ตอนนี้ดีดนานมาก มีอะไรหลายๆอย่างทำให้เราไม่สามารถดีดฟิคได้โดยต่อเนื่อง ( ติดเกม โหลดซุปเปอร์จูเนียร์ ( สาบานว่าไม่ได้บ้าเกาหลี แต่มันฮาจริงๆนะ จากการดูรายการทีวีของมันทำให้รู้ซึ้งถึงสัจธรรมข้อหนึ่งว่า * การเป็นดาราต้องทำได้ทุกอย่าง * กร้ากกกกก )  ติดเกม  ติดเกม   งานเข้า ติดเกม เห็นไหมว่าอุปสรรคเยอะมาก แต่ทีมีสาระมีอยู่อันเดียว เหอๆ )
     จะจบวันไหนวะตอนนี้ เหอๆ
     กลายเป็นซีรี่ย์ดองข้ามชาติอีกแล้ว
     เฮ้อ อยากดีดก๋วยเตี๋ยว
     เฮ้อ ชีวิต จะปีสามแหล่ว ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


     ป.ล (ดีดต่อวันที่ 4 ก.ค 52 ) เปิดเทอมงานเยอะมวากกกกกกกกกกก ปีสามบ้าที่สุด หลุมอากาศ ซาตาน ช้างป่า ม้าคึก ( แปลว่า?! ถามเราเราก็ไม่รู้ รู้แต่ งานเยอะสราดดดดดดดดด )


     ป.ป.ล ( มาดีดต่ออีกวันที่ 27 พ.ค 53 ) หนูโดนเลื่อนเปิดเทอม อ่ะกริ้กๆ จะปีสี่แล้ว โอ้วววววว


      ป.ป.ป. ล ( มาดีดต่ออีกวันที่  24 ก.ย 53 ) จะไฟนอลแล้น อ่ะงี้ดดดดดด


      ในที่สุด ก้อได้เอามาลง   ปิดเทอมแย้วววววววว เยๆ


 [ FICTION ] ปิ๊งรักหนุ่มรถตู้  5 
      " ค- คุณจั๊กอย่า อ "
      " ทำไมละโอ๊ค ต่อสิครับ "
      " คุณจั๊ก "
      " โถ่ โอ๊ค ที่อัดวีดีโอพรีเซนต์โอ๊คไว้เนี่ยเพราะจั๊กต้องเอาไปทำรีพอร์ทรายงานความคืบหน้าให้ท่านประธานทราบนะ ไม่งั้นถ้าไม่มีอะไรไปให้ท่านเห็นความคืบหน้าท่านก็ว่าจั๊กอู้งานน่ะสิ  " เปล่าครับ ตอแหลครับ จะอัดเก็บไว้ดูเล่นเวลาว่างๆครับ " น่า นี่มีกล้องจะได้คุ้นเคยกับรูปแบบบริษัทใหญ่ๆไง เหมือนมีตาหลายๆตาจ้องมองเราอยู่ น่าต่อสิ เมื่อกี้กำลังดีเลย "
    " คุณจั๊กอย่าถ่ายวีดีโอเลยนะครับ "
    " ทำไมล่ะ โอ๊คออกจะหล่อขึ้นกล้องจะตายไป อายอะไรกัน " ถ้าไม่เป็นแร็ปเปอร์ขนาดนี้ จะจับไปส่งให้เพื่อนที่เป็นโมเดลลิ่งแล้ววว
    " ถ่ายผมมันเปลืองเมมนะครับ " อะไรของเค้าเนี่ย " ถ่ายตอนงี่เง่าๆน่าอายจะตายไป "
    " น่าๆ เมมก็เมมจั๊กน่าโอ๊ค ต่อเร็วๆ โปรเจคนี้ต้องจบนะวันนี้ ช้าเดี๋ยวรถตู้หมดนะ "
    " จริงด้วย " โอ๊คทำท่าเหมือนเพิ่งนึกได้ " งั้นต่อจากที่ค้างไว้เลยนะครับ "
    " อืม "
     " จากรูปแบบของสินค้าตัวนี้ เป็นวัสดุสังเคราะห์ที่ใช้ได้ทั้งในงานก่อสร้างภายนอกและงานตกแต่งภายใน มีคุณสมบัติ.... " อืม หล่อ มุมซ้ายก็หล่อ มุมขวาก็หล่อ หน้าตรงก็หล่อ อะไรมันจะหล่อได้ทุกมุมขนาดนี้ " โดยวิธีการติดตั้งนั้นสามารถทำได้สะดวกรวดเร็ว.... " ถึงอยู่โอทีไม่ได้ตังค์ แบบนี้ก็โอเค  มือยังถือกล้องอัดไว้ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมะม่วงในจานมากิน ก็ขวัญใจมหาชนของผมอีกนั่นแหละครับ ปอกให้
     โอ๊คยังคงพรีเซนต์ต่อไปท่ามกลางความเคลิ้บเคลิ้มของผม  ผ่านมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว การพรีเซนต์ของโอ๊คก้าวหน้าไปเล็กน้อย ตอนนี้สำนวนแร็ปเปอร์ค่อยๆหายไปซึ่งกว่าผมจะกำจัดมันไปได้นี่ใช้เวลากว่าชาติเศษ แต่จริงๆหายไปช้าหน่อยก็ดีนะ เพราะวิธีการกำจัดของผมน่ะคือการเอาคาราโอเกะมาที่ออฟฟิส ให้โอ๊คร้องเพลงให้ฟัง(อย่ามาว่าผมนะ มันเป็นหลักจั๊กวิทยานะเฟร้ยยยยย ว่าถ้าคนเรามีความกลัวที่มากกว่าความกลัวที่มีอยู่เดิมขึ้นมา จะสามารถเอาชนะความกลัวเดิมไปได้ ตอนนี้โอ๊คเลยย้ายเอาความเขินอายไปไว้ตอนร้องคาราโอเกะหมด  เวลาพรีเซนต์เลยชิวขึ้น ประกอบกับข้อเสนอของผมที่ว่า ถ้าพรีเซนต์ดีขึ้นก็ไม่ต้องร้อง วิธีทุเรศไปหน่อยแต่ก็ได้ผลเหอะ  )ซึ่งแต่ละเพลงผมบรรจงเลือกมาแล้วโดยเฉพาะ อย่างเช่น  " มากมาย " " ขอหึง นิดนึงนะ " " อยากถูกเรียกว่าแฟน " ถ้าสังเกตดูจะพบว่า มีแต่เพลงบี้ เดอะสตาร์  เพลงบี้ต้องมีความกล้าพอสมควรครับถึงร้องออกมาได้ แล้วก็ อีกอย่างนะ ได้ยินโอ๊คร้อง " บอกได้แค่รัก มากมาย รักเธอมากมาย ไม่มีหน่วยวัดได้หรอกความรักนี้ " นี่ ยิ่งท่อนแร็ปเพลงนี้นะ โคตรคุ้มม  ฟังตอนอยู่กันสองต่อสอง   ( เวลาเริ่มคอร์สสานรักของผมกับโอ๊คคือหลังเลิกงานครับ ) กำไรเห็นๆ กร้ากกกกก 
     " ...ขอบคุณครับ " ขวัญใจมหาชนของผมพรีเซนต์จบโปรเจ็คแล้ว ถึงคอร์สสานรักของวันนี้จะจบแล้ว แต่เวลาระหว่างเรากำลังจะเริ่ม กริ้บกริ้วววว  " คุณจั๊กครับ คุณจั๊ก "
     " อ่า ฟังอยู่ๆ วันนี้ดีขึ้นเยอะเลยโอ๊ค แต่โอ๊คต้องระวังอย่าทำท่าเหมือนก้มหน้าหลบคนฟัง " มีหน้าหล่อๆก็โชว์ให้ชาวโลกดูซะนะครับ " แล้วก็พรุ่งนี้ลองพูดแบบไม่มีโพยนะ" ที่เห็นพูดคล่องๆนี่ เจ้าตัวเค้าไปนั่งลิสต์โพยมาครับว่าต้องพูดอะไรบ้าง  เหมือนว่า สาเหตุนึงที่ทำให้โอ๊คเครียดและกลัวพรีเซนต์คือ เวลาต้องออกไปพูดจะลืมว่าต้องพูดอะไรบ้าง เรียงลำดับเรื่องที่พูดไม่รู้เรื่อง ส่งผลต่อเนื่องทำให้กลายเป็นมนุษย์แร็ปเปอร์ ถ้ามีโพยสักนิดจะอุ่นใจเหมือนมีฮิตาชิ  แต่ในการพรีเซนต์จริงมันห้ามมีโพยครับ
     " คุณจั๊ก ขอเขียนเมโมอีกสองวันเถอะนะครับ "
     " ถ้าจะใช้โพยอีกสองวัน พรุ่งนี้ตอนพักกลางวันโอ๊คต้องร้องคาราโอเกะโชว์พวกพี่ๆในออฟฟิสห้าเพลงนะ เพลงที่เคยร้องน่ะ เอาป่าว "
     โอ๊คทำหน้าหงอยไป ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า " พรุ่งนี้ไม่ใช้เมโมแล้วก็ได้ครับ "โถ ขวัญใจมหาชนของผม อย่าทำหน้าแบบนั้น จั๊กไม่ได้อยากจะใจร้ายใจดำกับโอ๊คเลยแม้แต่นิด แต่จั๊กจำเป็นต้องทำเพื่อโอ๊คนะครับ เบ่เบ๋
     " อ่ะ ลดให้เหลือสองเพลงก็ได้นะโอ๊ค "
     " ไม่ละกันครับ "
     " ไม่เอาจริงง่ะ "เอาหน่อยดิ พี่ๆเค้าจะได้มีความสุขน่า
     " ไม่ดีกว่า " ตอบงึมงำๆน่ารักจริงๆคนอะไรให้ตายเหอะ
     " ไม่โกรธจั๊กนะโอ๊ค " ถ้าโอ๊คโกรธจั๊กคงเสียใจแย่เลยน้า
     " ไม่หรอกครับ คุณจั๊กอุตส่าห์เสียเวลาหลังเลิกงานมาช่วยสอนให้ "
      " จริงนะ "
      " ครับ "
      " งั้นเก็บของเหอะ กลับบ้านกัน " บ้านของเรา อุอุ ยังครับยัง ข้ามขั้นไปนิดนึง รออีกสักพักนะครับคุณผู้อ่าน อ่า แอบคิดกันรึเปล่าว่าตกลงนี่ผมเปลี่ยนรสนิยมทางเพศไปแล้วงั้นรึ อันนี้ผมก็สงสัยตัวเองอยู่เหมือนกันครับ พูดตามตรงว่าตัวผมนั้นนิยมในสตรีเพศที่สวยและเอ็กซ์เป็นอาจิณ  พร้อมๆไปกับการมีนิสัยที่เมื่อถูกใจอะไรสักอย่างผมจะสามารถทำอะไรก็ได้เพื่อไล่ตามไปอยู่ใกล้ๆสิ่งที่ถูกใจ เป็นพวกที่ไล่ตามความต้องการของตัวเองอย่างไม่ลืมหูลืมตา( ถึงแม้ในบางครั้งจะเป็นแฟนชาวบ้าน แต่ผมก็แค่ตามไปจุ๊กจิ๊กกุ๊กกิ๊กนิดหน่อยนา ไม่ได้จ้องแย่งแฟนใคร แต่เมิงอย่าเผลอละกัน เหอๆ) ปกติความถูกใจมันไปกันได้กับความนิยมสตรีเพศของผม แต่รอบนี้มันดันขัดกันเสียได้ ผมก็งงตัวเองเหมือนกัน  แต่ที่ผมรู้แน่ๆคือ ตอนนี้ผมมีความสุขกับการไล่ตามผู้ชายคนนี้อย่างไม่ลืมหูลืมตา เฉพาะกับผู้ชายคนนี้ ไม่ใช่กับผู้ชายทุกคน เพราะงั้น อย่าเพิ่งคิดว่าผมเป็นเกย์ โอเค้
      " ครับ " โอ๊คตอบก่อนจะเริ่มเก็บแฟ้มเอกสารที่วางกระจายไปทั่วโต๊ะ " วันนี้คุณจั๊กจะกลับรถตู้มั้ยครับ "
      " กลับด้วยๆ " อ่า นี่แหละ เวลาที่จั๊กรอมาทั้งวัน " ลงรถไฟฟ้าเหมือนเดิมแหละ "
      " ครับ "
      เราเก็บของกันเงียบๆอีกสักพัก ก่อนที่จะจัดการช่วยกันเช็คว่าปิดไฟทุกห้องรึยัง ตรวจออฟฟิสให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินไปรอรถตู้ที่ถนนหน้าออฟฟิสกันสองคน
       " โอ๊ค "
       " ครับ "
       " โอ๊คต้องรีบกลับรึเปล่า "อ่า ลองชวนดูดีกว่า
       " ไม่ครับ "
       "  แวะไปหาอะไรกินแถวรถไฟฟ้ามั้ย "
       " ได้ครับ กำลังคิดอยู่พอดีเลยว่าเย็นนี้จะกินอะไรดี " นี่จะสองทุ่มแล้วครับ เลยเย็นมาเยอะแล้วครับโอ๊ค
       "  แล้วปกติโอ๊คกินข้าวเย็นที่ไหนอ่ะ แถวคอนโดเหรอ " ตาโอ๊คเป็นหนุ่มเมืองเหนือที่ลงมาทำงานอยู่กรุงเทพ เช่าคอนโดอยู่คนเดียว สนใจหาเมดแชร์ค่าห้องมั้ยคร้าบบบบ
       " ก็ บางทีน่ะครับ แต่แถวนั้นถ้าเลยสองทุ่มไปจะไม่ค่อยมีอะไรขายแล้ว ถ้ากลับดึกๆก็ทำอะไรนิดๆหน่อยๆกินเอง "
       " ทำกับข้าวเป็นด้วยเหรอ "ว้าวๆ แม่ศรีเรือน
       " ก็พอเป็นนิดหน่อยน่ะครับ "
       "ทำอะไรกินบ้างอ่ะ  "
       " ส่วนมากก็ ไข่เจียว มาม่าผัด ผัดผัก อะไรพวกนี้น่ะครับ " นี่จั๊กว่ามันก็จะครบแล้วนะ ต้มผัดแกงทอดหอมอร่อยในพริบตา คู่ครัวรสดี
      สักพัก รถตู้ก็มา ผมกับโอ๊คเปิดประตูด้านข้างคนขับขึ้นไปนั่ง โดยที่ผมขึ้นก่อน เพราะอย่างน้อยผมก็ตัวเล็กกว่าโอ๊ค จะให้ขวัญใจมหาชนของผมลำบากลำบนมุดเข้าไปนั่งระหว่างเกียร์ก็ใช่ที่ รสชาติการนั่งรถตู้ข้างๆตาโอ๊คนี่ทำเอาผมติดใจจนน้องเฟอร์ที่รักที่ตอนนี้ซ่อมเสร็จแล้วมีอันตกกระป๋อง ยังคงนอนเอ้งเท้งไม่ได้รับการเหลียวแลอยู่ในโรงรถที่บ้าน เพื่อความอินกับชีวิตพนักงานกินเงินเดือนตัวน้อยๆ(ซึ่งโดยปกติวิสัยไม่ควรขับเฟอร์รารี่มาทำงานที่ได้เงินเดือนเดือนละหมื่นแปด ) ผมใช้บริการขนส่งมวลชนทั้งขาออกจากบ้านและขากลับครับ  คุณรู้มั้ย ผมต้องทนแหกขี้ตาตื่นเร็วกว่าปกติตั้งสองชั่วโมงเพื่อมาออฟฟิสให้ทันตอกบัตร การตอกบัตรมันช่างบั่นทอนสุขภาพจิตอย่างแรงผมมักจะพยายามมาให้ทันตอนเก้าโมงตรงทุกวันเพื่อจะได้ให้เครื่องตอกบัตรมันเป็นเลข 9.00 เรียงกันในบัตรอย่างสวยงาม (กะว่าครบทั้งเดือนจะถ่ายรูปเอาไปอวดแม่ซะหน่อย เพราะแม่ผมปรามาสผมไว้เยอะครับว่าน้ำหน้าอย่างจั๊กตื่นไปตอกบัตรแบบพนักงานกินเงินเดือนทั่วไปไม่ทันหรอกลูก เลิกทำอะไรผิดวิสัยแล้วกลับมาทำงานที่นูวีเดียเถ้อะ โดนหยามขนาดนี้มาใครจะไปทนได้ แล้วแม่จะได้เห็นว่าจั๊กก็ทำได้นะเฟ้ยถ้าจะทำ ฮ่าฮ่า ) แต่ เครื่องตอกบัตรมันไม่เคยปราณีใคร ช้าไปสองนาทีแม่งก็ไม่ให้อภัยผมมันจะฟ้องตัวเลขขึ้นมาประจาน ทำให้รูปแบบการซ้ำของตัวเลขในบัตรตอกของผมหมดความงาม ช่างโหดร้ายเหลือเกิน    

    ผิดกับตาโอ๊คขวัญใจของผม รายนี้ถึงตั้งแต่แปดโมงนิดๆ มีเวลาเข้ามาเก็บของ สำรวจอาหารขนมในครัวออฟฟิส เดินออกไปซื้อเสบียงมาเติมให้ไว้กินเล่นตอนทำงานกัน แล้วกลับมาตอกบัตรตอนเก้าโมง คนอะไรเนี่ย ทั้งน่ารักทั้งตรงเวลา  อ่า พล่ามกับตัวเองมาเยอะแล้ว คุยกับโอ๊คมั่งท่าจะดีกว่า 
     ระหว่างทางผมกับโอ๊คก็คุยอะไรเล็กๆน้อยกันไปเรื่อยๆ จนผมถามเรื่องที่ทำงาน ทำให้ผมได้รู้ว่า โอ๊คเคยไปสมัครงานที่นูวีเดียสองรอบ แต่ไม่ได้แม้แต่จะเข้าสอบสัมภาษณ์ ถ้ากลับไปคราวนี้ อย่างแรกที่คิดจะทำคือ ตรวจสอบโครงสร้างบุคลากรฝ่ายบุคคล สงสัยต้องรื้อทิ้งขนานใหญ่แล้ว
      " แล้วคุณจั๊กตอนอยู่นูวีเดียทำงานฝ่ายไหนเหรอครับ "
      " ฝ่ายตลาด แต่ส่วนใหญ่เป็นฝ่ายขายมากกว่า ไม่ค่อยได้วิเคราะห์ " โอ้ว จั๊ก นายนี่จะเก่งอะไรอย่างนี้  โกหกได้ฉับไวยังกะพูดความจริง
      "  งานฝ่ายขายน่ะยากกว่าฝ่ายวิเคราะห์ตั้งเยอะครับ "
      " ไม่หรอกน่า เดี๋ยวถ้าโอ๊คพรีเซนต์ได้ (เป็นผู้เป็นคน ) โอ๊คก็จะรู้ว่ามันไม่ยากเลย จริงๆ "
      " ไม่หรอกครับ "
       " ตอนเรียนมหาลัยโอ๊คยังผ่านมาได้เลย  ทำได้อยู่แล้วแหละ โอ๊คแค่กังวลไปเอง  "
       " ก- ก็ตอนนั้น เวลาพรีเซนต์ก็อยู่ในห้องเดิมนี่ครับ เพื่อนที่ฟังก็เพื่อนห้องเดียวกัน มันไม่เหมือนแบบตอนนี้ที่ต้องเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาทุกครั้ง "
       " ประมาณว่าเคยชินงั้นเหอะ "
       " ประมาณนั้นน่ะครับ "
       " งั้นที่โอ๊คพรีเซนต์กับจั๊กดีขึ้นก็เพราะว่าจั๊กเป็นคนคุ้นเคยของโอ๊คแล้วใช่ป่ะ " ได้ทีๆ ขอหยอดหน่อย
       " ก- ก็ อ่า ก็ ครับ "
       " เป็นคนคุ้นเคยแล้วอีกหน่อยขอเป็นคนสนิทได้มั้ย "
       " เราก็เป็น เป็น เป็นเพื่อนกันอยู่แล้วนี่ครับคุณจั๊ก " เป็นเพื่อนเหรอ อืม สำหรับตอนนี้ก็โอเคแล้วน่า แล้วเราคิดจะเป็นอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่เพื่อน
       " อืม "แต่ไอ้ความรู้สึกผิดหวังเล็กๆนี่มันคืออะไรน่ะ
       " ขอโทษครับ "
       " อะไรเหรอโอ๊ค " การที่โอ๊คขอโทษมันยิ่งทำให้ผมรู้สึกแปลกๆมากขึ้น มันหมายความว่ายังไงกันแน่
       " ไม่มีอะไรครับ "
        เกิดช่องว่างระหว่างคำพูดของผมกับโอ๊ค เราทั้งคู่เงียบไปสักพัก จนกระทั่งมาถึงปลายทาง โอ๊คเดินนำผมไปที่ร้านข้าวต้มรอบดึกแห่งหนึ่ง มีกับข้าวหน้าตาน่ากินเรียงอยู่เต็มตู้ เรานั่งลงสั่งอาหารสักพัก โอ๊คก็เป็นฝ่ายเริ่มพูดขึ้นมาก่อนว่า
        " คุณจั๊ก ไม่ได้โกรธผมใช่มั้ยครับ "
        " จั๊กจะโกรธโอ๊คเรื่องอะไร ไม่เห็นมีอะไรเลย "
        " ก ก็ ก็ที่ผมเหมารวมว่าคุณจั๊กเป็นเพื่อน แต่จริงๆคุณจั๊กอาจจะ.. " อย่า อย่ามาเว้นช่วงตอนนี้ อย่ามาทำให้คิดอะไรไปมากกว่านี้นะ
        " อาจจะ ... " อย่าเว้นครับอย่าเว้น เว้นแล้วเครียด "
        " อาจจะคิดว่าเราเป็นแค่คนรู้จักในฐานะเพื่อนร่วมงานแค่นั้น เพราะเราเพิ่งเจอกันไม่นาน " โห่ มาทำให้เครียด อย่ามาพูดแบบนี้บ่อยนะ " คุณจั๊กไม่โกรธใช่มั้ยครับ "จะตอบได้มั้ยว่าไม่ได้โกรธที่คิดแบบแอบๆกีดกัน แต่แอบเคืองที่มาพูดให้มีความหวัง
      หวังอะไร
      นั่นดิ หวังอะไรวะ
      " ไม่หรอก  ถ้าโอ๊คบอกว่าจั๊กไม่ใช่เพื่อนสิ อันนี้น่าโกรธ "
      " จริงๆนะครับ "
      " แน่นอน "
      " ขอบคุณนะครับคุณจั๊ก "
      " เฮ้ๆ เพื่อนกันมาคงมาคุณอะไร เรียกจั๊กเฉยๆก็พอ " หรือจะเรียก จั๊กจ๋า มายฮันนี่ หรือจั๊กจั๊กเบ่เบ๋ ก็ได้นะโอ๊คนะ
      " อ่า ก็ งั้นก็ จั๊ก เดี๋ยวผมไปตักน้ำแข็งก่อนนะ "พ่อหนุ่มเมืองเหนือเอ่ยก่อนจะหยิบแก้วน้ำแล้วลุกไปตักน้ำแข็ง
      ทัศนวิสัยการมองของผมติดตามหลังตาโอ๊คไปติดๆ โอ้ว ด้านหน้า ด้านข้าง ด้านไหนมุมไหนก็ช่างดูดีไปทุกมุม ถ้าไม่ติดว่าเป็นคนอ๊ายอายขนาดนี้ป่านนี้มีแฟนเป็นกุรุสแล้วแหงแหงม เอ แล้วถ้าเกิดเราไปช่วยแก้นิสัยอ๊ายอายของโอ๊คได้สำเร็จนี่ไม่เท่ากับว่าเปิดโอกาสให้มีสตรีชะนีนางใดเข้ามากล้ำกรายได้ง่ายๆงั้นรึ
      คิดแล้วชักอยากจะเลี้ยงไข้ไว้นิดๆแล้วสิเนี่ย
      เฮ้ออออ ลำบากใจนิดๆแล้วแฮะ

------- ติดตามต่อตอนต่อไปด้วยนะจ๊ะ 55555-----------------

Comment

Comment:

Tweet

เข้าบล้อกเขาไปเอาแถกด้วย
อาสุกะจังมาแล้วนะเล่ม9 พอรู้เหตุที่คาสึงะเกลียดอาสุกะจังแล้วยิ่งฮาโคตร