เอิ้ก ทำไงดี ติดลมซะแหล่วเด้อ
ก๋วยเตี๋ยวก็อยากดีด แต่ว่าพรากจากเรื่องนี้ไปไม่ด้ายยยยยยยยยยย
เอาเป็นว่าเด๋วจบตอนนี้จะไปพักดีดก๋วยเตี๋ยวมาสลับบ้างดีกว่า ( เด๋วก๋วยเตี๋ยวจะรันทดเกินไป โดนปาดไปสองซีรี่ย์ สะเทือนใจเกินนนน )
[ FICTION ] ปิ๊งรักหนุ่มรถตู้ 3
" คุณโอ๊ค สวัสดีค่ะ "
" ส - สวัสดีครับ " ผมเอ่ยทักเล็กน้อย คุณนาวส่งยิ้มให้หนึ่งที ขอโทษนะครับที่ผมหลบตา แต่ไม่ชินสักทีน่ะครับ
คุณนาวหัวเราะนิดหน่อย แล้วยิ้มให้ ก่อนจะพูดขึ้นว่า " อยู่ออฟฟิสนี้มาปีครึ่งยังจะเขินอะไรอีกคะคุณโอ๊ค อืม ที่แวะมานี่จะบอกว่า ท่านประธานเรียกพบแน่ะค่ะ " ท่านประธานงั้นเหรอ เรียกเราไปมีอะไรน่ะ สังหรณ์ใจยังไงชอบกล
" ครับ ขอบคุณมากนะครับที่มาบอก " พูดก่อนจะเดินตามคุณนาวไปที่ห้องประธาน
คุณนาวเคาะประตูห้องท่านประธาน " ท่านคะ คุณโอ๊คมาแล้วค่ะ "
" เข้ามาเลย "
คุณนาวกับผมเดินเข้าไปพบท่านประธานในห้อง ท่านประธานเงยหน้าจากกองเอกสารขึ้นมาเอ่ยทักผม " โอ๊ค นั่งสิ นาว ฉันขอกาแฟแก้วนึง "
" ค่ะ ท่าน " คุณนาวรับคำก่อนเดินออกจากห้องไป
" โอ๊ค " ท่านประธานเอ่ยเรียกผม รู้สึกสังหรณ์ว่าจะเป็นเรื่องไม่ดียังไงไม่รู้ หรือท่านจะหักเงินเดือนที่เมื่อวานแอบเลิกงานก่อนสามนาทีนะ ขอโทษครับท่าน
" ค - ครับ "
" เวลามีคนเรียกยังสะดุ้งเหมือนเดิมเลยนะ " พูดจบ ท่านประธานก็หัวเราะเล็กน้อย
" อ่า ก็ ครับ "
" น่า โอ๊ค ไม่ต้องเครียด สบายๆ ที่ฉันเรียกมาวันนี้ไม่ได้มีอะไรมากหรอก รู้แล้วใช่มั้ย ที่ตาอ๊อฟซิ่งมอไซค์ขาหักอยู่โรงพยาบาลน่ะ "
" ครับ ท่าน "
" แล้วพอดีวันมะรืนนี้น่ะ เราต้องไปขายโปรเจ็กต์สีพลามา " ขาย ขายอะไร " ที่นูวีเดีย โอ๊คก็เคยไปนูวีเดียแล้วนี่ ที่ไปโคงานกับทีมตลาดเค้า งานปูนพีพีเอน่ะ ยังจำได้ใช่มั้ย "
" น น นูวีเดีย ที่บริษัทใหญ่ๆ " ห้องพรีเซนต์เป็นอัฒจรรย์ร้อยห้าสิบที่นั่งรูปครึ่งวงกลม มีจอแอลซีดีร้อยนิ้วฉายคนพรีเซนต์ขึ้นจอ เป็นห้องที่น่ากลัวมากๆ " จ จำได้ครับท่าน "
" คนที่ต้องไปพรีเซนต์น่ะเป็นตาอ๊อฟ แต่ก็อย่างที่รู้ละนะ ตาอ๊อฟคงไปไม่ได้ ฉันเลยอยากให้เธอไปแทน "
" ท ทำไมต้องเป็นผมล่ะครับท่าน "
" โปรเจ็กต์นี้เธอเป็นคนทำทั้งหมดกับตาอ๊อฟใช่มั้ยล่ะโอ๊ค ไม่มีใครรู้เรื่องโปรเจ็กนี้เท่าเธอแล้วนะ "
" ผมว่าผมคงทำไม่ได้หรอกครับท่าน "
" ถ้าต้องทำน่าจะทำได้นะ โอ๊ค " ท่านประธานเปลี่ยนจากการพูดคุยแบบสบายๆเป็นบรรยากาศที่ตึงเครียดขึ้น " โอ๊ค เธอพอใจกับสภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้เหรอ "
" พ - พอใจครับท่าน "
" โอ๊ค เธอเป็นคนเก่งนะ ทุกโปรเจ็กต์ที่เธอวิเคราะห์ไม่เคยพลาด เธอขยัน ตั้งใจทำงานสม่ำเสมอ งานที่เธอให้บริษัทมันมากเกินเงินเดือนเธอไปเยอะนะ เธอรู้ตัวมั้ย "
" ม ไม่ขนาดนั้นหรอกครับท่าน "
" แต่ฉันขึ้นเงินเดือนให้เธอไม่ได้ เพราะอยู่มาปีครึ่งเธอไม่ยอมออกไปพรีเซนต์งานเลยสักที่ "
" ท่านครับ " โถ่ อย่าทำแบบนี้สิครับท่าน
" แล้วเผอิญเธอมันโชคดีที่มีแต่คนรัก พอเห็นเธอเครียด พวกรุ่นพี่ในแผนกก็รีบเสนอตัวมาแทนหมด " ท่านประธานจ้องหน้าผม เว้นระยะไปสักพักก่อนจะพูดต่อ " แต่ทุกคนก็คิดเหมือนกันแล้วนะว่าเราจะปล่อยให้เธอเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ โอ๊ค ถ้าเธอไปขายงานนี้ผ่าน ฉันคงสามารถขึ้นเงินเดือนให้เธอได้ "
" ข ขอบคุณครับ แต่ผมว่า ไม่เอาดีกว่า " เกิดงานบริษัทเจ๊งไปเพราะผม ก็แย่สิครับ
" นี่ถ้าเป็นคนอื่นเค้ารับข้อเสนอนี้ด้วยความยินดีไปแล้วนะโอ๊ค แล้วแต่เธอละกันนะโอ๊ค ฉันไม่อยากจะพูดแบบนี้เลยนะ แต่ว่า กว่าเธอจะได้งานที่บริษัทนี้ สมัครมากี่ที่ล่ะ "
" ห้าที่ครับท่าน "
" แล้วที่ไม่ได้เพราะ ไม่ต้องตอบ ฉันรู้ สอบสัมภาษณ์ไม่ผ่านสินะ "
" ค ครับท่าน "
" ถ้าต้องออกไปเดินสมัครงานใหม่คงจะลำบากน่าดูนะโอ๊ค ยิ่งเศรษฐกิจแบบนี้ "
" ท ท่านจะไล่ผมออกเหรอครับ "
" มันขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอ แต่ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็ไม่อยากให้เธอไป แต่ก็อย่างที่บอกล่ะนะ มันอยู่ที่การตัดสินใจของเธอ "
" ผ ผม จะ ( จะจำใจ )ไปพ-พ -พรีเซนต์งานนี้ครับ " ผมได้ยินเสียงกุกกักอยู่หลังบานประตู แต่ช่างมันเถอะ ตอนนี้ผมไม่สนใจอะไรแล้วล่ะ ต่อจากนี้ชีวิตผมถึงจุดจบแล้วนี่ แม่ โอ๊คฮักแม่นะเจ้า อุ๊ อ้ายบ่อยู่ดูแลตัวเองดีๆ เจ้ายังละอ่อนต้องตั้งใจเฮียน เฮียนจบมาทำงานดีๆ อย่าให้แม่ต้องอิดต้องห่วง....... (ภาษาเหนือวันละคำ - อันนี้เราเสิรซ์มาอ่ะนะ การเรียงประโยคไม่แน่ใจว่าถูกมั้ย ถ้ามีอะไรผิด ผู้รู้ช่วยบอกจักขอบพระคุณยิ่ง เริ่มเลยนะ อ้าย = พี่ชาย , เด็ก = ละอ่อน , รัก=ฮัก ,อิด= เหนื่อย คร่าวๆประมาณนี้ )
" ฉันหวังจะได้ยินคำนี้อยู่ล่ะนะโอ๊ค เอาล่ะ งานที่เธอทำค้างไว้เมื่อวานฉันอนุญาติให้พักไว้ก่อน ให้เธอเอาเวลามาเตรียมงานพรีเซนต์นะ " ท่านประธานเอ่ยขัดการกิ้ดเติงแม่ ( คิดถึงแม่ )ของเปิ้น ( ผม ) ก่อนจะส่งแฟ้มเอกสารที่มันเคยอยู่ที่ผมกับพี่อ๊อฟมาเกือบเดือนกลับคืนมาให้ผม " นี่ข้อมูล ฉันว่าเธอจำทั้งหมดได้อยู่แล้วล่ะโอ๊ค นะ ฝากด้วยนะ " ท่านประธานส่งยิ้มอ่อนโยนให้ผม
" ค ครับ " ผมรับแฟ้มเอกสารจากท่านประธาน " งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ "
" เธอคงไม่คิดว่าฉันแกล้งเธอนะโอ๊ค " ขอโทษนะครับที่แอบคิดไปนิดนึง " ฉันอยากเห็นความก้าวหน้าของคนที่ทุ่มเทแบบเธอ " ผมรู้ว่าท่านใจดีกับผมมากขนาดไหน แต่ต่อจากนี้มันคงจบไปหมดแล้วล่ะ ผมคงมีชีวิตอยู่ได้จนถึงก่อนพรีเซนต์เท่านั้น ต่อจากนั้นผมคงต้องรีบยื่นใบลาออกก่อนที่ท่านจะทราบว่าขายงานไม่ผ่าน ไม่มีหน้ามาลาพี่ๆเพราะผมทำให้มาตรฐานงานของบริษัทที่พี่ๆอุตส่าห์สร้างมันจนเป็นที่ยอมรับทั้งๆที่เราเป็นบริษัทไม่ใหญ่พังไปในคราวเดียว ผมขอโทษ ผมขอโทษที่เป็นแบบนี้
" ผมขอโทษนะครับที่เป็นแบบนี้ "
" ฉันเชื่อว่าเธอต้องขายงานนี้ผ่าน เธอทำได้แน่ " ท่านประธานกล่าวทิ้งท้ายก่อนผมเดินออกจากห้อง ผมรู้สึกขอบคุณในความเมตตาของท่านเหลือเกิน ขอบคุณมากครับที่พยายามดันคนไม่ได้เรื่องอย่างผม
ผมเปิดประตูห้องออกมา เห็นพี่ๆในแผนกหลายคนยืนออกันเอาหูแนบกำแพงหน้าห้อง " พวกพี่มาทำอะไรกันเหรอครับ "
" พวกกูมายืนดูวิวน่ะ ไอ้โอ๊ค " พี่ตรีเอ่ยขึ้นมาก่อน " แดดตอนเที่ยงซ้วยสวย เนอะ " พี่ๆที่เหลือผงกหัวหงึกๆรับคำตาม " ว่าแต่มึงเหอะ อย่าทำหน้าเหมือนขับรถทับหมาที่เลี้ยงไว้ตายแบบนี้ดิวะ "
" เฮ้ย ไปขายที่นูวีเดียน่ะขายง่ายเว้ย เรากับเค้าสนิทกัน ไงๆเค้าก็ซื้อเราชัวร์เว้ย พูดเหมือนเวลาแกอธิบายงานให้พวกพี่ฟังก็ได้เว้ย " ในโลกนี้คงมีแต่พวกพี่แหละครับที่ฟังผมพูดรู้เรื่อง ฮือ
" มานี่มาโอ๊คมา เดี๋ยวระดับเทพแบบพวกกูติวให้รับรองมึงเทิร์นโปรภายในชั่วข้ามคืน พรีเซนต์งานลื่นไหลชะงัด ลูกค้ารักลูกค้าหลง "
" ผมว่าผมจะติดโปรมากกว่าพี่ " ตอนนี้ผมรู้สึกดีใจไปพร้อมๆกับกลัว ดีใจที่ทุกคนคอยเป็นห่วง คอยสอน คอยช่วยผมทุกอย่าง แต่นั่นก็ยิ่งทำให้กลัวมากขึ้นไปอีก กลัวว่าจะทำให้ทุกๆคน ทั้งท่านประธาน พี่ตรี พี่วัส พี่โอ๋ และคนอื่นๆ ผิดหวัง พี่ๆทุกคนคงจะรู้สึกแย่ถ้าผมทำพลาด ผมจะทรยศความใจดีของทุกคนที่คอยยื่นมือช่วยอยู่เสมอ ผมไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น " ผมขอโทษ "
" มาขอโทษอาร้ายยย ไอ้บ้า แกขายได้ชัวร์เว้ย "
" ถ้ามึงไม่เชื่อตัวเอง งั้นมึงเชื่อกูก็ได้ กูบอกว่ามึงขายได้ เชื่อกู มึงขายงานได้ ลื่นไหล ผ่านฉลุย "
" เลิกทำตัวซีดจางแล้วมาเข้าคอร์สลูกค้ารักลูกค้าหลงกับพวกพี่เร็ว จะสอนให้บรรลุขั้นเทพยิ่งกว่าเจอสูตรลัดเกมเลยมึง "
จะด้วยกำลังใจ , การเคี่ยวเข็ญอย่างถึงลูกถึงคนที่หาไม่ได้ในคอร์สพัฒนาบุคลิกภาพทั่วโลก ,การสะกดจิต ( พี่ตรีพยายามสะกดจิตให้ผมคิดว่าตัวเองเป็นจอห์นนี่ เด็ปป ที่ไม่ว่าจะทำตัวเซอร์ขนาดไหน สารรูปยังไง สาวๆทั้งโลกก็ชื่นชมด้วยความคลั่งไคล้ มั่นใจเกินร้อย แต่มันก็ไม่ได้ผล ขอโทษนะครับพี่ตรี ขอโทษนะครับจอห์นนี่ เด็ปป ที่ผมบังอาจจะสะกดจิตว่าตัวเองเป็นจอห์นนี่ เด็ปป ) หรือแม้แต่ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ( เย็นก่อนวันพรีเซนต์ พี่โอ๋ลางานครึ่งวัน พาผมไปไหว้พระเก้าวัด ไปไหว้เจ้าแถวเยาวราช ขนมจีบอร่อยมากครับ ขอบคุณนะครับพี่โอ๋ ไม่ใช่สิ ขอโทษครับที่นอกเรื่อง ) ซึ่งทุกๆอย่างในช่วงสองวันที่ผ่านมา ดันผมให้มาอยู่ตรงนี้จนได้.... บนเวทีหน้าห้องสัมมนาอัฒจรรย์รูปครึ่งวงกลมร้อยห้าสิบที่นั่ง พร้อมจอแอลซีดี ที่ตอนนี้เปลี่ยนจากร้อยนิ้วจอเดียวเป็นห้าสิบนิ้วแทน แต่ว่า มีสามจอ ( ฮือ ) ของบริษัทนูวีเดีย คอปอเรชั่น ผมอยากจะหายไปจากตรงนี้ ทำไม่ได้แน่ๆ ไม่ได้ ไม่
คนของนูวีเดียเริ่มทยอยเข้ามา ทำไมพวกพนักงานผู้หญิงต้องมองผมกันทุกคนเลย ทุกคนมองแล้วยิ้มให้ พอผมยิ้มตอบ ทำไมเค้าต้องหันไปคุยกับเพื่อนเค้าด้วยล่ะ หรือ หรือว่า " นี่เธอ ดูไอ้หน้าโง่ที่มาวันนี้สิ ลืมรูดซิปกางเกงแน่ะ ยังจะยิ้มตอบอีก เสร่อจริงๆ " ก็ไม่นะ เราก็เช็คเรีบยร้อยแล้วนี่นา ทำไมนะ ไม่เข้าใจเลย ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว ทำไมพวกผู้หญิงถึงชอบแกล้งเราก็ไม่รู้ ชอบมองๆจ้องๆแล้วก็ยิ้มไม่หยุด บางคนก็เดินเข้ามาคุย มาคล้องแขน แล้วขอเบอร์ ทำไมกัน หรือชาติก่อนเรามันเป็นคนไม่ดี ชอบทำร้ายผู้หญิงกันนะ ชาตินี้จึงต้องเกิดมาใช้กรรม ต้องไปทำบุญที่ไหนผลกรรมจะทุเลาลงได้บ้าง ฮือ ผมขอโทษ
------------------------------------------------------------------------------------------
วันนี้ผมเข้าออฟฟิสมาทั้งๆที่ขี้เกียจตัวเป็นขน แต่ก็ต้องมาเพราะแม่โทรมาสั่งว่าให้มาเป็นรักษาการณ์แทนประธาน ( ที่มัวช๊อปปิ้งเพลินจนตกเครื่องบิน กลับมาไม่ทัน ) แล้วก็สั่งนักหนาว่า ต้องซื้องานของ SLK เท่านั้น ( คนเขียน - บริษัท SLK นะ มันจะมีบางตอนที่เผลอพิมพ์ SLD ขออภัยด้วยเน้อ ) ก็น่าจะงั้นอยู่แล้วนะ ก็ประธานบริษัทเค้าเล่นแฟกซ์ข้อมูลมาให้ก่อน แล้วโฟนอินมาพรีเซนต์คร่าวๆให้ฟังก่อนง่ะ ครับ เพื่อนแม่ผมมาขายงานเองเลยครับ ( พวกน้าๆแกแอบเม้าท์กันว่า ประธาน SLK ไม่ใช่แค่เพื่อนด้วยครับ เค้าเคยเป็นแฟนเก่าแม่ผม ครับ เข้าใจไม่ผิดครับ ประธาน SLK ชื่อคุณลลิล เป็นผู้หญิง และแน่นอน แม่ผมก็เป็นผู้หญิง ก็จังหวะชีวิตนึงของวัยรุ่นแน่ะครับ ลูกชายที่แสนประเสริฐอย่างผมเข้าใจอยู่แล้วว ) อย่างนี้ใครจะกล้าไม่ซื้อวะ แถมงานที่ส่งมาขายนี่อลังการงานสร้างมาก คนทำโปรเจ็กต์แม่งโคตรเจ๋งง่ะ วิเคราะห์ระยิบระยับโคตร เงินเดือนเท่าไหร่ครับคุณ ผมเบิ้ลให้สองเท่า ย้ายมาอยู่นูวีเดียมั้ย แต่แอบแปลกใจนิดนึง หรือวันนี้ SLK ไม่มาวะ ทำไมต้องแอบมาพรีเซนต์ก่อนด้วย แต่เดี๋ยวงี้บริษัทอื่นมันจะหาว่าฮั๊วกันอยู่อ่ะดิ
ผมเดินเข้ามาที่ห้องสัมมนา ที่ตอนนี้พนักงานค่อยๆทยอยกันเข้ามานั่งแล้ว ผมเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ประธาน ผมเห็นไอ้คุณขจรมองตาปลิ้น ผมเลยเอาป้าย " รักษาการณ์ประธาน " ขึ้นมาวางแทน ผมไม่คิดจะยึดอำนาจแม่หรอกครับ ชีวิตวัยหนุ่มของผมคงจืดชืดถ้าหากต้องมาบริหารบริษัทก่อนวัยอันควร ความหล่ออันหาที่สุดไม่ได้ของผมจะต้องโดนทำลายด้วยการทำงานอย่างเหนื่อยยาก เวลาเพื่อสาวๆที่น่ารัก ก็จะต้องโดนบั่นทอนหายไป ( คนเขียน - ได้ข่าวว่าเพิ่งโดนบอกเลิกมาไม่ใช่เหรอ / จั๊ก - หยุดเลย อุตส่าห์แกล้งทำเป็นลืมแล้วนะ แมร่ง ฮือ )
ตอนนี้ ทุกบริษัทมาครบแล้ว นั่นก็ SLK นี่หว่า แล้วเมื่อวานประธานโทรมาพรีเซนต์ก่อนทำไมวะ วันนี้ก็ส่งลูกน้องมานี่นา ผมสงสัยและข้องใจเป็นอย่างมาก จนกระทั่งคนของ SLK ออกมาเตรียมพรีเซนต์ ถ้าผมไม่ได้จำผิด หรือ ละเมอเพ้อเจ้อจนเกินไป ตัวแทน SLK ที่อยู่ตรงหน้าคือโอ๊ค พ่อแร็ปเปอร์ประธานสมาคมขออภัยแห่งประเทศไทยที่หล่อมากกกกกกของพี่ศิ (แอบอยากบอกว่าเป็นขวัญใจคนใหม่ของผมด้วย รู้สึกดีกับเจ้าหมอนี่เป็นพิเศษ ) ไอ้หมอนี่ในชีวิตประจำวันมันยังสนทนากับคนแบบปกติชนเค้าทำกันไม่ได้เล้ย ประธานSLK คิดอะไรส่งโอ๊คมาพรีเซนต์เนี่ย ออ มิน่า เมื่อวานถึงได้โฟนอินมาพรีเซนต์เองก่อน ที่แท้ก็ลูกรักเจ้านายนี่นาโอ๊ค โห หน้าเครียดเชียว อย่าเครียดสิครับโอ๊คครับ หน้าตาดีขนาดนี้ใช้ให้เป็นประโยชน์หน่อยสิ เดี๋ยวไม่อนุญาติให้หล่อกว่าจั๊กนะครับโอ๊ค
" ส ส สวัสดีครับ " เสียงของขวัญใจคนใหม่ของจั๊กดังขึ้นมาจากไมโครโฟน ยังแร็บเปอร์เหมือนเดิม " วันนี้บริษัท อ อ อ เอส แอล เค จะมาเสนอโปรเจ็กต์ประชา ส ส ส " สระบ่อยเดี๋ยวผมร่วงนะครับโอ๊ค " ขอโทษครับ ประชาสัมพันธ์การตลาดของสินค้า สีพ พ พลามา " คงยังไม่รู้ตัวสินะว่าตอนนี้ตัวเองกลายเป็นขวัญใจช่างภาพไปแล้ว อีตากล้องนี่ก็รีบถ่ายขึ้นจอเชียว เค้ายังไม่ทันเริ่มเปิดข้อมูลเลย อย่ามารู้ใจรักษาการประธานสิครับว่าอยากดูโอ๊คเต็มๆจอ
โอ๊คเริ่มพูดขึ้นอีกครั้งหลังจากเริ่มเปิดสไลด์ แล้วเจ้าตัวพยายามยืนหลบอยู่แถวๆหลังคอม ซึ่งขัดใจผมและพนักงานสาวๆอีกครึ่งร้อยที่ดูท่าทางไม่ได้สนใจเนื้องานอันอลังการนี่เท่าไหร่นัก
แต่สนใจคนพรีเซนต์ที่ผมเชื่อว่าถ้าโอ๊คขุดพื้นได้แบบขอมดำดิน โอ๊คคงทำไปแล้ว
การพรีเซนต์งานของโอ๊คดำเนินมาเรื่อยๆ ท่ามกลางความตะกุกตะกักและสำนวน ร ร ร แร็ปเปอร์ " จากตรงนี้จะเห็นได้ว่า ก ก ก การใช้การประชาสัมพันธ์แบบ แบบ แบบนี้จะช่วยให้เข้าถึงกลุ่มลูกค้าด ด ด ด ได้ถึง ป ป แปด " แปดเบามากครับโอ๊ค ได้ยินแต่สิบเก้าเปอร์เซนต์ครับโอ๊คครับ แต่พอดีจั๊กอ่านมาเยอะแล้ว จั๊กจำได้
" สิบเก้าเปอร์เซนต์เหรอ แล้วกล้าขายด้วยนะ " ไอ้แก่ช้างน้ำมันเอาอีกแล้วครับ มันหาเรื่องขวัญใจมหาชนของผมอีกแล้วครับ ก่อนหน้านี้มันซัดโอ๊คไปสามดอกแล้วครับ " เอสแอลเคเห็นบริษัทเราเป็นอะไรเนี่ย ส่งเด็กมาเล่นตลกรึไง "
" ขอโทษด้วยนะครับ " จะว่าไงดี ตอนนี้ผมแอบเห็นโอ๊คมือสั่น หน้าตาที่เครียดอยู่แล้วตอนเริ่มเครียดหนักขึ้นกว่าเดิม โอ๊ค ใจเย็นๆนะครับคนดี พูดต่อเลย จั๊กฟังอยู่นะครับโอ๊ค " จากเมื่อครู่นี้ ..... " โอ๊คยังคงพรีเซนต์ต่อไป ท่ามกลางการจิกกัดของไอ้ช้างน้ำแก่นั่นอีกหลายระลอก มันไม่พอใจตั้งแต่ที่รู้ว่าเราจะซื้องาน เอสแอลเค มันจะดันบริษัทลูกหม้อมันขึ้นมาครับ เฮอะ ยังไม่ทันอ้าปากพวกผมก็เห็นลิ้นช้างแล้วครับว่า มันได้ค่านายหน้าชัวร์ แล้วงานที่เอามาขายก็ปัญญาอ่อน เหอะ สู้งานแน่นอลังการ และคนพรีเซนต์น่ารักระดับเทพ ขวัญใจมหาชนของจั๊กก็ไม่ได้
ไอ้แก่มันยังจิกโอ๊คไม่ยั้ง บางเรื่องมันไม่เป็นเรื่องเลยด้วยซ้ำ แถมมาแหกหน้ากันตอนพรีเซนต์แถวบ้านจัดว่าเกรียนมาก มีตัวเกรียนแบบนี้เดี๋ยวบริษัทเราจะเสียภาพพจน์ เดี๋ยวเอสแอลเคน้อยใจไม่ส่งโปรเจ็กต์งามๆมาขายเราจะทำไง ( พวกน้าๆบอกว่า เค้าขายราคามิตรภาพด้วยเหอะครับ แหงสิ ราคาคู่ค้ากับราคาถ่านไฟเก่ามันต้องต่างกันอยู่แล้ว ) ฮื่ย ไอ้แก่ เกินไปแล้วนะมรึง มาแกล้งเด็กกรูเหรอ ( โอ๊คไปเป็นเด็กแกตั้งแต่เมื่อไหร่ หือ นังจั๊ก )เห็นโอ๊คเครียดอยู่นานแล้วสงสาร ไม่อ้อมค้อมเลยละกันนะ เอาเป็นว่าเข้าข้างอ่ะนะ พิศวาสครับ ซื้อครับ
" ขอบคุณครับ และขอโทษในข้อผิดพลาดด้วยครับ " พอโอ๊คพรีเซนต์จบ ผมตัดสินใจยืนขึ้นด้วยท่าทางที่หล่อเหลาปานเทพบุตร ลุกขึ้นปรบมือ ทุกคนที่เข้าใจความหมายนี้พากันเงียบ ไอ้แก่ท่าทางหงุดหงิดแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะว่านี่คือการสรุปผลแล้วว่าเราเลือกได้แล้ว เป็นวิธีที่แม่ผมใช้เป็นสัญญาณให้คนทั้งบริษัทรู้มาเกือบยี่สิบปี เพื่อรอสัญญาณคัดค้านจากแผนกอื่น มีแต่รอยยิ้มค้างของพนักงานสาวๆ ไม่มีการคัดค้านจากแผนกอื่น " ขอบคุณมากครับทุกคน " ผมพูดก่อนเตรียมหันไปพูดกับโอ๊ค แต่แว้บ คนพรีเซนต์ที่ยืนเครียดอยู่เมื่อครู่หายไปไหนแล้ว โอ๊ค
ไปไหน อย่าเพิ่งไป ซื้อครับซื้อ ไม่ได้ไล่ครับ กลับมาก่อนนนนนนน
เพื่อไม่ให้น่าเกลียด ผมนั่งอยู่ดูบริษัทต่อไปสักพัก ก่อนจะแอบแว้บออกมา อย่าบอกนะว่ากลับไปแล้วน่ะโอ๊ค ผมเดินถามพนักงานที่เดินอยู่นอกห้องว่าเห็นคนพรีเซนต์เมื่อกี้ที่หน้าตาหล่อมากผ่านมาบ้างรึเปล่า
" ออ เดินไปทางนู้นเมื่อครู่แน่ะค่ะ พูดจาแปลกๆด้วยนะคะ บอกว่า ขอโทษนะครับที่ทำให้บริษัทคุณเสียเวลา เราซื้องานเค้าไม่ใช่เหรอคะ "
" เค้าไม่เข้าใจโค้ดเรามั้งครับ " ตาโอ๊คนี่ ซื่อบื้อน่ารักจริงเชียว "ไปทางนู้นใช่มั้ยครับ "
" ค่ะ ท่าน ว่าแต่ท่านไม่เข้าฟังพรีเซนต์ต่อเหรอคะ จะซื้อสองงานนี่คะวันนี้ "
" ช่างเถอะ " ก็ตอนนี้มันมีเรื่องน่าสนใจกว่านี่นา
ผมเดินหาขวัญใจมหาชนของผมอยู่สักพัก ก็เจอโอ๊คนั่งหลบมุมอยู่แถวๆข้างๆระเบียงทางเดิน ผมค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ ไม่ให้โอ๊ครู้ตัว
" พี่ครับ ผมขอโทษ เค้าไม่ซื้องานเราครับพี่ตรี " ขวัญใจมหาชนของผมพูดด้วยเสียงเหมือนจวนจะร้องไห้ เข้าใจผิดอยู่นะครับคนดี โอ๋ๆ " ผมขอโทษที่ทำให้บริษัทเสียงาน วานพี่ช่วยเอาใบลาออกที่อยู่ในลิ้นชักให้ท่านประธานด้วยนะครับ ผมทำให้ท่านผิดหวัง " เฮ้ย นี่เขียนใบลาออกรอไว้เลยเหรอ แค่พรีเซนต์งานไม่ผ่านนี่ดุเดือดขนาดนั้นเชียว " ผมไม่มีหน้าไปพบท่าน .. "
โอ๊คพูดไม่ทันจบ ผมก็ได้ยินเสียงปลายสายที่คงจะพูดดังน่าดูแว่วออกมา " โอ๊ค เค้าไม่ซื้องานเราจริงเหรอ " น่าจะเสียงคุณลลิล ประธานบริษัทเอสแอลเค เสียงที่แอบแว่วๆมาทางโทรศัพท์โชว์ความดุเดือดออกมามากโข ถ้าเคลียร์ไม่ได้ท่าทางธุรกรรมที่สองบริษัททำร่วมกันอยู่ตอนนี้จบไม่สวยแน่
" ท่านครับ ผมขอโทษ ผมทำให้งานบริษัทเสีย ผมไม่น่าคิดว่าตัวเองน่าจะทำได้เลย ผมขอโทษ ผมคงชดใช้ให้บริษัทด้วยวิธีอื่นไม่ได้นอกจากลาออก... "
" บ้าน่าโอ๊ค ฉันไม่รับใบลาออกของเธอ เธอแน่ใจนะว่านูวีเดียไม่ซื้องานเรา ตอนเธอพรีเซนต์เค้ามีท่าทีกันไงบ้าง "
" ผมขอโทษครับ ผมพรีเซนต์ไม่ได้เรื่องเอง.. "
โอ๊คสะดุ้งโหยง เมื่อเสียงจากปลายสายเร่งโวลุมขึ้น " ฉันถามว่าเค้ามีทีท่ายังไง ตอบให้ตรงคำถาม "
"ขอโทษครับท่าน ก็ ท่าทางไม่พอใจ มีท่านนึงจะคอยซักถามตลอด " อันนั้นเรียกจิกครับโอ๊คครับ " แล้วผมก็ตอบไม่ค่อยได้ " เห็นโอ๊คเริ่มตาแดงๆคงพยายามทนตั้งแต่ตอนอยู่ในห้องพรีเซนต์แล้วสินะ เป็นผมเจอลูกค้าเกรียนแบบนี้ หลังพรีเซนต์เสร็จผมจะถอดป้ายชื่อบริษัท เดินไปจ้างวินมอไซค์มารุมสกรัมมันให้เละเลย
" ไอ้ขจรสินะ มันไม่พูดแค่นี้หรอก มันว่าไงต่อ "
" ก็ ก็ไม่- "
" ฉันถามว่ามันว่าไงต่อ "
" ท - ท่านนั้นบอกว่าผมมาล้อเล่นกับบริษัทนี้เหรอ ประธาน " โอ๊คหยุดพูดไปสูดน้ำมูกพร้อมๆกับยกมือปาดน้ำตา " ประธานเอสแอลเคเห็นนูวีเดียเป็นอะไร ส่งเด็กมาเล่นตลกเหรอ - ผมทำให้ท่านประธานถูกว่า ผมขอโทษ "
" หยุดขอโทษได้แล้วโอ๊ค ไม่เป็นไรนะโอ๊ค กลับมานี่ก่อนนะโอ๊คนะ " เสียงปลายสายเงียบไปพักนึง " เรื่องนี้ยังอีกยาวแน่ "
เฮ้ย ปล่อยค้างไว้งี้แย่แน่ ต้องทำอะไรสักอย่างแล้วล่ะ " โอ๊คครับ " โอ๊คสะดุ้งโหยงก่อนจะค่อยๆหันมาทางผม น่ารักจริงๆสิให้ตาย จะมีผู้ชายตัวสูงร้อยแปดสิบห้าที่เหมาะกับคำว่าน่ารักได้เท่าหมอนี่กันนะ " ยืมมือถือหน่อยนะ รอแถวนี้แป๊ปนึงนะ เดี๋ยวจั๊กเอามาคืนครับ " ผมไม่รอคำตอบ ฉกเอามือถือจากโอ๊คที่ยังคงงงๆมาคุยก่อนจะค่อยเดินเฟสตัวห่างออกมา
" คุณลลิลใช่มั้ยครับ "
" นั่นใคร "
" จักรา วัฒนวิภาค รักษาการณ์แทนประธานนูวีเดียครับ "
" คุณจั๊กสินะ พอดีเลย ฉันอยากถามสาเหตุที่นูวีเดียทำแบบนี้กับเรา การที่คุณรับปากว่าจะซื้องานเรา แต่มากลับลำว่าไม่ซื้อ เราบังคับคุณไม่ได้ มันเป็นเรื่องของทางธุรกิจ แต่ไม่มีความจำเป็นที่คุณจะต้องฉีกหน้าพนักงานเรา " เหมือนแม่ปกป้องลูกเลยแฮะ อารมณ์ประมาณว่า แกทำแบบเน้กับลูกชั้นได้งายฟระ ตาโอ๊คขวัญใจมหาชนของผมนี่เป็นที่รักของคนทั่วไปจริงๆ
" อันนั้นเป็นเรื่องที่แย่มากจริงๆครับ ขอโทษด้วยนะครับ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดนะครับ จริงๆเราซื้องานคุณแล้ว แต่ยังไม่ทันได้ตกลงอะไรกันคุณโอ๊คก็หายออกมาจากห้องพรีเซนต์ซะก่อน "
" ตอนนี้ฉันเชื่อคุณได้สักแค่ไหนกัน "
" โถ่ เชื่อเถอะครับ คุณลลิลก็รู้นี่ครับว่าคุณแม่ของผมไม่มีทางหักหลังเอสแอลเคอยู่แล้ว " คิดอะไรออกแล้ว โอกาสทองเลยนะเนี่ย " ถ้ายังไงผมขอโอกาสทำอะไรชดใช้ให้เอสแอลเคบ้างนะครับ "
" คุณจั๊กจะทำอะไร " คุณลลิลถามด้วยความสงสัย
" เอาเป็นว่า มีประโยชน์กับบริษัทคุณลลิลมากแน่นอนครับ " ไม่สิ ต่อจากนี้ต้องเป็นบริษัทเราด้วยแล้วตะหาก
------- ฮาฮา ปั่นจบอีกตอนแล้น ติดตามอ่านต่อด้วยนะเด้อ -------------
ป.ล บางทีเราก็แอบรำคาญในความอ๊ายอายของอีตาโอ๊คนิดหน่อย แต่เราอยากลองเขียนคาแรกเตอร์แบบนี้มานานแล้ว หวังว่าคุณๆคงจะไม่รำคาญตาโอ๊คกันมากนักนะคะ อนุญาติให้รำคาญได้จึ๋งนึง ที่เหลือเป็นรักเยอะๆนะเด้อ
ป.ป.ล บางที เรื่องนี้อาจจะได้เป็นคู่แบบ อุเคะ ออน ท๊อป นะเนี่ย เหอๆ
