฉันจำได้หว่ะ เสียใจด้วยนะ "
     " อะไรของคุณ " อยู่ๆจำอะไรได้ขึ้นมาเหรอพี่ต่อ
     " ไม่ใช่กระดุมแขนเสื้อหรอก กระดุมเสื้อเม็ดที่สาม "  เมาจนเดินเองยังไม่ตรงแบบนั้นน่ะนะจะจำได้ อย่ามาล้อเล่นนะ" ฉันแกะหลุดเองกับมือ  "
     " คุณพ้ง-"ตกลงนี่จำได้จริงเหรอ ปกติในละครภาคค่ำร้อยทั้งร้อยจะจำไม่ได้นี่นา
     " คืนวันอาทิตย์ ลานจอดรถสวนลุมไนท์ ที่เบาะหลังนี่ นายกับฉัน อ่า เรา เอ่อ ก็ "
     " ก็อะไร " ถ้ารู้ว่าจำได้ให้ตายวันนี้ก็ไม่มาหรอก จะบ้าไปใหญ่แล้ว
     " เอาเป็นว่าฉันรู้ว่านายรู้น่ะ ดาวจิรฤทธิ์ 1 " ตกลงวันนั้นนี่จำได้หมดทุกอย่างเลยงั้นเหรอ บ้าชะมัด " แต่ถ้านายจำไม่ได้จริงๆฉันเกริ่นให้นิดหน่อยได้นะ "
     " ไม่ต้อง " เสร็จกัน
     " ฉันคิดแล้วล่ะว่านายไม่ลืมหรอก ไอ้เรื่องแบบนี้น่ะ ถึงสมองไม่จำ ร่างกายมันจำนะ " อย่าทำมายิ้มนะไอ้ตี่ ยังไม่ได้ตอบสักคำว่าจำได้
     " ที่ถามนี่ต้องการอะไรกันแน่ "จะหาเรื่อง ดูถูก เหยียดหยาม ด่าประณามอะไรก็ว่ามา
     " พูดกับแฟนไม่น่ารักเลยนะครับจีจี้ พูดจาแบบนี้พี่ต่อล่ะน้อยใจ"
     " เลิกทำเป็นเล่นสักที "
     " นายก็เลิกทำเป็นเฉยๆซักที " คุณพ้งจ้องหน้าผม " นายบอกเองว่าให้เลิกเล่น เพราะงั้นเรามาคุยกันแบบตรงๆดีกว่า "
     " แล้วจะคุยเรื่องอะไร "
     "  อย่าใจร้อนๆ เรื่องในมุ้งมันไม่เหมาะคุยในที่สาธารณะนา ไว้ไปหาที่เงียบๆคุยกันดีกว่า กินข้าวต่อก่อนเถอะ " กวนประสาทชะมัด ไอ้ตี่บ้าเอ้ย
     " อย่ามาถ่วงเวลา มีอะไรก็รีบๆพูดมา "พรุ่งนี้บินไฟล์เช้านะ กระเป๋ายังจัดไม่เสร็จเลย
     "  เกมจบเที่ยงคืนไม่ใช่รึ เรามีเวลาอีกตั้งนาน "
    "  หายไปสักสองชั่วโมงผมไม่ถือหรอก "
    "  ที่โดนทำไปนี่ทำให้ทนมองหน้ากันไม่ได้แล้วรึไง " ใช่ ทนมองหน้ากันไม่ได้ ถ้าเผลอมองคุณพ้งไปอีก ความรู้สึกทุกอย่างที่ทนเก็บมาตลอดนี่จะพังออกมาหมด ผมไม่ให้คุณพ้งมาทำลายหลักการและจุดยืนของผมหรอกนะ
..... ผมจะไม่ทำให้คุณพ้งลำบากใจหรอก
      คุณพ้งไม่รู้หรอก ว่าสิ่งที่คุณพ้งทำเพราะเมา มันมีความหมายกับผมมาก
      มากจนผมคงทนไม่ได้  ถ้ามันจะกลายเป็นสาเหตุที่ทำให้ความเป็นเพื่อนระหว่างเราเสียไป....
       เพราะงั้น อย่ามาไล่บี้กันขนาดนี้เลย
      " ไม่ได้ว่างขนาดนั้น "
      " นี่ก็สี่ทุ่มแล้ว จะไปไหนรึ "
      " จัดกระเป๋าต่อ บินไฟลท์เช้า "
      " เครื่องออกกี่โมง "
      " ถามทำไม "
      " เผื่อจะไปส่ง "
      " เก้าโมงครึ่ง แต่ไม่จำเป็น "
      " นายนี่ร้ายนะ "
      " อะไร "
      " ทำแบบนี้มาตลอดเลยรึเปล่า " ไอ้ที่ทำนี่คือทำอะไร
      " ผมงงนะคุณพ้ง "
      " อ่า ช่างมันก่อนเหอะ ฉันยังไม่อยากเปิดประเด็นตอนนี้ กลัวใครบางคนจะหนีความจริงแล้วเผ่นแนบไปซะก่อน " พูดงี้หาเรื่องกันนี่
      " ใครหนีไม่ทราบ "
      " งั้นจีจี้อย่าหนีอีกก็แล้วกัน "
      " ผมไม่เคยหนีอยู่แล้ว " แค่ถ้าเลือกได้ก็อยากจะเลี่ยงนะ


--------------------------------------------------------------


     " ไอ้ที่เงียบๆที่ว่านี่คือที่นี่เหรอ " ไอ้จีถามผมขึ้นมาหลังจากที่ผมจอดรถใต้ต้นไม้ใหญ่ตรงสนามเด็กเล่นเล็กๆที่อยู่ห่างจากโรงพยาบาลไปเล็กน้อย
     " แล้วนี่ไม่เงียบเหรอ " พรุ่งนี้ไอ้หมอนี่มันจะบินหนีไปไกลอีกครึ่งโลกสินะ " มานั่งตรงกระโปรงรถนี่มา มุมนี้นี่เห็นพระจันทร์ชัดแจ๋ว " คิดมาแล้ว พี่ต่อคิดมาแล้ว วันนี้เจ้าหน้ากลมกลมเต็มดวงส่องแสงนวลสวยซะด้วย พี่ต่อโรแมนติคป่ะล่ะ
     " ก็เงียบ ช่างมันเถอะ คุณพ้งมีอะไรจะพูดก็รีบๆว่ามา  ห้าทุ่มกว่าแล้ว "
     " คืนวันอาทิตย์ ที่หลังรถ เอ่อ นั่นน่ะ นายเข้าใจใช่ป่ะ "
     " แล้วไงต่อ "  นิ่งราวประติมากรรมน้ำแข็ง เฉยเมยมากๆ
     " ก็ ฉันเมาก็จริง แต่- "
     " ผมรู้แล้วว่าคุณพ้งจะบอกว่าอะไร " รู้เหรอว่าเค้าจะบอกว่ารักน่ะ หือ " แต่ผมก็เมา เราเมาทั้งคู่ "กระผมว่าคุณจีจี้เข้าใจผิดนะครับ " เพราะงั้น ช่วยไม่ได้หรอกนะ " ผิดไปไกลเลยนะครับพี่น้อง
     " เดี๋ยว-"
     " ผมไม่ไปบอกใครหรอก แล้วผมก็หวังว่าคุณพ้งคงไม่ไปบอกใคร "
     " ไม่ใช่ - " ช่วยเปิดช่องว่างให้คู่สนทนาได้ตอบบ้างได้ป่ะล่ะครับพี่ครับ
     " อืม อีกเรื่องมันคงพูดลำบากสินะ แต่ผมเข้าใจ "
     " เข้าใจว่า " อุ๊ย แอบลุ้นระทึก ตึกตักๆ เป็นแบบนี้ครั้งสุดท้ายตอนจีบสาวคนแรกสมัยม.3 นะเนี่ย
     " เดี๋ยวกลับอเมริกาจะไปตรวจเลือดแล้วส่งผลกลับมาให้ละกัน " ปึงงงง ถ้ามีโต๊ะให้ทุบล่ะอยากจะทุบสักที นี่คุณไม่เข้าใจกระผมสักกะปิ้ดเดียวเลยนี่คร้าบ นี่ตกลงคุณจีจี้เห็นกระผมเป็นไอ้ตี่ที่เมาแล้วฟันเค้าไปทั่ว ฟันเสร็จชอบขว้างขี้ทำเมินหนีไม่รับ คิดเล็กคิดน้อยหยามศักดิ์ศรีจีจี้ขนาดนั้นเลยเหรอครับ หา ไอ้จีจี้
     " นี่ ฟังก่อนดิ "
     " ยังมีประเด็นอื่นอีกเหรอ "
     " ถ้ามี แล้วนายคิดว่าฉันจะทำอะไร "
     " แบล็กเมล์ หรืออะไรทำนองนั้น" นี่เห็นกูเชี่ยปานนั้นเลยรึ จะเกินไปแล้วนะคุณ
     " นี่เห็นฉันเลวได้ขนาดนั้น "
     " เปล่า แต่คุณพ้งอาจจะอยากป้องกันตัว " หมายความว่าไง " เพราะเป็นไปได้ว่า คุณพ้งอาจจะคิดว่าผมจะแบล็กเมล์คุณพ้ง เลยดักทางไว้  " เฮ้ย แรงไปป่ะ ชักทนไม่ได้แล้วนะเว้ย ทำไมเอาแต่นิ่งแล้วพูดแต่เรื่องแย่ๆได้เก่งขนาดนี้วะ ถ้าเป็นไปได้อยากจะให้เจ้าตัวมันถามเองเพราะมันเป็นฝ่ายเสีย แต่ถ้ามาถึงจุดๆนี้ มันคิดอะไรไปไกลลิบขนาดนี้ มังคงไม่ถามอะไรเราหรอก กระผมไม่ทนรอให้มันถามเองแล้วครับ กุถามเองก็ได้วะไอ้จีจี้ 
     " แล้วนายไม่คิดอะไรเลยรึไง " โห ตู ถามอย่างกับการ์ตูนสาวน้อย ปกติเค้าต้องให้ฝ่ายโดนฟันถามเว้ย แต่ทำไมพอเป็นกระผมกับไอ้จีจี้แล้วมันสลับกันล่ะฟะ ฮ่วย
     " คิดอะไร "
     " ก็ เรื่องที่คนทั่วไปเค้าคิดกันน่ะ"
     " นี่คือที่คุณพ้งอยากถามจนอุตส่าห์ลากมาที่นี่งั้นสิ"
     " ถ้าใช่แล้วจะตอบว่าไง "
     " คุณพ้งคิดว่าคนทั่วไปที่เค้าเล่นเกมแบบนี้กันเค้าจะคิดอะไรงั้นเหรอ มองโลกในแง่ดีเหลือเชื่อนะ "
     " นี่นายเห็นเป็นแค่เกม " สำหรับนาย มันยังคงเป็นเกมเล่นเป็นแฟนกันจนนาทีสุดท้ายสินะ
     " แล้วคุณพ้งเห็นเป็นอย่างอื่นรึไง " เจอถามแบบนี้นี่จุกเลยครับ แต่ อย่าคิดว่าจะหยุดแค่นี้นะ ยังไงวันนี้ฉันก็จะพูดออกไป ถ้าพูดกันมาได้ขนาดนี้ ไม่จำเป็นต้องกลัวเรื่องมิตรภาพบ้าๆอะไรนั่นแล้วล่ะ
.....ในเมื่อนายตอบทุกอย่างออกมาได้หน้าตาเฉยโดยที่ไม่แคร์ความรู้สึกในใจฉันเลยสักนิด
     ฉันก็จะพูดทุกอย่างที่ฉันคิดออกไปโดยไม่แคร์ความรู้สึกของนายบ้างแล้วกัน.....
     " แต่ฉันเห็นเป็นอย่างอื่นว่ะ แล้วก็คิดเป็นอย่างอื่นด้วย "
     " อย่ามาพูดเป็นเล่นน่ะ "
     " นายเงียบปาก มองหน้าฉัน แล้วฟังที่ฉันจะพูดต่อจากนี้ให้ดีๆ " ผมใช้มือทั้งสองข้างดึงไหล่คนตรงหน้าให้หันมามองหน้าผม ดวงตาคู่สวยนั่นฉายแววหวั่นไหวอะไรบางอย่างให้เห็นแวบนึง ถ้าเป็นคนอื่นคงมองไม่เห็น แต่เสียใจด้วยนะ ฉันรู้จักนายมากกว่าที่นายคิดว่ะจี แต่สักพักความหวั่นไหวนั่นก็หายไป แล้วมาจ้องตาผมกลับอย่างท้าทาย
     " หมดเวลาแล้ว "
     " อะไร "
     " เกมจบแล้วพี่ต่อ " ไอ้จีพูดก่อนจะหันหน้าปัดนาฬิกาขึ้นมาให้ผมดู " เที่ยงคืนแล้ว จบแล้วล่ะ เราเลิก- " ฉันไม่ปล่อยให้นายบอกเลิกฉันหรอก
     " ฉันรักนาย !! "
     ไอ้จีนิ่ง ดูจากหน้ามันตอนนี้แล้วค่อนข้างตกใจ " นี่อยากเล่นต่อขนาดนั้นเลยรึไง "
     " ฉันเลิกเล่นตั้งแต่ที่นายบอกว่าอย่ามาทำเป็นเล่นแล้ว !! "
     " ที่พูดนี่เพราะอยากชดเชยกับเซ็กซ์ที่เผลอทำไปมากกว่ามั้- " ผมไม่รอให้ไอ้จีพูดจบ ผมคว้าตัวไอ้จีมากอดไว้แน่น ก่อนจะเริ่มจูบคนตรงหน้า ประโคมสัมผัสรุกล้ำอีกฝ่ายที่ไม่มีท่าทีขัดขืนมากไปกว่านิ้วเรียวยาวที่จิกหลังผมอยู่
.... มันนิ่ง และเนิ่นนาน
.... นานจนเหมือนเวลาหยุดหมุนอยู่ตรงนี้
.... ถ้ามันจะหยุดตรงนี้ ก็ขอให้หยุดอยู่อย่างนี้ตลอดไป....
     เวลาผ่านไปไม่สั้นไม่ยาว ผมค่อยๆถอนริมฝีปากออกจากคนตรงหน้าอย่างอ้อยอิ่งแต่ยังคงกอดมันไว้แน่น ไอ้คนปากร้ายตรงหน้าตอนนี้เอาแต่ก้มหน้าหลบสายตา ไม่พูดอะไร แต่ก็ไม่ดิ้นหนีไปไหน เอาหัวพิงไหล่ผมอยู่เงียบๆ
     " ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย " จีจี้บ่นงึมงำขึ้นมาเบาๆ
     " ก็นายไม่ยอมฟังฉันจริงๆสักทีนี่ " แถมยังกวนตีนอีกตะหาก ประโยคนี้พูดออกไปไม่ได้ เดี๋ยวไม่ซึ้ง " เลยต้องใช้ร่างกายบอกเอาไง "
     " ไอ้บ้ากาม "
     " แล้วตกลงนายรักฉันมั้ย "
     " เมื่อกี้ถามร่างกายไปแล้วไม่ใช่รึไง "
     " อยากได้ยินจากปากนายมากกว่า
     " แน่ใจเหรอ ว่าอยากให้เป็นแบบนี้จริงๆ "
     " อะไรอีกง่ะ "
     " อยากเป็นเกย์แล้วมีคู่ขาแบบผมแน่เหรอ " ใช้คำหยาบคาย คู่ขงคู่ขาอะไรกัน จีจี้นี่ " คิดดีๆนะ "
     " หัวใจมันนำสมองไปไกลแล้ว เสียใจด้วยนะ นายหนีไปไหนไม่พ้นแล้วล่ะ" จริงๆเป็นฉันมากกว่าที่หนีนายไปไหนไม่พ้นแล้ว
     " ผมพูดหวานๆไม่เป็นนะ "
     " ไม่เป็นไร " ถ้าหน้าตู้เย็นแบบจีจี้พูดหวานๆแบบรักนะจุ๊บจุ๊บ  คงสยองพิลึก
     " ผมปากร้าย "
     " อันนั้นไม่ต้องบอกน่า " รู้ซึ้งไปถึงแก่นแท้ของจิตวิญญาณเลยล่ะ ไม่ต้องบอกหรอกจ่ะ
     " ผมนิสัยไม่ดี แล้วก็ไม่คิดจะทำตัวนิสัยดีเพื่อเอาใจใครด้วย "
     " คนนิสัยไม่ดีจริงๆเค้าไม่บอกว่าตัวเองนิสัยไม่ดีหรอก "
     " ผมไม่มีเวลานะ " อันนี้เริ่มรู้สึกว่าเรื่องใหญ่หว่ะ  พอฟังๆมันสาธยายมา เริ่มคิด เอ๊ะๆ ตกลงมันเหลืออะไรดีมั่งวะเนี่ย ปากหมา นิสัยไม่ดี ไม่มีเวลา อ๋อ อาจจะมีดีตรงหน้าตาที่เหมือนน้องแอมมี่ " ปีนึงได้เจอกันอย่างมากสองครั้งนะ คิดดีๆ "
     " คิดดีแล้ว เน็ตกับโทรศัพท์ก็มี ห่วงอะไร " รักระยะไกลก็น่าจะสนุกดีอีกแบบ ไม่ต้องคอยมีการตามจิกกัด ระแวงกัน หรือแอบเปิดเมสเสจ 
     " คิดดีๆน่า  "
     " นายนี่แปลกคนหว่ะ ตกลงนี่ไม่อยากคบกับฉันขนาดนั้นรึไง "
     " ไม่อยากคบแล้วมาเลิกกันทีหลัง " ยังไม่ทันคบกัน แกก็คิดไปถึงตอนจะเลิกกะฉ้านแล้วง้านรึ ไอ้จีจี้นี่  ซวยชิบเป๋งที่มาหลงรักนาย " ผมคิดว่า ผมคงทนสภาพนั้นไม่ได้ " เอ๋ ประโยคนี้มันตีความได้ประมาณว่า..
     " นายจะบอกว่า นายจะรักฉันขนาดที่จะเสียใจจนทนไม่ได้ถ้าหากสักวันฉันทิ้งนายไปงั้นรึ "
     " น้ำเน่ามาก " จีจี้เว้นช่วงไปสักพักก่อนพูดต่อ " แต่ก็..ประมาณ..นั้น " โอ้วววววว โจมตีมาแบบแผ่วๆ แต่แค่แผ่วๆแบบนี้นี่พี่ต่ออาจตายเพราะความสุขจุกอกตายเลยนะครับเนี่ย "เพราะผมรักคุณพ้ง ก่อนที่คุณพ้งจะรักผมซะอีก "
.... ไม่ต้องไปคิดหาแล้วล่ะว่าไอ้จีจี้มันมีข้อดีตรงไหน
.... ถึงจะปากหมาใจร้ายสักแค่ไหน ถึงจะต้องไกลสักครึ่งโลก
.... แต่แค่ที่นายพูดออกมานี่ก็เกินพอที่ฉันจะรักนายแล้วล่ะ
.... แค่นี้ก็เกินพอแล้ว...จริงๆ


------------------------------------


     " ตรงเวลาเด๊ะเลยนะจี ว่าไง " ในรอบครึ่งปี ไอ้จีจี้ไม่เคยโทรเลทเลยสักครั้ง ไม่เหมือนกระผ้ม เลททุกครั้งงงงงง
     " ที่หลอดลมอักเสบหายดีรึยัง "มาตรงๆ ไม่มีอารัมภบท แต่ผมรู้นะว่ามันก็เป็นห่วงในระดับนึง
     " หายแล้วคร้าบจีจี้ "
     " อากาศเริ่มเปลี่ยนนะ ระวังด้วย "
     " ฝั่งนายน่ะน่าระวังกว่า ที่นู่นหิมะตกรึยัง "
     " ก็เริ่มบ้างแล้วนิดหน่อย "
     " แล้วช่วงนี้นายเป็นไงบ้าง "
     " ก็เรื่อยๆ สบายดี "
     " เรื่องงานที่บ่นวันนั้นเคลียร์ยัง " เป็นบทสนทนาระหว่างคู่รักที่แห้งแล้งมาก
     " แล้ว ทีมนู้นเค้ายอมรับเองทีหลังว่าเค้ามั่วเอง "
     " บอกแล้วว่าอย่าเครียด จีจี้ยอดอัจฉริยะไม่พลาดง่ายๆอยู่แล้ว "
     " ทำเป็นพูดดี ทีตอนนั้นล่ะบอกให้หัดปลงซะบ้าง ใครมันจะไปเก่งค้ำฟ้า พลาดนิดหน่อยมันก็ต้องมีกันบ้าง " แน้ะ ยอกย้อน วันนั้นเสียงนี่หงอยเป็นตู้เย็นโดนตัดไฟเหอะ แถมก็คุณจีจี้นั่นแหละครับที่บอกว่า อย่ามาปลอบใจกันแบบโง่ๆน่ะ ห๊ะ แต่ก็ดีใจนะ ที่เวลาเครียดนายก็นึกถึงฉันเป็นคนแรก ถึงนายจะปากหมาพูดจากวนตีนขึ้นสามเท่าก็เหอะ เฮ้อ
     " ก็วันนั้นโทรมาซะแบบตกอกตกใจ " ฝั่งแกน่ะสี่โมงเย็น แต่ฝั่งฉ้านน่ะตีสี่เฟร้ย เมาขี้ตาจนกดปุ่มรับรีโมททีวีไปแล้วเหอะ อย่าให้ไอ้จีจี้มันรู้เชียว ฮาตายชัก
     " คราวหลังถ้านอนอยู่ก็ไม่ต้องรับสิ " เหมือนเจ้าตัวมันจะลืมจริงจังว่าที่นี่ตีสี่อยู่ " ถ้ามีอะไรเดี๋ยวผมโทรกลับไปเองน่า "
     " จีจี้โทรมาทั้งคน ไม่รับได้ไงกัน เกิดงอนพี่ต่อไปควงแคทเธอรีนคัพดีขึ้นมาล่ะแย่เลย  "
     " คุณพ้งมากกว่า แทบจะได้เสียกันทางเวปแคมแล้วนี่ " แคทเทอรีน นักวิจัยทุนปริญญาเอก สาวลูกครึ่งจีน-เยอรมัน ตาคม นมหก เอ้ย หุ่นดี  แฟนเพื่อนไอ้จีจี้ที่ชีเหมาเอาเองว่ากระผมเป็นเดอะ
เซอคันท์บอยเฟรนด์ของเธอ(ส่วนไอ้จีจี้เป็นคนที่สาม) ทุกครั้งที่ทะเลาะกับแฟน เธอจะชอบมาเล่นเอ็มในห้องไอ้จีจี้( ใช้เครื่องไอ้จีออนเอ็มเล่นกับผม เธอบริสุทธิ์ใจอย่างแรงกล้ามากเลยนะแคที่ เธอบอกว่าผมตลกดี ไม่รู้ว่าผมตลกจริง หรือภาษาอังกฤษฉบับอินดี้ของผมกันแน่ที่ทำให้ผมกลายเป็นผู้ชายตลก แต่อย่ากระนั้นเลย ยุคทองของผู้ชายตลกใกล้ถือกำเนิดแล้ว วะฮ่าฮ่าฮ่า )
    " ก็สาวเค้าท้ามา ไม่เปิดเสียหน่อยเดี๋ยวเขาจะหาว่าชายไทยป๊อด " จริงๆแอบอยากเห็นหน้าจีจี้ทางเวปแคมสักแวบด้วยน่ะ ก็นายไม่ค่อยยอมเปิดนี่หว่า อุตส่าห์อยากเห็นสารทุกข์สุกดิบว่าอวัยวะยังอยู่ครบบนหน้ามั้ย หรือไปเปรี้ยวตีนใส่ใครจนโดนเขาสอยไปเสียบางส่วนแร้น
    " พูดดีนักเชียวน่ะ "
    " ว่าแต่นายเหอะ ปีใหม่จะกลับมาป่ะเนี่ย "
    " ยังไม่รู้ " ตอบแบบนี้นายก็ไม่เคยจะกลับน่ะ "คงต้องลองลุ้นดูว่าจะจองตั๋วทันมั้ย โปรเจคจะร่างจบทันรึเปล่า ถ้าไม่จบภายในวันที่สิบห้าก็คงไม่ทัน "
    " ถ้านายไม่กลับนี่ ปีนี้ซานตาครอสเสียหมาแน่ " แหย่เล่นสักหน่อยดีกว่า
    " อะไรของคุณพ้งน่ะ "
    " ก็ กิจกรรมของแผนกเด็กที่โรงพยาบาลเค้าขายโปสการ์ดการกุศล ทำเป็นแบบมีการ์ดหน้าหมีอันเล็กๆให้เขียนขอของขวัญจากซานตาครอส แล้วเอาไปหย่อนใส่ถุงเท้ายักษ์ที่ต้นคริสมาสตรง
โถงตึกใหญ่ "น่ารักดีครับ ( คนขายน่ารักดีครับ อ่ะ ไม่ช่าย การ์ดมันน่ารักดี ) เลยเล่นกับเค้าสักหน่อย
    " ต้นที่ตั้งตั้งแต่ปลายเดือน11น่ะเหรอ "
    " ใช่ ไอ้ต้นบ้าเห่อของนายน่ะแหละ  "  จีจี้มันเรียกต้นบ้าเห่อครับ เพราะที่นู่นเค้ายังไม่เริ่มตั้งกันเลย
    " แล้วเกี่ยวอะไรกับผม "
    " เกี่ยวดิ ก็ฉันซื้อการ์ดมาสองใบ แล้วก็เขียนขอจีจี้ที่ใส่แต่ถุงเท้าเป็นของขวัญวันคริสต์มาส " แอบเขียนเล่นๆว่าขอตู้เย็นมานอนกอดให้หายร้อน คนอ่านคงฮาดี แถมมีนัยยะแฝง ฮ่าฮ่า
    " บ้ากามยันสิ้นปีเลยนะคุณพ้ง " ฉันเดาได้เลยว่านายแอบยิ้มอยู่
    " แต่ถ้านายไม่กลับมา ซานตาครอสก็ให้ของขวัญฉันไม่ได้ กลายเป็นซานต้าขี้จุ๊ "
    " คุณพ้งแก่เกินแล้ว ซานต้าเมินแล้วล่ะ "
    " จีจี้ก็เมินแล้วเหมือนกันใช่ป่ะล่ะ "
    " รู้ตัวนี่ "
    " เราจะเคาน์ดาวน์กันวันไหนดี เอาฝั่งไหนเป็นที่ตั้ง ฉันหรือนาย " เล่นพอแล้ว ประเด็นละเอียดอ่อน แหย่มากเกินเดี๋ยวจีจี้จะเครียดเรื่องไม่มีเวลาอีก คบกันมาพักนึงถึงได้รู้ว่าจีจี้แม่งแอบบ้าความเพอร์เฟ็คด้วย คิดเองเสร็จว่าการไม่มีเวลาเจอหน้ากันเป็นระยะๆเป็นจุดเริ่มต้นของความห่างเหิน(ซึ่งกระผมก็บอกให้คุณมึงเปิดเว็บแคมบ่อยๆสิ จะได้เห็นหนังหน้ากัน คุณมึงก็ไม่ค่อยยอมจะเปิดอ่ะ เอาใจยากว่ะ ) กระผมเป็นคนโดนทิ้งอยู่ไทยยังไม่คิดอะไรแล้วคุณจะคิดอะไรนักหนาก็ไม่รู้  ฮ่วย
    " พรุ่งนี้คุณพ้งไปทำงานรึเปล่า "
    " ไปดิ ไม่งั้นจะเอาอะไรรับประทานล่ะจ๊ะ "
    " ฝากซื้อการ์ดซานต้าให้ด้วยสิ "
    " เขียนส่งไปให้ใบนึงแล้ว "
    " อยากขอของขวัญซานต้าบ้าง "
    " จะขออะไรรึ " ตะกี้ว่ากระผ้มอายุเกิน อยากเล่นบ้างอ่ะเด่
    " ขอให้คุณพ้งเจอคนที่มีเวลากลับไปใส่แต่ถุงเท้านอนเล่นด้วยวันคริสต์มาส " 
    " อะไรเนี่ยตัวเอง งอนอะไรขึ้นมาอีกเนี่ย "
    " ผมไม่ได้บอกว่าไม่อยากกลับสักหน่อย " อ๋อ แอบงอนที่ถามว่าจะเคาท์ดาวน์ฝั่งไหนดีแหงเลย ขี้งอนว่ะจีจี้แม่ง
    " โอ่เอ๊ ขี้งอนจริงเชียว น่ะ ถ้ารอบนี้กลับมาไม่ได้เดี๋ยวบินไปหาเลย " เอาจริงนะเนี่ย แอบงดกิจกรรมแฮ้งค์เอ้าท์จากเดือนละสี่เหลือหนึ่ง เพื่อเก็บตังค์สมทบทุนค่าตั๋วเครื่องบินเลยนะครับเนี่ย 
    " ถ้าคุณพ้งบินมาช่วงคริสต์มาส น้องอั๊งส่งระเบิดมาระเบิดห้องผมแน่ โทษฐานบังอาจขโมยเฮียสุดที่รักไปจากเค้าในวันคล้ายวันเกิด " รู้อีกแน่ะ ว่าน้องกระผมเกิดช่วงคริสต์มาส
    " อย่าไปฟังมันมาก ไอ้อั๊งแม่งประสาท "
    " อะไรกัน อย่าดูถูกความรักของน้องสาวสิ เด็ดขาดเอามากๆเลยนะ ตอนที่บอกว่า ต่อให้เป็นพี่จี อั๊งก็ไม่ยอมให้เฮียเป็นเกย์ง่ายๆหรอกนะ น่ะ "
    " พอเหอะ กรุณาเปลี่ยนเรื่องซะนะ " โอย นึกถึงอิสงครามของไอ้สองคนนี้ทางโทรศัพท์เมื่อสองเดือนก่อนแล้วสยอง ว่าไอ้อั๊งบ้าแล้ว ไอ้จีจี้นี่ก็บ้าเล่นกับน้องกุซะงั้น
    " ผมรับคำท้ารบน้องอั๊งไปแล้วนะ จะให้เห็นเป็นเรื่องเล่นๆได้ไง  "อย่ามาแอบหัวเราะนะ ไอ้บ้า
    " จี ขอเหอะ คุยเรื่องอื่นได้ป่ะล่ะ "
    " ก็ได้  คุณพ้ง แล้วช่วงนี้ เอ่อ คุณแม่ผมยังส่งคนสะกดรอยตามคุณอยู่รึเปล่า " คนนี้นี่ถ้าเทียบกับไอ้อั๊งแล้วคนละชั้นเลยครับ ทั่นแม่นี่แรงกว่าเยอะ แม่มันเคยให้มี่เรียกผมไปบ้านมันให้(ซึ่งมี่บอกว่ามี่โดนคุณแม่หลอกมา ผมเชื่อมี่นะ ) ประโยคแรกที่ทั่นเริ่มเปิดมาคือ " เธอโชคดีนะ ที่มาคบกับลูกชายฉันตอนที่พ่อเค้าเสียไปแล้ว ไม่งั้นป่านนี้เธอได้เป็นอาหารปลาในคาบสมุทรอินเดียแล้วล่ะ ตายแบบไม่รู้ตัวน่ะ พอจะเห็นภาพมั้ย "  โว้ววว อย่างกับลอบเป็นชู้กับเมียมาเฟียแล้วโดนจับได้แน่ะ จอร์จ " แต่ ฉันเคารพการตัดสินใจของลูก ฉันเลยทำอะไรไม่ได้ แต่รู้ไว้เถอะ ฉันไม่เคยหยุดคิดหาวิธีที่จะทำให้พวกเธอเลิกกันแม้แต่วินาทีเดียว " เป็นคนอื่นคงประสาทหลอน อาจจะถึงขั้นนั่งร้องห่มร้องไห้ คุณแม่ไม่ยอมรับดาว ก็ดาวเป็นเกย์นี่หว่า ยอมรับง่ายๆสิวะที่แปลก แต่ไม่เป็นไรนะฮะคุณแม่ ดาวมหาลัยรุ่นนี้ทนมือทนตีนฮ่า หน้าด้านด้วยฮ่า แค่นี้ไม่กระเทือนนิ้วก้อยฮ่า ผมสั่งมี่ไว้แล้วว่าอย่าไปบอกพี่จี เพราะงั้นคุณผู้อ่านก็อย่าไปบอกพี่จีนะครับ " คุณพ้ง "
    " ไม่แล้ว แม่นายคงเห็นแล้วล่ะว่าฉันเป็นเด็กดี มีมารยาท ไม่นอกลู่นอกทาง เลยขี้เกียจตามแล้วแน่ะ " คุณแม่ทั่นส่งชายชุดดำ 3 คน มาสะกดรอยตามถ่ายรูปผมเพื่อจับผิดผมครับ สองสัปดาห์แรกผมเลยแกล้งกวนตีนพวกพี่เค้าด้วยการโพสท่าประหลาดๆแบบว่า เกาตูด เต้นระบำฮาวาย หรือเคลื่อนที่อย่างกะทันหัน แว้บๆ เวลาถ่ายมันจะได้วืดๆ ( แต่แบบนี้ค่อนข้างเสื่อมเสียกับภาพพจน์นิดนึง คนเค้ามองแบบ ไอ้นี่บ้ารึเปล่า )ให้พี่เค้าแอบถ่ายไป ต้องกะเวลาที่พี่เค้าเตรียมจะกดชัตเตอร์แล้วด้วยนะ เอาแบบให้มันเซตกล้องเสร็จแล้วน่ะ ฮ่าฮ่า  แบบอารมณ์ว่า เออ กูรู้นะว่าเมิงตามกูอยู่ แต่กูไม่เข้าไปโวยวายหรอก เมิงเลิกตามกูเด๋วเมิงจะตกงาน กูเมตตาเมิงนะเนี่ย จนกระทั่งวันนึง รถผมแบตหมดตรงซอยเปลี่ยวแห่งหนึ่ง ผมเลยตะโกนเรียกพวกพี่เค้า  พี่คร้าบ พี่เสื้อดำสามคนที่ขับรถวอลโว่สีดำทะเบียน จฉ-7789 น่ะครับ ตอนนี้พี่แอบอยู่แถวนี้ใช่ป่ะ ถ้าพี่ปรากฎตัวมาให้ผมชาร์จแบตรถนิดนึง ผมจะให้ความร่วมมือให้พี่ถ่ายรูปมีสาระไปส่งเจ้านายพี่ที่ชื่อคุณลลนา จิรโชติโยธิน นะพี่นะ แล้วทันใดนั้นวอลโว่ก็ปรากฎตัว ฮ่าฮ่า ผมเลยจัดการให้สินน้ำใจพี่เค้าเป็นเบียร์สิงห์สามแพค  เพราะเหตุประการละฉะนี้ คุณแม่ลลนาจึงเลิกให้ปาปารัสซี่สะกดรอยตามผม เพราะมันคงไม่มีประโยชน์จะสะกดรอยตามคนที่รู้ตัวว่ามันโดนสะกดรอย ฮ่าฮ่าฮ่า
   " ก็ดีแล้ว " แต่เสียงแอบมีรังสีสำนึกผิดนะเธอ
   " จี เรื่องที่มีคนสะกดรอยตามน่ะ ฉันสนุกดี รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นดารา "
   " นั่นมันผิดกฎหมายนะคุณพ้ง " เหมือนมี่ก็จะคิดแบบนี้ เลยไปฟ้องพี่ชายเธอ
   " เพราะงั้นนายไม่ต้องคิดมากหรอก แค่นี้เอง "
   " ใครคิดมาก "
   " ไม่เป็นไรนะ "
   " ผมไม่อยากให้คุณพ้งซวยเพราะผมนะ " บทสนทนาอันแห้งแล้งเริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้างแล้ว
   " มากกว่านี้ฉันก็ยังไหวน่า " ถ้ายังไม่ถึงขั้นระรานป๊ากับไอ้อั๊งก็โอเค ต่อให้ในกรณีแจกลูกตะกั่วให้กระผมรับประทาน ถ้ายังไม่ถึงขั้นเสียชีวิตก็ไม่เลิกหรอกฮ่ะ แต่คุณลลนาเธอแถลงไว้แล้วล่ะครับว่าคนอย่างเธอฉลาดมากพอที่จะให้พวกผมเลิกกันโดยไม่ใช้วิธีสกปรกแบบนั้น 
   " ยังจะมีมากกว่านี้อีกเหรอ "
   " ไม่รู้ดิ ต้องขึ้นอยู่กับว่าแม่นายจะคิดอะไรออก ต้องติดตามชมกันต่อไป "
   " ผมไม่ยอมให้มีมากกว่านี้หรอก " ดอกไม้เริ่มผลิบาน ตะลาล้า
   " จะปกป้องฉันเหรอ "
   " อุตส่าห์ไปแย่งชิงจากน้องสาวสุดที่รักมานี่ ก็คงต้องดูแลกันบ้างตามมารยาท " ชะช่า ตามมารยาทงั้นรึ ปากดีจริงๆ
   " แล้วที่คบกันนี่คบกันตามมารยาทด้วยงั้นสิ "
   " แล้วแต่จะคิด "
   " ฉันรู้น่าว่านายรักฉัน ใช่มั้ย "
   " ไว้ถามร่างกายเอาละกัน "
   " แต่ฉันรักนายนะ ดาวจิรฤทธิ์ 1 "
   " ผมก็เหมือนกัน "
   " นายนี่ปากแข็งไม่เปลี่ยนเลย บอกรักชัดๆน่ะหัดพูดมั่งสิ "
   " ไม่ "
   " จะให้ฉันใช้ร่างกายถามเอารึไง "
   " ประมาณนั้น "
.... สงสัยพรุ่งนี้ต้องไปเหมาการ์ดขอพรคุณซานต้าอีกสักโหลแล้วล่ะ
.... ขอให้ของขวัญคริสต์มาสกลับบ้านได้ด้วยเถอะคร้าบ
.... จะ" ถาม " จนยันเช้าเลย
.... แล้วก็ขออีกอย่าง ขอให้พวกเราเป็นแบบนี้ตลอดไป
.... ถึงตัวจะไม่ได้ใกล้กัน
.... แค่หัวใจได้ใกล้กัน
.....ก็พอ

-------------- ปิดฉากตำนานรักก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลาอย่างมีความสุขตลอดไป -----------------

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณว่ะ..ที่แกยังคิดว่าฉันเป็นเพื่อน พลอย...

ฉันจริงๆแล้วก็อัดอั้นตันใจมานานแล้ว ฉันรู้ว่าตอนนั้นฉันเด็กว่ะที่ทำตัวแบบนั้น ฉันอาจมองข้ามความจริงหลายๆอย่างไป ฉันเอาแต่มองว่าแกไม่รักฉันเหมือนเพื่อนๆห้อง 2 และห้อง 7 ของแก ฉันรู้สึกเราสองคนมันมีอะไรบางอย่างที่เริ่มเสื่อมตั้งแต่ตอนทำละคร แต่พอมันจบมันก็เริ่มหายไป ความจริงถึงฉันจะโกรธแกแค่ไหน แต่ฉันไม่เคยลืมว่าแกเกิดวันไหน แกชอบอะไร ทุกวันนี้ฉันก็ยัง
เก็บ Fiction Book ที่แกทำมาไว้อย่างดีตลอด และก็หยิบมาอ่านด้วยอารมณ์ที่ดีตลอดนะ ฉันไม่เคยลืมแก และจะไม่เมินหน้าหนีหากเจอแกที่ไหนเมื่อไหร่ก็ตาม

ฉันสารภาพว่าที่เราแตกกันตอนนั้นมันเพราะฉันน้อยใจแกที่แกไม่เข้าใจว่าสาภพชีวิตฉันตอนนั้นมันแย่แค่ไหน ฉันไม่อยากเล่า ฉันพูดตามตรงวาฉันสมเพชตัวเองว่ะ จากคนเคยมีจากคนเคยเป็นคุณหนู วันนึงต้องมาตกต่ำ เรื่องจริงมันน้ำเน่ากว่าละครว่ะแก ฉันเพียงโกรธและน้อยใจที่แกไม่เข้าใจว่าฉันอัดอั้นจนเล่าให้ใครฟังไม่ได้ เสียใจมากแค่ไหน และจากจุดนั้นละมั้งที่ทำให้เราสองคน...เลิกคุยกันไปนานมาก ไอ้บุ้งมันก็เฝ้าพร่ำบอกฉันเสมอว่าให้กลับมาคุยกับ แต่ฉันยังไม่เป็นผู้ใหญ่พอว่ะ ยังเห็นไอ้ศักดิ์ศร๊โง่ๆค้ำคอ ฉันจึงไม่ยอมคุยกับแก ทั้งๆที่เราสองคนไม่จำเป็นต้องพูดคำว่า ขอโทษ ก็ได้ แค่เปิดเอ็มแล้วทักคุยกันแบบปกติก็พอแล้ว แต่ฉันก็ไม่ทำ ฉันเลือกจะหยิ่งในเรื่องโง่ๆ แล้วไม่คุยกับแก

มาวันนี้ฉันว่าฉันเป็นผู้ใหญ่มากพอ แม้จะไม่มากพอที่จะลืมเรื่องอะไรต่างๆที่ผ่านมาได้สนิทใจ แต่แกก็เป็นเพื่อนฉัน แกเคยมาช่วยฉันจัดห้อง แกเคยซื้อไก่อ้อยมาเลี้ยงฉัน เราเคยมีเวลามันส์ๆสนุกๆ สุดเหวี่ยงด้วยกัน ไม่มีอะไรจะมาทำลายความทรงจำตรงนั้นได้ คนเราอยู่กันไม่ถึงร้อยปี ฉันก็ไม่อยากโกรธกับแกไปตลอดปีตลอดชาติ ฉันว่าต้องขอบคุณชีวิตในรั้วมหา'ลัยนะที่สอนให้ฉันมองอะไรๆเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ฉันเลิกหยุมหยิมกับหลายๆเรื่อง และมองให้มันเป็นเรื่องเล็กซะ เรื่องคราวนั้นฉันจะทิ้งมันไป ฉันจะลืมมัน จะพยายามทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่มากกว่าที่เคยเป็น จำไว้นะ ฉันอาจเคยโกรธแก ฉันอาจเคยน้อยใจแก แต่สุดท้ายแกก็คือเพื่อนของฉันเสมอ

เราสองคนเป็นเพื่อนกัน นี่เป็นความจริง

ปล.บุ้งมันบอกเรื่องที่แกอยากมามหา'ลัยฉันแล้ว ฉันตกลงนะ แต่ขอรอให้พ้นช่วงเดือนสองเดือนนี่ไปก่อน เพราะฉันกำลังยุ่งกับเรื่องกยศ.โคตรๆ ไหนจะเรื่องเตรียมฝึกงาน (ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ฉันจะได้ฝึกที่กระทรวงวัฒนธรรมสมใจพวกแกล่ะ) เรื่องทำละครเวทีของเอกอีก ยุ่งมากๆ แต่ดีใจที่พวกแกอยากมาหา ขอบใจที่ยังระลึกถึงเด็กโง่ๆคนนี้ว่ะ

ปปล.ฉันก็อยากขอโทษที่เคยพูดไม่ดี หรือทำอะไรที่ไม่ดีกับแก ขอโทษจริงๆ

ปปปล.แกมาทักฉันได้เสมอ ฉันรอคุยกับแก และขอบใจสำหรับคำอวยพรวันเกิดของแก และขอโทษที่ไม่ได้HBD แกด้วย ขอบใจมากว่ะ "เพื่อน"

#3 By M_Black on 2010-06-26 13:12

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ไม่ได้อ่านมานานมากกกกกกกกกกกก ตั้งแต่ปีที่แล้ว =[]=!


มาอ่านอีกทีตอนผุดมาเยอะมากค่ะ ฮา

จำได้ว่ามีคู่อื่นค้าง ใช่มะๆๆๆๆๆ

(หาย้อนอ่านไม่ได้เงอะ)

เหมือนจะมีน้า

แต่ไม่เป็นไรคู่นี้เริ่มต้นมาเนือย ๆ จนน่ารักอ่ะค่า

น่าจะมีตอนพิเศษเพิ่ม =w=

แลดูคุณแม่ยังมิยอมรับ ฮา

สนุกมาก ๆ เลย สมกับที่รอคอยมาเป็นเวลานาน

ดีใจที่จบแฮปปี้นะคะ *คารวะ จขบ.

Hot! Hot! Hot!

#2 By ♂•KLV•♀ on 2010-06-15 14:11

โอ้ววววว..จบเหมือนกะ...ทั้งคู่จะเตรียมฟัดกันต่ออีกยาวเลย5555 Hot!

#1 By เจ้นุช on 2010-05-25 14:20